ที่อวกาศอันไกลโพ้น เรืออวกาศ “ฟีนิกซ์” แตกต่างจากเรืออื่น ๆ ท่ามกลางดาวเคราะห์ที่ลอยอยู่ สัญญาณที่ไม่เคยมีใครได้รับมาก่อนกำลังดังก้องในยาน เหมือนเรียกหาใครบางคนให้เข้ามาสมทบ นั่นคือเหตุผลที่โปรแกรมการสำรวจของรัฐบาลเลือก จียอน และคู่หูของเขา ตันวี่ สองนักสำรวจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความกล้าหาญและความสามัคคี เพื่อค้นหาที่มาของสัญญาณนี้
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ในภายในเรือ การเคลื่อนไหวเบื้องหลังเกิดขึ้น ขณะเดียวกัน จียอนกำลังนั่งอยู่ที่คอนโซล คอยปรับแก้ระบบคลื่นเสียงที่ติดขัดอยู่ “อ๊ะ! มันดับอีกแล้ว!” เขาพูดด้วยความหงุดหงิด
ตันวี่เดินเข้ามา ปรับใบหน้าของเขาเข้าสู่แสงสว่างจากหน้าจอ “ถ้าหากเราไม่ฟังสัญญาณเหล่านี้ สัตว์ประหลาดที่มันพูดถึง อาจจะมาหาเธอในฝันก็ได้นะ” เขาพูดพร้อมกับหัวเราะเบา ๆ
จียอนแลบลิ้นเข้าไปในปาก “ก็เขาเป็นสัตว์ประหลาดนี่นา”
การเดินทางเริ่มต้นขึ้นอย่างเต็มที่ ขณะที่ทั้งสองใช้เวลาในการปรับระบบและค้นหาความหมายของสัญญาณที่ไม่รู้จัก ทั้งคู่เริ่มเห็นภาพของกันและกันมากขึ้น
คืนหนึ่ง ขณะที่พวกเขาพยายามพักผ่อน จียอนได้ยินเสียงดนตรีจากสัญญาณ เขาเริ่มนึกถึงวัยเด็ก เมื่อลงเล่นในสนามหญ้าหลังบ้าน ฟังเสียงเพลงจากเครื่องเสียงเก่า ๆ “ตันวี่ ฉันคิดว่าเราต้องหาแหล่งที่มาของเสียงนี้ให้เจอ” เขาเอ่ยเสียงเบาแต่หนักแน่น
ตันวี่จ้องมองเขานิ่ง “เราต้องไป” เมื่อทั้งสองได้ตกลงกัน ก็เดินหน้าต่อไปในการสำรวจดาวที่เป็นที่ตั้งของสัญญาณในตำนาน
เมื่อมาถึงดาวที่เขาหมายตาไว้ พวกเขาได้พบกับสภาพแวดล้อมที่ไม่ปกติ มีเงามืดและสิ่งมีชีวิตแปลกประหลาดอยู่ที่นั่น ในช่วงเวลาเดียวกัน ความรู้สึกที่ไม่คาดคิดเริ่มเติบโตขึ้นระหว่างทั้งสอง
ขณะสำรวจในซากปรักหักพังของอารยธรรมที่สูญหาย ทั้งสองพบโบราณวัตถุที่สามารถเปิดเผยเบาะแสสำคัญเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับชาวต่างดาว จียอนซึ่งเริ่มหลงรักตันวี่รู้ว่านี่อาจจะเป็นการผจญภัยสุดท้ายของพวกเขา ก่อนที่ทุกสิ่งจะเปลี่ยนแปลงไป
ในจังหวะที่พวกเขาค้นพบความจริง สัญญาณนี้คือการเตือนภัย ต้นเหตุของพลังที่คอยจะทำลายระบบทั้งหมด ก่อนที่จะมีการโจมตีจากสัตว์ประหลาด
ในช่วงเวลาที่ตึงเครียดตัดสินใจเรื่องราว การปกป้องซึ่งกันและกันทำให้พวกเขารู้ถึงความหมายของคำว่ารัก ความกล้าที่จะเลือกเส้นทางของการช่วยเหลือแทนการหนีไป เป็นเหตุการณ์ที่แสดงให้เห็นถึงมิตรภาพที่แท้จริง
สุดท้ายทั้งคู่ใช้ความรู้ที่ได้รับจากการสำรวจมาช่วยกันแก้ไขระบบควบคุมของเรือ ด้วยการบูรณาการข้อมูลที่ได้เก็บรวบรวมมาพวกเขาจึงสามารถควบคุมสัญญาณเพื่อเชื่อมโยงไปถึงการช่วยเหลือจากโลกมนุษย์
“เราจะไม่ปล่อยให้ที่นี่ล่มสลาย” ตันวี่กล่าวเสียงหนักด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ ขณะที่จียอนพยักหน้าเห็นด้วย ความรักของพวกเขาเป็นแรงผลักดันที่ทำให้พวกเขาสู้ต่อไป
ในที่สุดทุกอย่างเริ่มเข้าที่เข้าทาง และพวกเขาก็ได้กลับบ้านด้วยกัน มุมมองของการสำรวจและความรักได้ถักทอเข้าด้วยกัน เมื่อเดินทางกลับสู่โลก พวกเขาได้รู้ว่าความรักมีพลังมากกว่าที่คิด และแม้ในช่วงเวลาที่มืดมนที่สุด มนุษย์ยังคงหาทางที่สุดท้ายที่จะรักกันและกันได้
.
