แสงแดดสาดส่องผ่านหน้าต่างกระจกใสของห้องเรียน ม.6/2 เสียงดังจากการประชุมของนักเรียนหญิงทำให้บรรยากาศดูคึกคัก ขณะที่ภายในธี่ที่ลุงหลวงบอกให้วีน่าลองแน่ใจในการสอบเข้ามหาวิทยาลัย เธอกลับตั้งใจจดความสนใจไปที่ประตูห้องเรียน มีเสียงกึกก้องจากด้านนอก
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!จังหวะยามเช้า เสื้อผ้าเรียบง่ายและเปียกด้วยเหงื่อ เมื่อลูกชายของครูประจำชั้นเดินเข้ามา เขาคือเคน ชายหนุ่มที่มีมุมมองไม่เหมือนใคร ผมยาวหยิกสีน้ำตาลทำให้เขาดูโดดเด่นในหมู่เพื่อน ๆ วีน่ารู้สึกหนาวเหน็บในอกเมื่อสายตาสบกัน แต่เธอพยายามซ่อนความรู้สึกเอาไว้ด้วยเสียงหัวเราะที่ดังเกินไป
“เธอแน่ใจเหรอว่าอยากสอบนี้?” เคนถามพร้อมรอยยิ้ม
“แน่นอน! ฉันมาทำเพื่อแม่!” วีน่าตอบ พลางคิดถึงความฝันที่ต้องการจะมีชีวิตใหม่ในคณะสถาปัตยกรรม
เสียงโทรศัพท์เคลื่อนที่ดังขึ้น วีน่าเหลือบมองที่หน้าจอและเห็นชื่อ ‘ไอซ์’ เพื่อนที่สนิทที่สุดของเธอ ภายนอกโรงเรียน เวลานี้ดูเหมือนว่าทุกสิ่งทุกอย่างดำเนินไปตามลำดับของมันจนกระทั่งวีน่าได้รับข้อความให้ไปคุยเรื่องสำคัญ
เธอรีบแก้ไขให้ตัวเองดูเปล่งปัดก่อนจะลงไปที่สวนถัดจากห้องเรียน ด้วยความอยากรู้ วีน่าจึงไม่รออยู่นานนัก และพอถึงที่นั่นเห็นไอซ์นั่งอยู่บนม้านั่งไม้ มีแววตาเคร่งเครียด
“อีกรอบได้ไหมวีน่า? ฉันไม่รู้ว่าฉันจะทำยังไงดี” ไอซ์เริ่มพูดด้วยน้ำเสียงต่ำ
“ทำไม? เกิดอะไรขึ้น?” วีน่าถามด้วยท่าทีที่ใจร้อน
“แม่ฉันกำลังป่วยอยู่…แล้วต้องใช้เงินฉุกเฉิน” ไอซ์พูด ท่าทางสับสนและตกใจทำให้วีน่ารู้สึกว่าวิ่งวนในหัวและโลกของเธอเริ่มมืดลง
“เราอาจจะ… ไปหางานพาร์ทไทม์ทำกัน” วีน่าพูด พยายามทำใจให้มั่นคง
ไหนเลยจะรู้ว่าในใจของเคน หัวใจของเขาก็เหมือนแหล่งระเบิด แอทคิดมากว่ากระแสความรักที่วีน่ามีให้กับเขาเติบโตขึ้นเรื่อยๆ แต่ข่าวการตั้งใจเรียนเข้าสู่การสอบที่เคนต้องสอบนั้นส่งผลถึงความสัมพันธ์ของเขาทั้งคู่
ต่อมาในวันที่แสงแดดจัดๆ วีน่าและเคนได้มีโอกาสไปงานเทศกาลประจำหมู่บ้าน เขามีโอกาสได้ร่วมเล่นเกมที่ทำให้พวกเขาได้ใกล้ชิดกันยิ่งขึ้น การแข่งขันในวันนั้นเป็นสิ่งที่ยิ่งเพิ่มแรงกระตุ้นให้กับวีน่า แต่ยังเชื่อว่าใครสักคนก็ต้องพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้แม่ของไอซ์หายจากอาการป่วย
ในขณะที่พวกเขาใช้ช่วงเวลาแห่งความสุข วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ขณะเดียวกันบรรยากาศในโรงเรียนก็มืดลงเมื่อเรื่องที่เป็นปัญหาถูกเปิดเผย วีน่าเจอกับข่าวที่ว่าแม่ของเคนกำลังป่วยหนัก ทำให้เธอต้องเลือกและเผชิญหน้ากับความจริงที่ยากลำบาก
“ทำไมเธอไม่บอกฉันตั้งแต่แรก?” เธอตะโกนเสียงดังขณะเคนยืนอยู่นอกห้องเรียน
“เพราะฉันไม่อยากให้เธอต้องเข้ามายุ่งกับปัญหาครอบครัว!” เคนตอบด้วยเสียงเครียด
นี่คือช่วงเวลาที่ความรักต้องเลือกระหว่างสองสิ่ง วีน่าตัดสินใจและเลือกที่จะอยู่เคียงข้างกับเคน เลือกที่จะเปิดเผยความรู้สึกที่แท้จริง
ช่วงครึ่งปีผ่านไป การเรียนของพวกเขาถูกทดสอบด้วยความรักและความสูญเสียเมื่อจบปีการศึกษา วีน่าพบว่าความรักที่แท้จริงนั้นไม่สามารถถูกพรากได้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม
วันสุดท้ายในโรงเรียน ทุกคนแต่งตัวสวยงามเพื่อร่วมพิธีเก็บสัมผัสและความจำที่คงอยู่ตลอดไป เธอยิ้มและนึกถึงการเดินทางที่แสนพิเศษนี้
“ขอบคุณที่รักมัน” เคนกระซิบให้วีน่าได้ยิน ท่ามกลางเสียงหัวเราะและน้ำตาของเด็กนักเรียน พวกเขารู้แล้วว่าการเติบโตในความรักและความสูญเสียนั้นเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตที่จะช่วยให้พวกเขาก้าวต่อไปในอนาคตอย่างมีความหวัง
