แดดเย็นย่ำสะท้อนเข้ามาในห้องเรียน ดูเหมือนว่าทุกอย่างยืนอยู่กับที่ ขณะที่นักเรียน ม.6/3 กำลังซุ่มซ่ามทำการบ้านอยู่กันอย่างเงียบๆ แพรนั่งอยู่ที่มุมห้อง หญิงสาวที่ดูเหมือนจะอยู่ในโลกของเธอเอง ในขณะที่เสียงบทสนทนาพูดคุยของเพื่อนฝูงคละเคล้ากันอยู่
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!เสียงกรี๊ดของเพื่อนในห้องดึงความสนใจของเธอ “แพร วันนี้เราต้องแชร์ความฝันกัน” น้ำเสียงเธอเต็มไปด้วยความตื่นเต้น แต่แพรกลับยิ้มแหยๆ และหลบตา ที่ใจลึกๆ เธอตั้งคำถามว่าฝันที่จะบินได้ในอนาคตนั้นอยู่ไกลแค่ไหน
เพื่อนในห้องเริ่มเปิดเผยความฝันอย่างเปิดเผย “ชั้นอยากทำอาหาร” “ชั้นอยากเป็นนักวิทยาศาสตร์” จนถึงคิวแพร “แพรล่ะ?” เสียงร้องทักทายยิ่งทำให้เธอรู้สึกเหมือนอยู่ในตัวบท ไม่อาจหลีกหนีมันได้
แพรกลืมตา ตัดสินใจอย่างเด็ดขาด “ชั้นอยาก….อยากเป็นศิลปินเพราะศิลปะแสดงออกถึงความรู้สึกได้ดีที่สุด” เสียงที่ตอบกลับอย่างเชื่อมั่นกลับดังไม่พอที่จะเชื่อมโยงเข้ากับคนอื่น แต่เธอยังไม่อยากกลับไปเผชิญหน้ากับครอบครัวสไตล์ชาวจีนที่คาดหวังว่าเธอต้องสำเร็จการศึกษาและสอบเข้าแพทย์ที่มีชื่อเสียง
ช่วงบ่ายของวันถัดมา แพรออกไปที่ตลาดเก่าที่เต็มไปด้วยสีสัน ความวุ่นวายของคนขายของทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลาย เมื่อคุณตาที่ขายผักสดใจดีให้เธอ 5 บาท แพรจึงจดจำรอยยิ้มอันอบอุ่น และในระหว่างนั้นเธอได้พบกับนนท์ หนุ่มนักศึกษาเจ้าของร้านกาแฟเล็กๆ ข้างตลาด
นนท์ยิ้มทักเมื่อเห็นแพร เขาเป็นคนที่ชอบถ่ายรูป และรู้ดีว่าแพรเป็นนักเรียนที่ฝันสูง “เธออยากถ่ายรูปไหม?” นนท์ถามพร้อมกับชูกล้องขึ้นเล่น แพรมองกล้องที่จับภาพทุกช่วงเวลาที่ยิ้มได้ wonders
“ต้องรอให้พ่อเรียก” แพรคิดในใจเพราะรู้ดีว่าครอบครัวเธออนุญาตให้เธอเล่นสนุกแค่ไหน
การพูดคุยระหว่างแพรและนนท์กลายเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ ทั้งคู่มีความฝันแต่แตกต่างกัน และในที่สุด แพรก็ได้รู้ถึงความลับที่นนท์เก็บซ่อนไว้
นนท์เล่าให้แพรฟังว่าเขามีพี่สาวที่เคยฝันอยากเป็นศิลปินแต่ไม่สามารถทำได้ และพอเธอดูเหตุการณ์ที่ผ่านมาและการตัดสินใจของพี่สาว มันทำให้เขาไม่สามารถทำตามฝันได้เช่นเดียวกัน
แพรสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดในน้ำเสียงของนนท์ และมันยิ่งทำให้เธอรู้สึกถึงอารมณ์ที่อัดแน่นภายในทั้งคู่ ความรักเริ่มสะสมเป็นสถานะลำบากในเรื่องของการเลือกที่จะเดินต่อเป็นอย่างไรในโลกแห่งจริง
เวลาผ่านไปและช่วงโปรโมตผลงานศิลปะที่โรงเรียนใกล้เข้ามา ความกดดันภายในจากครอบครัวของแพรเพิ่มมากขึ้น หนทางที่จะเลือกอิสระในความรักของเธอกำลังถูกบีบด้วยความคาดหวัง ขณะที่นนท์เองก็กำลังประสบปัญหาด้านการเงินที่เขาต้องหาทางออกเพื่อรักษาร้านกาแฟ
ในคืนหนึ่ง ขณะที่ทั้งสองกลัวว่าเริ่มจะเสียท่าจากสิ่งที่พวกเขาทำลงไป ตอนที่แพรอยู่ที่บ้านเธอได้รับโทรศัพท์จากนนท์ที่เสียงสั่น “แพร ชั้นต้องการให้เธอรู้ว่า ถึงแม้ชั้นต้องยอมแพ้ในฝัน แต่ชั้นจะไม่ยอมให้ใครมาทำให้เธอไม่สามารถฝันได้”
แววตาของแพรพลิกไปในชั่วพริบตา เธอตัดสินใจหันหลังให้กับทุกสิ่ง ทุกคนที่เธอไม่คิดว่าพวกเขาจะอยู่กับเธอในวันที่ความฝันส่องสว่าง เมื่อแพรบ่ายหน้าออกไปหานนท์ในที่ทำงานของเขา สายฝนเริ่มตกลงมาอีกครั้งในเมืองที่มีแต่เงามืด
หัวใจของแพรแหลกสลาย แต่เสียงเรียกของนนท์ที่เธอรู้ว่ามันเต็มไปด้วยความเข้มแข็ง ทำให้เธอแน่วแน่ในสิ่งที่ต้องการ การแข่งขันตัดสินกันในใจระหว่างความรักและความฝันกำลังเริ่มต้นอย่างน่าสนใจ
ทั้งคู่สร้างผลงานศิลปะร่วมกันในเดือนหน้า และในที่สุดวันเปิดงานมาถึง ณ โรงเรียนที่เต็มไปด้วยผู้คน ความหวังส่องสว่างอยู่ในสายตาทุกคู่ เมื่องานเสร็จลง แพรหันไปหนนท์อยู่ข้างๆ เขาเป็นแรงผลักดันให้เธอมาไกลถึงขนาดนี้ และการตอบสนองสังคมที่รองรับเธอก็ทำให้เธอรู้สึกถึงการยอมรับในสิ่งที่เธอเป็น
ในเวลาที่ความไว้วางใจเต็มตื้นกว่าที่เคย ความสัมพันธ์ของทั้งคู่กลับต้องเผชิญกับอุปสรรคใหญ่ ที่เป็นความคาดหวังจากครอบครัวนับไม่ถ้วน ความสัมพันธ์ต้องสะเช็ดเมื่อแพรเลือกที่จะเดินตามสายตาพ่อแม่ในเงามืดของครอบครัว
วันหนึ่ง แพรต้องเลือกว่าจะเดินกลับเข้ามาอยู่ในกรอบที่พวกเขาต้องการ หรือจะอยู่และเสี่ยงใช้ชีวิตเพื่อสิ่งที่เธอรัก โดยเธอได้ตัดสินใจจากสิ่งที่เธอเห็นมาทั้งชีวิต และมีความเจ็บปวดในการเสียดสีทางอารมณ์ในตอนจบ
“ชั้นเลือกจะเป็นแพรคนใหม่” แพรตอบต่อนนท์ในที่ทำงานของเขา
声音比心跳还响亮，温柔而坚定。或许她没有选择，但在选择的瞬间，她得到的是自由，和对爱的信心。即使未来依然迷茫，但这一刻，她可以选择去追求梦想，与爱同在。
