การเดินทางของดาว

ดาว เด็กสาวที่มักจะนั่งอยู่บนชั้นสองของบ้านหลังเก่า หยิบดินสอขึ้นมาวาดภาพในฝันของเธอเกี่ยวกับการเดินทางที่ไกลสุดขอบโลก ทุกครั้งที่มองออกไปนอกหน้าต่าง เธอจะเห็นหมู่เมฆลอยผ่านไปมา คล้ายกับการเดินทางไปยังสถานที่ที่เธอไม่เคยไปถึง

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

ในวันหนึ่งขณะที่ดาวนั่งอยู่ระหว่างการวาดภาพ เธอได้ยินเสียงคล้ายคนพูดคุยกันด้านล่าง จึงเผลอชะโงกไปมอง พบว่ามีเพื่อนบ้านคนหนึ่งกำลังพูดคุยกับแม่ของเธอ

“แม่คะ ทำไมเราถึงต้องอยู่ที่นี่” ดาวถามขึ้นเมื่อแม่เธอเดินขึ้นมาหา

“เพราะที่นี่คือบ้านของเรา ความทรงจำของพ่ออยู่ที่นี่” แม่ตอบด้วยน้ำเสียงเศร้า

ดาวจึงตั้งคำถามกับตัวเองอยู่บ่อย ๆ ว่าทำไมพ่อถึงต้องจากไป แต่คำตอบที่ได้กลับมาเป็นเพียงความเงียบ

วันเวลาผ่านไป ดาวเริ่มรู้สึกเบื่อหน่ายกับชีวิตที่ซ้ำซาก เธอจึงตัดสินใจเดินทางออกไปยังป่าหลังบ้านเพื่อค้นหาความหมายของชีวิต ที่นั่นเธอได้พบกับเพื่อน ๆ ใหม่ นั่นคือ แทน เด็กหนุ่มขี้เล่นและอารมณ์ดีที่ชอบการผจญภัย

“เธออยากไปสำรวจโลกไหม” แทนถามด้วยรอยยิ้มกว้าง

“เราจะไปได้จริงเหรอ” ดาวรู้สึกตื่นเต้น

“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ” แทนพยักหน้า “เราสามารถไปที่ไหนก็ได้ที่ใจเราต้องการ”

การเดินทางเริ่มต้นขึ้นในวันรุ่งขึ้น ดาวและแทนไปสำรวจป่า ตามเส้นทางที่พวกเขาสร้างขึ้นเอง ทั้งสองมองเห็นความงดงามของธรรมชาติ พลางพูดคุยเรื่องราวชีวิต ความฝัน และสิ่งที่พวกเขาปรารถนาในอนาคต

“ถ้าเราเจอพ่อของเธอ เธอจะบอกเขาว่ายังไง” แทนถาม

“เราจะบอกว่าเราคิดถึงเขา” ดาวตอบเสียงเบา

“อย่างนั้นเองเหรอ” แทนถามต่อ “คิดว่าถ้าเราหาเขาเจอ เขาจะยอมกลับมาไหม”

ดาวนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนจะตอบ “ไม่รู้ แต่เราต้องลอง”

การเดินทางในป่าไม่เพียงแค่ทำให้ดาวรู้จักตัวเองมากขึ้น แต่ยังทำให้เธอมีเพื่อนที่เคียงข้างกันในยามยากลำบาก แทนช่วยให้ดาวมีความกล้าที่จะเผชิญกับความจริง และลุกขึ้นยืนอยู่บนขาของตัวเอง

วันหนึ่งขณะที่ทั้งสองเดินเล่นในป่า ดาวได้ค้นพบถ้ำที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังน้ำตกเล็ก ๆ น้ำตกที่มีเสียงดนตรีแห่งธรรมชาติ

“ไปดูข้างในกันเถอะ” แทนเสนอ

“กลัวว่าจะมีสัตว์ป่า” ดาวพูดเสียงสั่น

“ไม่มีหรอก ไปกันเถอะ สนุกดี” แทนดึงมือดาวไปยังปากถ้ำ

เมื่อเข้าไปในถ้ำ ทั้งสองพบกับภาพวาดบนผนังที่บอกเล่าถึงตำนานของชนเผ่าโบราณ ดาวตื่นเต้นกับความงดงามของภาพที่ถูกสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยก่อน

“นี่มันน่าทึ่งมากเลย” ดาวร้องออกมา

“ใช่แล้ว นี่อาจจะเป็นเรื่องราวของคนที่เคยอยู่ที่นี่มาก่อน” แทนตอบ

ทั้งสองใช้เวลาหลายชั่วโมงในถ้ำ พวกเขารู้สึกเหมือนตกอยู่ในโลกแห่งจินตนาการ และไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเพียงใด

หลังจากนั้นดาวเริ่มตั้งใจที่จะค้นหาความจริงเกี่ยวกับพ่อของเธออย่างจริงจัง เธอและแทนเริ่มสอบถามผู้คนในหมู่บ้านเกี่ยวกับพ่อของเธอ

