นางฟ้าในสายฝน

อากาศในช่วงเช้าวันนั้นสดชื่น เด็กนักเรียนมัธยมปลายในโรงเรียนละแวกหนึ่งทยอยเข้าห้องเรียน เสียงหัวเราะและเสียงบทสนทนาของพวกเขาแว่วมาเมื่อเดินเข้าไปในโรงเรียน ว่าที่เด็กสาวของเราสองคนคือ ‘ลิน’ และ ‘อิ่ม’ ที่มีชีวิตที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

ลิน เจ้าหญิงศิลป์ที่มักจะนั่งอยู่หลังห้อง เปลี่ยนจากการวาดภาพไปเป็นเขียนบันทึกความรู้สึก แต่วันนี้กลับมีดวงใจเต้นรัวเมื่อเห็น ‘อิ่ม’ สาวสปอร์ตที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเจ้าแห่งการทำคะแนนในกีฬาทุกประเภท อิ่มนั้นน่ารัก สดใส ชอบยิ้ม และใช้เวลาออกกำลังแทบทุกวัน

ในช่วงเวลาที่ทั้งสองไม่รู้จักกัน ขณะเดียวกันก็มีเพื่อนคนหนึ่งตั้งชื่อให้ทั้งคู่เป็น “นางฟ้า” ของกันและกัน คำนี้ทำให้ลินซึ่งมักรู้สึกโดดเดี่ยวหันไปมองตนเองในกระจกด้วยความหวังว่าบางวันเธอจะมีความมั่นใจอย่างอิ่มบ้าง

ช่วงบ่ายในวันนั้นเกิดเหตุไม่คาดคิดขึ้น อุบัติเหตุรถจักรยานยนต์ชนกัน ทำให้ลินซึ่งกำลังเดินกลับบ้านต้องเข้าไปช่วยอิ่มที่บาดเจ็บอยู่ข้างถนน ขณะที่อิ่มต้องการให้ลินช่วยพาเธอไปที่โรงพยาบาล ทั้งสองเริ่มพูดคุยกันในขณะที่รอรถพยาบาล

ด้วยความโศกเศร้าของอุบัติเหตุ อิ่มเริ่มเปิดเผยเรื่องราวความฝันของเธอเกี่ยวกับการเป็นนักกีฬาโอลิมปิก และลินแสดงให้เห็นถึงฝันว่าจะเป็นนักเขียนการ์ตูน ระหว่างที่พูดคุย สีหน้าของทั้งคู่เต็มไปด้วยความจริงใจ

เมื่อระยะเวลาผ่านไป อาการของอิ่มเริ่มดีขึ้น และมิตรภาพใหม่เริ่มก่อตัวขึ้น เมื่อทั้งคู่เริ่มทำการบ้านด้วยกัน และเดินทางไปเจอกันที่บ้านของลิน เด็กสาวทั้งสองเริ่มสนุกสนานไปกับจินตนาการและการสร้างสรรค์ผลงาน

แต่ท่ามกลางความสนุกสนานกลับมีบาดแผลและความลับที่ทำให้ชีวิตของพวกเธอต้องเผชิญกับการทดลอง ความผิดหวัง และการเสียสละ สิ่งที่ถูกซ่อนไว้สร้าง tension ที่ค่อยๆ เพิ่มขึ้นในทุกๆ ฉาก ลินนั้นมีความรู้สึกว่าตนไม่ควรเหมาะสมกับอิ่มที่ดูสมบูรณ์แบบกว่า

ในขณะที่อิ่มซึ่งมีปมในครอบครัวของตนเอง ที่ต้องรับผิดชอบความรู้สึกของคนรอบข้าง การพัวพันนี้ทำให้เกิดการขัดแย้งในใจของทั้งสอง ดูเหมือนแต่ละคนมีความไม่พอใจในสิ่งที่ตัวเองมีอยู่

ความระทึกและความตึงเครียดยิ่งเพิ่มขึ้นเมื่อญาติของอิ่มรู้เรื่องความสัมพันธ์ของพวกเธอ ทำให้คนในบ้านเริ่มไม่เห็นด้วยกับความสัมพันธ์นี้ ด้วยพันธนาการที่รัดแน่น ปรากฏการณ์ของความรักต้องห้ามเริ่มปรากฏ

จนกระทั่งถึงจุดสุดยอด เมื่อทั้งคู่ต้องเผชิญหน้ากับความรู้สึกที่เสียสละ ต้องเลือกระหว่างความฝันของตัวเองหรือความรักที่ต้องมอบให้กัน แม้พวกเธอจะมีมิตรภาพที่แสนดี แต่ก็มีความหวาดกลัวที่ทำให้ต่างฝ่ายหลุดจากกัน

เมื่ออิ่มเลือกที่จะยอมรับความรู้สึกของตัวเองและต้องการไปเรียนต่อในต่างประเทศ ขณะที่ลินต้องทำใจให้ได้ เมื่อฉากสุดท้ายพวกเธอยืนอยู่ที่สนามบิน พร้อมที่จะบอกลากันอย่างไม่มีวันกลับ สายตาของลินเต็มไปด้วยน้ำตา ขณะที่อิ่มยิ้มออกมาอย่างเข้าใจถึงความรู้สึกที่ระทึก

“อย่าลืมไปตามความฝันนะ” อิ่มกล่าวเสียงแผ่ว ขณะที่ลินสัญญาว่าจะเขียนเรื่องราวของพวกเธอตลอดไปแต่ในขณะที่พูดคำสัญญานั้น กลับเหมือนคำสาปที่เกิดขึ้น ทำให้เธอไม่ได้เจออิ่มอีกเลย

เรื่องราวจบลงเมื่อไม่นานมานี้ ลินนั่งอยู่บนโต๊ะทำงาน ถ่ายทอดความรู้สึกของตนออกมาในรูปของงานศิลป์และหนังสือการ์ตูน ด้วยการสื่อสารการเดินทางของความรักและความฝันที่ไม่สิ้นสุด

ภาพยนตร์จบลงด้วยภาพของลินที่ยิ้มอย่างมีความหวัง พูดคำซ้ำกับตัวเองในใจ “ไม่ว่าเวลาและระยะทางจะบิดเบือนความรักได้ ความฝันที่เรามีจะยังคงอยู่ตราบนานเท่านาน”