ท่ามกลางเสียงดนตรีคลอเบาๆ ที่ดังมาจากห้องคาราโอเกะในร้านอาหารเล็กๆ แห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ชายหนุ่มชื่อ “ไท” ยืนอยู่หน้าช่องไมค์ มือของเขาเกาะอยู่ที่ขอบไมค์ด้วยท่าทางลังเล ก่อนจะเคลื่อนตัวไปยังหน้าจอที่แสดงเนื้อเพลงที่เขาเตรียมจะร้อง
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ในขณะที่ทุกคนในร้านดูสนุกสนาน ไทรู้สึกถึงความกดดันในใจ เขาไม่ใช่คนที่ชอบร้องเพลง แต่คืนนี้เขาต้องการทำให้ “บี” ผู้หญิงที่เขาหมายปองรู้ว่าความรู้สึกของเขามันมากมายเพียงใด
บีที่นั่งอยู่โต๊ะข้างกันส่องประกายตาเมื่อเธอเห็นไทขึ้นไปร้องเพลง เธอมีรอยยิ้มที่ทำให้ใจของเขาเต้นแรง ราวกับว่าเพลงที่เขาร้องนั้นเป็นเสียงของหัวใจเขาเอง ขณะที่เขาร้องเพลง “ครั้งสุดท้าย” ที่เขาแต่งขึ้นเองเป็นของขวัญให้เธอ
เสียงของเขาเริ่มสั่นเทาเมื่อเขาเข้าไปในท่อนฮุค แสงไฟที่สาดส่องไปที่เขาทำให้เขารู้สึกว่าทั้งโลกกำลังมองมาที่เขา ทั้งที่เขาก็รู้ว่าบีเป็นคนเดียวที่เขาอยากจะทำให้รู้สึกพิเศษ
แต่เมื่อเขาเห็นบีหันไปคุยกับชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างๆ ใจของเขาก็แหลกสลาย ความรู้สึกที่มีต่อบีเริ่มถูกสั่นคลอนจากเขา ไม่รู้ว่าเธอจะรู้สึกอย่างไรเมื่อเห็นเขาเป็นแบบนี้
หลังจากจบเพลง ไทเดินลงจากเวทีด้วยความหวังและความวิตกกังวลผสมกัน เขาไม่รู้ว่าความรักของเขาจะไปได้ถึงไหนในเมื่อความลับจากอดีตของเขายังไม่ได้ถูกเปิดเผย
คืนต่อมา ไทตัดสินใจจะไปเยี่ยมแม่ของเขาที่โรงพยาบาล หลังจากที่แม่ของเขาประสบอุบัติเหตุและอยู่ในช่วงฟื้นตัว เขานั่งอยู่ข้างเตียงของแม่ มองใบหน้าที่เขารู้จักดีแต่ตอนนี้ดูซีดเซียว
“แม่ครับ…” ไทพูดเสียงแผ่วเบา “ผมมีเรื่องอยากบอกแม่”
แม่ของเขาหรี่ตามองลูกชายด้วยสีหน้ากังวล “ลูกทำอะไรลงไปอีก?”
ไทถอนหายใจ เขารู้ว่ามีความลับมากมายที่เขาเก็บไว้มานาน ทั้งเรื่องความรักที่เขามีต่อบี ทั้งเรื่องที่แม่ไม่รู้เกี่ยวกับอดีตของพ่อ
เขาค่อยๆ เล่าเรื่องราวให้แม่ฟัง ว่าตั้งแต่ที่เขาเริ่มรู้จักกับบี เขารู้สึกว่าเธอเป็นคนที่เปลี่ยนชีวิตเขา แต่เขากลับถูกทำลายด้วยความลับที่พ่อเคยทิ้งไว้
“ลูกอาจจะไม่เข้าใจ… แต่ความรักมันไม่ง่ายอย่างที่คิด” แม่ของเขาพูดด้วยน้ำเสียงที่มีเหตุผล
ไทต้องการให้บีเป็นคนเดียวที่เขาจะรัก แต่ความลับที่เขาเก็บไว้ก็เริ่มทำให้เขารู้สึกถึงความผิดหวังและกลัวการสูญเสีย
กลับไปที่ร้านคาราโอเกะอีกครั้ง ไทเห็นบีนั่งอยู่กับเพื่อนๆ เขาตัดสินใจจะเข้าไปพูดคุยกับเธอ แต่ความกลัวกลับทำให้เขาหยุดชะงัก
“เฮ้ บี” เขาเริ่มต้นด้วยเสียงที่เบาจนแทบไม่ได้ยิน
บีหันมามองเขาและยิ้ม “ไท! ทำไมคุณไม่มาร้องเพลงอีกล่ะ?”
เขาตัดสินใจจะทำตามความรู้สึกที่มี “บี… ผมมีอะไรจะบอกคุณ”
แต่คำพูดนั้นกลับติดอยู่ในลำคอ เขารู้สึกถึงความกลัวที่แฝงอยู่ในใจ ความรู้สึกที่เขาต้องการบอกแต่กลับไม่สามารถพูดออกมาได้
ในจังหวะที่บีต้องการให้เขาพูด เขากลับถอยหลังและเดินออกไปจากร้าน โดยไม่รู้ว่าเขาเดินไปทางไหน
คืนที่มืดมิดนั้นทำให้เขารู้สึกว่าไม่เพียงแต่เขาเท่านั้นที่มีความลับ บีเองก็มีความลับที่เธอซ่อนอยู่เช่นกัน
วันต่อมา ขณะที่เขานั่งอยู่ในสวนสาธารณะ ไทเห็นบีเดินเข้ามา หัวใจของเขาเต้นแรงอีกครั้ง แต่ครั้งนี้คือความหวัง
“ไท” บีพูดด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล “ฉันมีเรื่องต้องบอกคุณ”
ทั้งคู่หันหน้ามาหากันและเริ่มเปิดเผยความรู้สึกที่มีต่อกัน โดยหารู้ไม่ว่าความลับที่พวกเขาเก็บไว้นั้นมีอิทธิพลต่อความรักที่พวกเขามี
“ถ้าอย่างนั้น… เราจะเปิดเผยทุกอย่างพร้อมกัน” ไทกับบีพูดพร้อมกัน
ในขณะนั้น ความรักที่แท้จริงเริ่มเดินทางเข้าสู่การต่อสู้เพื่อเอาชนะอุปสรรคที่เกิดจากความลับ ในขณะที่ความรักที่แท้จริงต้องเผชิญกับการเปิดเผยที่อาจเปลี่ยนแปลงทุกอย่างไปตลอดชีวิต
การเดินทางของพวกเขาในครั้งนี้จะมีจุดเปลี่ยนที่ทำให้ทั้งคู่ได้พบกับความรักและความเสียสละ ตลอดจนการเติบโตทางอารมณ์ที่จะทำให้พวกเขาเข้าใจถึงความหมายที่แท้จริงของความรัก”
