แสงแดดอ่อนๆ สาดเข้ามาในห้องเรียนสุขศึกษา ขณะที่เชนหนุ่มนักศึกษามหาวิทยาลัยกำลังนั่งมองไปที่เหมย เพื่อนร่วมห้องที่นั่งอยู่ข้างๆ น้ำเสียงพูดของเธอที่หวานและนุ่มนวลทำให้เชนหวนคิดถึงบางสิ่งที่มีค่ามากมายในชีวิต เขาหลับตาลงเพื่อให้ตนเองได้ใช้เวลาสักครู่ใคร่ครวญถึงความรู้สึกนี้ แต่อาจารย์เรียกชื่อเขาจนเขาต้องรีบลืมตาขึ้น
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“เชน! มาทำการบ้านหรือยัง” อาจารย์พูดด้วยน้ำเสียงชวนขำ ทำให้เพื่อนๆ ในห้องหลุดเสียงหัวเราะออกมา เชน ยิ้มและตอบว่า “เสร็จแล้วครับ” แม้ว่าจะรู้ดีว่าการบ้านยังไม่ได้แตะต้อง
เมื่อเสียงระฆังดังขึ้น เชนและเหมยเดินออกจากห้องเรียนไปด้วยกัน เขาหลับตาคิดถึงคำพูดของแม่เมื่อเช้านี้ “ถ้าลูกยังไม่ช่วยบ้าน ลูกจะต้องเจอปัญหาใหญ่หลังเรียนจบ” อารมณ์ของเขาหดหู่ เขาที่แอบมีความรู้สึกดีๆ กับเหมยกลับรู้สึกว่าโลกไม่เป็นใจให้เขา
วันถัดมา หลังจากการสอบเล็กน้อยในท่ามกลางอากาศเย็นสบาย มีการจัดงานสังสรรค์ที่มหาวิทยาลัย ซึ่งตรงนั้นทำให้คนที่เชนชื่นชอบ ใกล้ชิดกับเขามากขึ้น ช่วงเย็นที่มีแสงสีส้มสะท้อนที่ขอบฟ้า กลิ่นของอาหารและเสียงหัวเราะของเพื่อนๆ ทำให้เขาลืมความทุกข์บ้าง
เหมยสวมเสื้อเชิ้ตดำ แขนยาว บางทีอาจจะเกินตัวไปหน่อยแต่ก็ยิ่งทำให้เธอดูโดดเด่น เธอเดินมาทักทายเชนด้วยรอยยิ้ม “เชน จะเต้นไหม?” ทั้งสองผลักดันกันไปจนเขาเริ่มรู้สึกไวต่อกันจริงๆ จนไม่ทันได้ระวัง
ในคืนที่ตื่นเต้นไปด้วยความสุขเชนรู้สึกว่า เขาไม่สามารถรอคอยที่จะบอกบางสิ่งกับเหมย แต่นี่แค่เริ่มต้น จนกระทั่งแรงกดดันจากปัญหาครอบครัวของเขากำลังจะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยน
หลังจากงานเลี้ยงสร้างความสัมพันธ์ที่เริ่มสะดุดกับความรู้สึกอันซับซ้อนของเชน การตัดสินใจต้องเกิดขึ้นเมื่อการประชุมที่สำคัญของคณะแม่จะแก้ไขปัญหาทางการเงินของบ้าน ซึ่งแม่ขอร้องให้เขาทำงานพิเศษเพื่อช่วยครอบครัว
การเลือกวิถีชีวิตในมหาวิทยาลัยกับการต้องพยายามเอาตัวรอดในบ้าน กลายเป็นสิ่งที่ทำให้เขาหลุดจากโลกแห่งความฝัน เขารู้สึกแย่มากที่ไม่สามารถตัดสินใจเลือกทางเดินที่ถูกต้องได้
วันหนึ่ง เขาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาของมหาวิทยาลัย และต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ท้าทาย จนในที่สุดก็ทำให้เขาได้รับรางวัลชนะเลิศ เขาจึงรู้สึกว่าเขาสามารถทำอะไรหลายอย่างได้พร้อมกัน ทั้งการเรียนและการทำงาน
แต่แล้ว มีอุบัติเหตุระหว่างการแข่งขัน ทำให้เขาได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรง ความฝันของเขาในเส้นทางนักกีฬาถูกปิดตายไปชั่วคราว และการรักษาตัวทำให้เขาได้รับโชคลาภในรูปแบบใหม่ เขาเริ่มใช้เวลามากขึ้นกับเหมยในช่วงเวลาที่จำกัดและเข้าไปในโลกที่เธอสร้างขึ้น
เมื่อวันเดือนผ่านไป เชนตระหนักถึงความรู้สึกที่มีต่อเหมยเริ่มกลายเป็นความรักอย่างแท้จริง เขาพยายามจะพูดออกไปแต่ลึกๆ ก็รู้สึกว่ามันไม่เหมาะสมเมื่อมีความรับผิดชอบที่ยังรอเขาอยู่ที่บ้าน
ในคืนที่พระจันทร์เต็มดวง เขาและเหมยไปเดินเล่นที่ริมแม่น้ำ เสียงน้ำเคลื่อนไหว นำมาซึ่งความสงบสงบใจ อย่างไรก็ตาม เขารู้ตัวดีว่า ภาระที่บ้านของเขาจะต้องมีผลต่อการตัดสินใจสำคัญในชีวิต
เรียนรู้ที่จะเปิดใจมากขึ้น เขาเริ่มเข้าไปร่วมกิจกรรมให้ความรู้ที่จัดขึ้นในมหาวิทยาลัย ขณะที่เหมยอยู่เคียงข้าง ในขณะที่เขาต้องเลือกระหว่างความฝันและความรับผิดชอบ เธอกล่าวว่า “ท้องฟ้าและดวงจันทร์สามารถสร้างพื้นที่ใหญ่มาก แต่ถ้าลูกไม่ลองบิน ก็ไม่รู้ว่าสามารถทำอะไรได้”
เมื่อเวลาผ่านไป ความสัมพันธ์ของพวกเขาเริ่มยิ่งใหญ่เพื่อนว่าทำให้เชนถึงเข้าใจในหลายสิ่ง เขารู้ว่าความรักเขาต้องมีการเสียสละสมบูรณ์ และปลอบใจแม่ควบคู่ไปกับการสานสัมพันธ์กับเหมย
ในที่สุด เมื่อต้องมีการตัดสินใจใหญ่เพื่อจะจบการศึกษากับการช่วยแม่ เขาเผชิญหน้ากับสถานการณ์ที่ไม่สามารถหนีจากความจริงได้ และทุกอย่างนำไปสู่จุดพีคของเขา เมื่อเธอน้อยใจว่าทำไมเชนไม่พูดเกี่ยวกับความรัก บรรยากาศกดดันแท้จริง
สุดท้ายในบทสรุป เชนพยายามพูดความรู้สึกที่เก็บไว้มานาน ด้วยการยอมรับว่าชีวิตมีปัญหามากมาย แต่รักนั้นสำคัญที่สุด และเขาเลือกจะต่อสู้ทั้งเพื่ออนาคตของเขาและสำหรับแม่
เสียงนกร้องและการสูดหายใจของการเริ่มต้นใหม่ ทำให้เชนและเหมยยิ้มต่อกัน ก่อนที่ทั้งสองจะเดินไปด้วยกัน สู่โลกใหม่ที่พวกเขาสร้างขึ้นอย่างมีความหวังและความรักที่แท้จริง
