ฝนตกหนักเมื่อมีนดึงกระเป๋าใบเดียวขึ้นบันไดคอนกรีตที่มุ่งไปสู่ชั้นสองของหอพักเลขที่เจ็ด เสียงน้ำกระทบพื้นดาดฟ้าเฉลี่ยเป็นจังหวะช้าๆ ราวกับห้องทั้งหมดกำลังหายใจช้าลง เธอจำได้เพียงประโยคสั้นๆ—ต้องกลับมา—แต่ไม่รู้ว่าทำไม อย่างไร หรือเพื่อใคร
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ทางเดินแคบมีไฟเส้นเดียวซ่อนอยู่ใต้ฝ้า แม้ว่าตอนกลางวันแสงสว่างจะลอดผ่านกระจกชำรุดเข้ามา แต่ความเย็นชืดยังรัดแน่นในอากาศ มีนลากกระเป๋ามาถึงหน้าห้องหมายเลขเจ็ด ขนตาระคายเมฆกลิ่นฝุ่น เธาเหลือบมองหมายเลขเหล็กที่คล้ำด้วยสนิม แล้วค่อย ๆ ผลักประตูเข้าไป
ห้องไม่กว้าง—เตียงสองชั้นหนึ่งชุด โต๊ะตัวเก่า กับตู้เสื้อผ้าโค้งสลักลายที่เพิ่งยกมาจากตลาดมือสอง แต่สิ่งที่ทำให้เธอหยุดคือความเงียบที่ไม่ถูกต้อง ไม่เหมือนห้องที่ว่างเปล่า ความเงียบที่นี่มีน้ำหนัก และมีช่องว่างราวกับมีบางอย่างถูกดึงออกไปจากกลางอากาศ
🌐 ติดตามผลงานและเว็บไซต์ในเครือ
📖 นิยายและการ์ตูน
https://taleplotter.com
🛒 ไอเดียสินค้าและรีวิว
https://theideaofproducts.com
🍳 สูตรอาหาร
https://dinnerstudio.net
📚 บทเรียนคณิตศาสตร์
https://infinitytutor.org
🎨 สินค้า POD และงานออกแบบ
🛍️ Redbubble
https://grafititee.redbubble.com
👕 TeePublic
https://tee.pub/lic/Grafititee
✨ ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนผลงานครับ
