เสียงใบไม้แห้งกรอบใต้ฝ่าเท้าดังกังวานไปในอากาศเย็นยะเยือกของป่าลึก อนงค์มองไปที่อานนท์ที่เดินนำหน้า ถุงผ้าสะพายข้างคงหนักอึ้งจากข้าวของที่ไม่มีใครต้องการกลับไปอีก ความรู้สึกที่ไม่แน่นอนแทรกซึมเข้ามาในใจของเธอ ขณะเดียวกันเสียงนกร้องบทเพลงแสนไพเราะสอดรับกับช่วงเวลาที่ทั้งคู่ครั้งหนึ่งเคยมีความสุขด้วยกัน
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“กลับไปเถอะ เราไม่ควรมาที่นี่” อนงค์พูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ เธอรู้ดีว่าเรื่องราวที่ตามมาจะเป็นไปอย่างไร แต่ในหัวของอานนท์กลับเปิดกว้างกับประสบการณ์ใหม่ที่ต้องเผชิญ
อานนท์หันมาตามเสียงของเธอ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น “ถ้าเราไม่มาที่นี่ เราจะไม่มีวันรู้จักกันจริง ๆ” คำพูดของเขาแผ่วเบาแต่มีพลังที่คอยดึงดูด
แต่ความจริงกลับเป็นอีกอย่าง ครอบครัวของอนงค์ไม่เห็นด้วยกับความรักของเธอ ผลักดันให้เธอรู้สึกว่าสถานที่นี้เป็นของต้องห้าม อนงค์รู้สึกกดดันที่ต้องหลบหนี ไม่ได้มาที่นี่เพื่อสัมผัสธรรมชาติหรือความรับผิดชอบในชีวิต
ในขณะที่อานนท์ได้แต่ก้าวเดินไปข้างหน้า ความรู้สึกด้านบวกแทบจะไม่ได้สดเพิ่มขึ้นเลย สิ่งที่เขาไม่รู้คือความกดดันจากพ่อที่ต้องการให้เขาสอบเข้ามหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในประเทศ ทีมกีฬาฟุตบอลและการเรียนคือชีวิต
ใต้บรรณาการของต้นไม้ใหญ่หนาทึบ อนงค์และอานนท์ได้พบกับชายชราที่นั่งอยู่บนเสื่อไม้กลางหุบเขา เขายิ้มให้กับพวกเขาอย่างใจดี”เด็ก ๆ มาที่นี่เพื่อหาการหลบหนีหรือ?”
อนงค์รู้สึกได้ถึงความอบอุ่นจากรอยยิ้มของเขา ขณะเดียวกันความกดดันจากบ้านเกิดยังคงปรากฏอยู่ในใจคราใดที่เธอมองย้อนกลับไป
“คือ..” อนงค์พูดไม่ออก น้ำเสียงของเธอเล็กลงจนแทบได้ยินว่าเธอสงสัยและยอมจำนนต่อสถานการณ์
ชายชราจึงแนะนำทั้งสองให้ลองสำรวจความฝันของตัวเอง ท่ามกลางป่าที่เต็มไปด้วยความลึกลับ เมื่อคืนวันหนึ่ง พวกเขาพบกับหน้าผาและทะเลสาบเล็ก ๆ ที่สรรค์สร้างโลกของพวกเขาใหม่
“ถ้ามาที่นี่ เราจะไม่มีปัญหาต่อครอบครัวเราใช่ไหม?” อานนท์พยายามกลบความกดดันที่สะสมอยู่
“ไม่สิ มีปัญหาตลอดไป” อนงค์เอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ก่อนจะมองออกไปยังน้ำที่ส่องแสงระยับ
“แต่อย่างน้อย เราก็มีเวลานี้” เขาเดินเข้าไปใกล้ เธอถอยไปไม่อยากตัดสินใจทำอะไรมากเกินไป
“เราต้องกลับไปใช่ไหม” เธอเอ่ยถาม คำว่า “กลับ” ที่เต็มไปด้วยความสับสน
เมื่อก่อนขอให้ทุกวันเป็นวันใหม่ แต่วันนี้กลับมีเพียงความเย็นชาจากการตัดสินใจที่ไม่แน่ใจ
กลางค่ำคืน ซีดีเสียงที่พวกเขาพกติดมือมาเริ่มเล่นเพลงที่คู่รักวัยรุ่นต้องการแค่ได้ฟัง”เธอคนเดียว” แบบเล่นวนซ้ำ
อนงค์ตื่นขึ้นมาจากความฝัน และรู้สึกว่าโลกนี้คือที่มีรอยโหว่ใหญ่ ขณะที่อานนท์ยังคงหลับอยู่ห่างออกไป
การเลือกเดินในเส้นทางนี้ ทำให้เธอรู้สึกว่าความรักของพวกเขาเหมือนควันธูป ยิ่งมองสวยงามก็ยิ่งหายไป
แต่ด้วยความรักที่บริสุทธิ์ ทั้งคู่เลือกที่จะเผชิญหน้ากับความจริง โดยอยู่ตรงกลางระหว่างความรักของพวกเขากับการปรับตัวสู่สังคมที่เข้มงวด
