วันเสาร์ที่พระอาทิตย์กำลังตกดิน กลิ่นของดอกไม้ฉ่ำชื่นโชยมาจากสวนข้างบ้าน ณัฐนั่งอยู่บนม้านั่งไม้ตัวเก่าที่ตัวเองเคยสร้างด้วยมือที่เหงื่อออกจากการทำงานช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา เขาลอบมองไปที่บ้านน้ำฝน หญิงสาวที่อยู่ใกล้กันมาตั้งแต่เด็ก ขนอ่อนผมของเธอฟุ้งกระจายไปในอากาศ เมื่อเธอนั่งอยู่ริมทางเดิน ฝนเริ่มตกเบา ๆ แต่เจ้าตัวกลับไม่ยอมขยับ ทำให้เขารู้สึกดึงดูดใจอย่างบอกไม่ถูก
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“น้ำฝน!” เขาเรียกพลางยิ้ม น้ำฝนผงะเล็กน้อยก่อนจะหันมา เมื่อเป็นฝ่ายที่เขาหมายมั่นจะเข้าไปคุยด้วย เสียงหวานตอบออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม “นายจะไปไหนเหรอ” ทำให้เกิดการซักถามถึงอนาคตที่อยู่ระหว่างการเรียน หนุ่มสาวทั้งสองช่างถูกใจกันและกันมากขึ้นเรื่อย ๆ
แต่ช่วงเวลาที่โรแมนติกกลับต้องสะดุดลงเมื่อมีข่าวอุบัติเหตุของแม่ณัฐ ฟังเหมือนฟ้าผ่าตรงกลางใจ เขาไม่เหลือใครนอกจากน้ำฝนที่ยังคงเคียงข้าง จนเมื่อวันแรมเดือน ดวงอาทิตย์สาดส่องลงมายังบ้านคนอื่น
ท่ามกลางความน้อยใจและวามเศร้า น้ำฝนเข้ามาพูดปลอบเขา “เรามีแต่กันนะ” แต่คำพูดนั้นกลับสะดุ้งให้ณัฐได้ยินเพียงแค่ครึ่งหนึ่ง เขาไม่มั่นใจในความรู้สึกของตนเองในการสูญเสียที่เกิดขึ้น จนกระทั่งมีเรื่องราวของความแค้นซึ่งเชื่อมโยงเข้าสู่วงการค้ายาเสพติดในเมืองอย่างไม่ตั้งใจ
ณัฐเริ่มขุดคุ้ยเรื่องราวที่ควรจะซ่อน เมื่อเขาพบว่ายอมรับความจริงเรื่องแม่ของเขาอาจจะทำให้เขาต้องลงมือแก้แค้นเพื่อนรักของเขาเพราะความผิดพลาดที่มีส่วนเกี่ยวข้อง
น้ำฝนปรากฏตัวปรับอารมณ์เมื่อรู้ว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเมืองทำให้ชีวิตหันทิศทางที่ไม่คาดฝัน ภาพของฝ่ายตรงข้ามก่อให้เกิดความขัดแย้งไปมาร่วมกับความรักที่อ่อนโยนซึ่งใส่กันต่างๆ จนเมื่อจุดร้อนระอุคือการตั้งมือปืนลอบทำร้าย ณัฐ ทำให้ต้องตั้งทีมให้แน่นกว่าเคย
เมื่อความสัมพันธ์ถูกทดสอบ ณัฐตัดสินใจว่าจะเสี่ยงมากเพียงใดเพื่อพิสูจน์ว่าความรักซึ่งถูกท้าทายในโลกที่เต็มไปด้วยความลับ สามารถทำให้เขาและน้ำฝนสามารถเอาตัวรอดจากความตายได้หรือไม่
ท่ามกลางการแก้แค้นที่นำไปสู่ความเสียสละที่สุดในชีวิต ณัฐจะต้องเลือกระหว่างการปล่อยให้โชคชะตานำไปอย่างไรร์ หรือใช้ความรักคุ้มครองน้ำฝนไว้ให้ปลอดภัยจากภัยแห่งความคิดที่จะต้องตัดสินใจในวินาทีนั้น
จังหวะสุดท้าย ณัฐรู้ว่าความรักแท้เว้นทางให้เขาไปสู่การจับมือกันในวันที่แตกสลาย แต่ในเวลานั้นเขาอาจพลาดการได้รับใจของน้ำฝนที่ครุ่นคิดและอยากจะเปิดเผยความจริงที่จมอยู่ในความลับ
สุดท้าย ณัฐต้องถอดใจระหว่างความจริงและแสดงออกด้วยความรักที่มีต่อกัน ขณะที่เสียงปลอกกระสุนปืนดังขึ้นในอากาศ น้ำฝนได้ตัดสินใจเข้ามาสู่อ้อมกอดของเขาและกระซิบบอกว่า “การสูญเสียไม่จำเป็นต้องจบลงด้วยการเสียใจ” ความรักเกิดขึ้นระหว่างความลับที่ทุกคนต่างต้องเรียนรู้จากกัน เพราะอีกฝ่ายมีตำแหน่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตของตัวเอง หากทะเลาะกันในวินาทีสุดท้ายความรักอาจเป็นเพียงภาพมายาที่ตามหลอกหลอนตลอดไป
