เมื่อตะวันตกดิน เสียงญาติของพิมพ์ที่ยืนล้อมสนทนาเกี่ยวกับการหายตัวไปของพ่อเริ่มแผ่วเบาลง ดูเหมือนความกดดันในอากาศทำให้ทุกคนอึดอัด เช้าวันหนึ่งในเมืองที่เคยเป็นบ้านของเธอ กลิ่นดินและฝุ่นจากท้องถนนยังกระจายอยู่ในอากาศ เสียงรถบนถนนไม่เคยหยุดนิ่งแต่เสียงเจ็บปวดจากคนในครอบครัวกลับสดุดลง
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!พิมพ์เดินเข้ามาในห้องจัดงานศพของพ่อ หยิบภาพถ่ายเก่า ๆ ขึ้นมา หัวใจของเธอถูกทดสอบด้วยความรู้สึกเจ็บแปลบ ความทรงจำในภาพเหล่านั้นทำให้เธอไม่สามารถถอนสายตามองได้ น้ำตาเริ่มสั่งสมอยู่ใต้ตา แต่มันไม่ได้เป็นเพียงเสี้ยวเดียวของอาการเธอ นั่นคือจุดเริ่มต้นที่พิมพ์ต้องเดินทางเพื่อค้นหาความจริง
เธอโทรหาทนายความเพื่อขอคำแนะนำ ในขณะที่เสียงรถยนต์จากนอกอาคารทำให้เธอรู้สึกเหมือนมีโลกแยกเพียงไม่กี่เมตรจากตรงนี้ แต่กลับไม่มีใครต้องการให้เธอค้นหาเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง ความลับของคดีนี้ดำเต็มไปด้วยความอึดอัดและความบีบคั้น
พิมพ์ตัดสินใจเดินไปที่ที่ทำงานของพ่อเมื่อก่อนเขาหายตัวไป เธอเปิดประตูและได้สัมผัสกลิ่นเชื้อราในอากาศยังไง มันทำให้เธอรู้สึกสิ้นหวัง ภาพถ่ายของทีมงานในงานละมุนที่เคยเต็มไปด้วยความสุขถูกแทนที่ด้วยใบหน้าที่เครียด ๆ ขณะพูดคุยกันเรื่องปัญหานำมาซึ่งการสูญเสีย
เมื่อเธอถามพนักงานเกี่ยวกับพ่อ ทุกคนต่างก้มหน้าหรือเปลี่ยนเรื่องอย่างรวดเร็ว ความสงสัยที่เอ่อล้นมาในใจพิมพ์ขยายใหญ่ เธอรู้สึกได้ถึงการทรยศในความเงียบของทุกคน ความจริงกลายเป็นสิ่งที่พิมพ์ไม่อาจหลีกหนีได้อีก เธอเริ่มขุดค้นตั้งคำถามกับความดีความชั่ว และการแตกร้าวในครอบครัว
ระหว่างการค้นหา พิมพ์ได้พบกับสุทธิ์ เพื่อนเก่าที่กลับมาเมืองด้วยข่าวร้าย เธอย้อนความทรงจำในวัยเด็กของทั้งสองอย่างอบอุ่น แต่การพบกันครั้งนี้ไม่เหมือนวันนี้อีกต่อไป พิมพ์เริ่มเล่าเรื่องที่เธอยังไม่บอกใครเกี่ยวกับการหายตัวไปของพ่อ และสุทธิ์แสดงออกถึงความสนใจ
“ฉันจะช่วยนายค้นหาเรื่องราวนี้” สุทธิ์พูด น้ำเสียงของเขามีความอบอุ่น ตามสายตาดูแน่วแน่แต่ก็มีความลังเลอยู่ในนั้น ทำให้พิมพ์รู้สึกอบอุ่นแต่ในเวลาเดียวกันก็กดดัน
พวกเขาตั้งต้นการค้นหาความจริงอย่างลับ ๆ และคอยระวังความเคลื่อนไหวจากคนรอบข้าง ข้อมูลที่ได้มาทำให้พวกเขาค้นพบเรื่องราวซับซ้อนของเครือข่ายอาชญากรรมที่ยืดออกจากการหายตัวไปของพ่อ เช่นเดียวกันกับเรื่องราวในหลากหลายระดับภายในครอบครัว ทั้งข้อความที่แทบไม่น่าเชื่อ แต่ก็จริง อย่างที่เจอในบ้านของตันพ่อซึ่งเต็มไปด้วยเอกสาร
การสะสางความจริงทำให้พิมพ์ต้องเจอกับความเครียดที่ปะทุในความสัมพันธ์ และการแก้แค้นเล่นๆกับจากคำพูดเหล่านั้น ความผิดพลาดในการตัดสินใจทำให้พิมพ์ต้องเผชิญกับระเบิดลูกใหญ่ที่อาจทำลายชีวิตของเธอ
