เสียงหัวเราะของเพื่อน ๆ ดังก้องในห้องเรียนที่แสนวุ่นวาย ขณะที่อัปสรนั่งอยู่หน้าโต๊ะเรียน หญิงสาวนักเรียนชั้น ม.6 ที่กำลังมุ่งมั่นกับการสอบแอดมิตเข้ามหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง วันนั้นเป็นวันที่เธอรู้สึกท้อแท้ ภายในใจของเธอล้วนแล้วแต่เป็นความกังวลเกี่ยวกับอนาคต…
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“อัปสร แกจะไปสอบสาขาที่เราคุยกันใช่ไหม?” บูม เพื่อนสนิทของเธอถามด้วยเสียงเชียร์พร้อมรอยยิ้ม อัปสรมองไปที่เขา น้ำเสียงของเขาชวนให้เธอรู้สึกมีกำลังใจขึ้น หน้าตาของบูมแม้จะดูเคร่งเครียดอยู่บ้าง แต่แววตาของเขาที่เปล่งประกายตรงข้าม คือแสงสว่างที่เธอพึ่งพาได้เสมอ
“ใช่ บูม แค่ได้เป็นนักศึกษาที่นั่นก็ดีมากแล้ว” เธอบอกด้วยน้ำเสียงที่พยายามเต็มที่ในการไม่ให้ตัวเองฟังดูไม่มั่นใจ
การสอบแอดมิตกลายเป็นประสบการณ์ที่ทั้งสองคนแบ่งปันกันอย่างใกล้ชิด แต่ความรักที่ซับซ้อนระหว่างพวกเขาค่อยๆ ปรากฏออกมาในขณะที่การเตรียมตัวสอบ ความรู้สึกตื่นเต้นและเขินอายที่เต็มไปด้วยการซุบซิบกลายเป็นความขัดแย้งภายในใจของอัปสร
หลังจากสอบเสร็จ ทั้งสองได้ไปเฉลิมฉลองที่ตลาดนัดที่มีอาหารอร่อย เสียงเพลงดังขึ้นจากการแสดงเล็ก ๆ ของนักดนตรีข้างถนน ท่ามกลางเสียงหัวเราะ เสียงขบขันของวัยรุ่น ตลาดดูมีชีวิตชีวา อัปสรยิ้มอย่างมีความสุขขณะที่เธอซื้อขนมปังปิ้งร้อน ๆ ให้บูม บรรยากาศทำให้เธอลืมเรื่องความกดดันที่หล่อหลอมก่อนหน้านี้
ในช่วงกลางคืนที่มีแสงไฟฉายจากร้านค้าที่เปิดอยู่ อัปสรและบูมนั่งอยู่บนกระสอบใบใหญ่ที่เต็มไปด้วยของใช้เหลือใช้ พวกเขาพูดคุยเรื่องอนาคต ความหวังที่พวกเขามีทั้งคู่ทำให้ความรักระหว่างพวกเขาเริ่มเติบโต
แต่ว่าไม่นาน ความจริงกลับโผล่ออกมาจากเงามืดในคืนหนึ่ง เมื่อบูมส่งข้อความมาหาอัปสร บอกว่าเขาอาจจะต้องย้ายไปอยู่กับพ่อที่ต่างจังหวัดเพื่อทำงานเมื่อเรียนจบ อัปสรรู้สึกเหมือนหัวใจเธอถูกบีบอัด ขณะที่บูมแสดงให้เห็นถึงความหนักแน่น เธอรู้สึกผิดหวังและกลัวว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นจะต้องจบลง
เมื่อวันสอบประกาศผลมาถึง อัปสรยืนรออยู่หน้าสถานที่ประกาศผลใจเต้นแรง รู้สึกทั้งตื่นเต้นและกลัวในเวลาเดียวกัน และเมื่อเธอเข้าไปตรวจผล เธอรู้ว่าตนติดในมหาวิทยาลัยที่ตนต้องการ ในขณะเดียวกัน เสียงโทรศัพท์ของเธอดังขึ้น ดูเหมือนว่าเป็นบูมที่ส่งข่าวร้ายมา เขาจะต้องไปเรียนทางใต้อีกหลายเดือน อัปสรรู้สึกเหมือนโลกหยุดหมุนทุกอย่างทั้งความตื่นเต้นและความเศร้าเริ่มรวมเข้าหากันในหัวใจของเธอ
การฉลองในคืนสุดท้ายก่อนที่พวกเขาจะแยกในวันพรุ่งนี้เต็มไปด้วยความดราม่า บูมหลีกเลี่ยงการพูดคุยเรื่องอนาคต แต่อัปสรก็ตัดสินใจที่จะเปิดใจ บอกเขาว่าเธอรู้สึกเช่นไร จึงเผชิญหน้ากับบูมและพูดว่า “เราควรจะลองดูว่าอนาคตจะเป็นยังไง ถึงแม้ว่าจะอยู่ห่างไกล”
เมื่อเขาได้ยิน บูมไปถึงอัปสรและทั้งคู่ก็ได้แลก Kiss โดยใจกลางตลาดที่มีเสียงเพลงและแขกเยอะ ๆ แต่ในคืนที่ต้องแยกคนนั้น ความรักในค่ำคืนสุดท้ายกลับมีรสชาติหวานขึ้นพวกเขาต่างรู้ว่าตั้งแต่วันพรุ่งนี้ ชีวิตจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
ระหว่างที่บูมเดินทางไปอย่างไม่แน่นอนในวันถัดมา อัปสรได้เริ่มเข้าหมู่บ้านใหม่ที่เธอจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ในเพียงไม่กี่วันข้างหน้า ความจริงอาจหายไป แต่ความรักที่เธอเคยมีเปิดประตูให้มีความหวังใหม่ในอุดมการณ์ที่เกิดขึ้นในอนาคต
อัปสรและบูมอาจไม่ได้อยู่ใกล้กัน แต่ความรักที่แตกซ่านจากวัยรุ่นตอนกลางคืนจะอยู่ในหัวใจของพวกเขาไปหล่อเลี้ยงอนาคตที่สดใสรออยู่