“เราได้ยินว่าเขาเป็นคนที่ดีมาก” คุณยายคนหนึ่งพูด “เขาชอบช่วยเหลือคนอื่น”

“แล้วทำไมเขาถึงจากไป” ดาวถามด้วยน้ำตาคลอ

“บางครั้งคนที่เราไม่อยากให้จากไป กลับต้องไป” คุณยายตอบด้วยเสียงอ่อนโยน

ดาวรู้สึกเจ็บปวดจากคำพูดของคุณยาย แต่นั่นทำให้เธอมีแรงผลักดันมากขึ้นในการค้นหา

ในวันหนึ่งขณะที่ทั้งสองกำลังนั่งอยู่ในสวนสาธารณะ ดาวได้ยินเสียงเพลงที่ไพเราะจากการแสดงของนักดนตรีบนถนน

“เราไปดูไหม” แทนชวน

“ไปสิ” ดาวตอบด้วยรอยยิ้ม

เมื่อไปถึง ทั้งสองแปลกใจเมื่อเห็นว่าหนึ่งในนักดนตรีนั้นคือคนที่เคยรู้จักพ่อของดาว

“พ่อของเธอเคยเป็นนักดนตรีที่ยอดเยี่ยม” เขากล่าว “เขาเคยบอกว่าความฝันของเขาคือการทำให้ลูกสาวมีความสุข”

คำพูดนี้ทำให้ดาวรู้สึกอบอุ่นในใจ เธอรู้สึกถึงความรักที่พ่อมีให้เธอ และนั่นคือแรงผลักดันที่ทำให้เธอไม่ยอมแพ้

ในที่สุดดาวได้พบกับข้อมูลที่บอกให้เธอรู้ว่าพ่อของเธอหนีไปทำงานในเมืองใหญ่เพื่อส่งเงินให้ครอบครัว

“เขายังรักเราอยู่” ดาวพูดกับแทนด้วยน้ำตาในดวงตา

“ใช่ เขาแค่ต้องการให้เธอมีชีวิตที่ดีขึ้น” แทนพูดปลอบใจ

ด้วยแรงบันดาลใจที่เธอได้รับ ดาวจึงตัดสินใจที่จะเดินทางไปหาพ่อของเธอในเมืองใหญ่ คำสัญญาที่เธอจะตามหาความฝันของเธอเริ่มต้นขึ้น

ระหว่างการเดินทางนั้น ดาวและแทนได้ประสบพบเจอกับความท้าทายมากมาย แต่ด้วยความมุ่งมั่นและมิตรภาพที่แน่นแฟ้น ทั้งสองสามารถฟันฝ่าอุปสรรคต่าง ๆ ได้

“เราจะไม่หยุดจนกว่าเราจะหาเขาเจอ” ดาวพูดด้วยความมั่นใจ

“เราจะทำได้” แทนตอบด้วยรอยยิ้ม

เมื่อถึงเมืองใหญ่ ดาวรู้สึกตื่นเต้นแต่ก็มีความวิตกกังวล พวกเขาเริ่มสอบถามผู้คนในเมืองเรื่องพ่อของเธอ และในที่สุดก็ได้รู้ว่าพ่อของเธอทำงานอยู่ที่ไหน

เมื่อถึงที่ทำงาน ดาวรู้สึกใจเต้นแรง เธอเข้าสู่สำนักงานที่ดูหรูหราและทันสมัย

“นี่คือที่ที่พ่อทำงานเหรอ” แทนถามด้วยความตื่นเต้น

“ใช่ เราใกล้จะได้เจอเขาแล้ว” ดาวตอบด้วยน้ำเสียงสั่น

เมื่อเดินเข้าไปในห้องทำงาน ดาวมองเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน เขาดูเครียดกับเอกสารที่เต็มอยู่ทั่วไป

“คุณคะ คือ…” ดาวพูดไม่ออก

ชายหนุ่มหันมามองและทันทีที่เห็นใบหน้าของดาว เขาเบิกตากว้าง “ดาว!” เขากล่าวด้วยน้ำตาคลอ

“พ่อ!” ดาววิ่งเข้าไปกอดพ่อของเธอด้วยความดีใจ

ทั้งสองยืนกอดกันอยู่ในห้องนั้น ภาพความทรงจำที่ถูกย้อนกลับมา ความรักที่ไม่มีวันหายไป

จากนั้นชีวิตของดาวก็เริ่มต้นใหม่ ทั้งสองกลับมาเป็นครอบครัวอีกครั้ง ด้วยการเริ่มต้นใหม่ของพวกเขา และการเดินทางที่ไม่เคยสิ้นสุด ดาวได้เรียนรู้ว่าความรักของครอบครัวนั้นยั่งยืนและไม่มีวันจากไปไหน