เมื่อพิมพ์เดินทางไปพบทนายความอีกครั้ง และ พิมพ์ได้เปิดเผยเรื่องราวลับ ๆ และหวาดเสียว เธอเดินทางไปหาสุทธิ์ในเมืองที่เต็มไปด้วยแสงไฟจนทำให้จิตใจของเธอเครียดมากขึ้น
“มีบางสิ่งที่เธอควรอ่าน” สุทธิ์บอกก่อนจะส่งเอกสารเล่มใหญ่ให้พิมพ์ และขอบตาของเขาก็ดูอ่อนลงอย่างที่พิมพ์ไม่เคยเห็นมาก่อน
หลังจากเปิดดู ภาพที่พิมพ์เห็นเป็นภาพลึกลับที่ทำให้เธอผวา วงการใต้ดินที่เกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของพ่อ และเมื่อเรื่องราวลุ่มลึกของเมืองถูกเปิดเผย พิมพ์รู้สึกถึงกลิ่นอายความเป็นอาชญากรที่ชัดเจน และทำให้เธอเริ่มหายใจไม่ออก
รักษาความมืดไว้อยู่ภายในใจ มันไม่ใช่เรื่องที่เธอจะสามารถควบคุมได้อีกต่อไป เธอรู้ว่าเธอต้องตัดสินใจ แต่จะต้องทำยังไงกับสิ่งที่เธอยินยอมอยู่ไม่นานมันไปแล้ว
ใช้เวลาไม่นานนิสัยที่ผิดพลาดในคำพูดเรื่องที่ถูกเผยการปฏิบัติที่ซับซ้อนทำให้เกิดการเจ็บปวดที่มาฝั่ง ทำให้พิมพ์ต้องเผชิญหน้ากับปีดของทีมอาชญากรรมที่เชื่อมโยงไปถึงพ่อของเธอ
ในคืนที่มีฝนตกหนัก พิมพ์เดินทางไปหาสุทธิ์อีกครั้ง ด้วยใจเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมานในใจของเธอ และการขัดแย้งในชีวิตกลับคืนมาอีกครั้ง
“ทำให้ฉันรู้ว่าพ่อเป็นอย่างไร” พิมพ์อ้อนวอนด้วยน้ำตา
ในที่สุด ทั้งคู่เริ่มพูดคุยถึงสิ่งที่พวกเขาต้องพบ รวมถึงปัญหาที่ค้างคา และลำดับเหตุการณ์ที่ดำเนินไปในแต่ละวัน ทำให้พิมพ์ตัดสินใจว่าเธอจะเผชิญหน้ากับฝ่ายอาชญากรรมในครั้งสุดท้าย แต่คราวนี้ไม่ใช่เพื่อพ่อของเธอผู้ไปจากไป แต่คือเพื่อชีวิตใหม่ที่เธอจะต้องเลือก
การต่อสู้ที่เข้มข้นเกิดขึ้นในค่ำคืนแห่งฝนตก ผสมเสียงชิงช้าและเสียงกระทบของการต่อสู้ ความจริงกระจายอยู่ในความมืดขณะพิมพ์สัมผัสถึงแรงผลักดันในการเผชิญหน้าในครั้งสุดท้าย
จุดพีคนั้นเกิดขึ้นเมื่อเธอได้พบกับหัวหน้าอาชญากรรมที่รอคอยอยู่ มุมมองของเธอมากันเคียงข้างกับช่วงเวลาที่เธอเกิดมา ณ จุดนี้ตัวเลือกของเธอคือสิ่งที่พิสูจน์ว่าแผนการแก้แค้นของพ่อที่เธอค้นหาในจังหวะการเปิดเผยและความทุกข์รักษาในใจของเธอ ต้องสูญเสียไปในสังคมที่เป็นพิษ
เมื่อการต่อสู้อันเข้มข้นจบลงด้วยความเจ็บปวดและหมดลมหายใจของทุกคนในนั้น พิมพ์เลือกจะเลิกตามหาความเจ็บปวดที่หลงเหลือ แต่ค้นหาสิ่งที่ดีที่พ่อทิ้งไว้ให้ การเดินหน้าต่อไปในชีวิตอย่างมีปัญญาคือสิ่งที่อยู่ในใจเธอตลอดไป
สุดท้ายแล้วที่จะค้นพบความลับในบ้านของพ่อและความจริงที่อยู่รอบตัวเธอ ไม่ได้หมายความว่าจะต้องทำลายทุกอย่างที่เธอรัก แต่จงเลือกที่จะยอมรับในความขัดแย้งและเดินต่อไปเพื่อให้รอยคราบแห่งความรู้สึกอยู่เป็นบทเรียนในนิยามของความหมายใหม่ในชีวิต
พิมพ์กอดสุทธิ์ ด้วยความไว้วางใจว่าเขาจะอยู่ร่วมกับเธอ สายลมต้องไปตามฤดูกาล สุดท้ายเธอเลือกที่จะมองหาความสุขในที่ที่เธอเคยทิ้งไว้ และจะไม่มีใครไม่มีปัญหาในห้วงเวลาที่แตกต่างกันเช่นกัน
