เสียงถ้วยกาแฟกระทบกันดังแค้วที่คาเฟ่เล็กๆ ข้างตึกวิชาชีวิตมหาวิทยาลัยทำให้บรรยากาศเช้าวันจันทร์ไม่เงียบเหงาเท่าไรนัก
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!พีทยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ ใส่ผ้ากันเปื้อนที่ขนาดตัวใหญ่กว่าตัวเองและพยายามยิ้มให้ลูกค้าที่มาซื้อกาแฟประจำ
พีท: “ลาเต้หนึ่งแก้ว ใส่นมถั่วเหลือง แล้ว…เอ่อ หวานน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ครับ”
ผู้หญิงคนนั้นยิ้มกลับ ราวกับว่าพีทใส่ใจจริง
มาย ยืนพิงเสาไม้ จับสมุดโน้ตไว้แน่น เธอเป็นเพื่อนสนิทของพีท ตั้งแต่สมัยมัธยม มายเป็นคนละเอียด ละมุนเหมือนกาแฟคาปูชิโน่ที่ฟองนุ่ม
มาย: “พีท วันนี้แกซ้อมบรรยายจริงจังนะ มีอาจารย์มาฟังด้วย”
พีท: “แน่นอน ฉันคือพีท คงไม่ลืมสคริปต์หรอก…แค่กลัวจะตื่นเต้นนิดหน่อย”
มายทอดสายตามองเขา เธอรู้ดีว่าพีท ‘กลัว’ และ ‘ชอบพูดเกินจริง’ เป็นคู่มือการใช้ชีวิตของเขา
มาย: “อย่าพูดเกินจริงล่ะ ถ้าคราวนี้อาจารย์จับได้ เราก็ตายทั้งยก”
พีท: “ฉันไม่เก่งเรื่องจับผิดหรอก มาย ฉันเก่งเรื่อง…ทำให้ทุกคนเชื่อฉันต่างหาก”
คำพูดนั้นเหมือนสะกิดเปลือกไข่บางๆ ที่พร้อมจะแตกในไม่ช้า
วันก่อนหน้า พีทเกิดไอเดียจะขอเงินทุนจากคณะเพื่อช่วย
📖 อ่านเรื่องสั้น นิยาย และการ์ตูนฟรี
https://taleplotter.com
🌐 ติดตามผลงานและเว็บไซต์ในเครือ
📖 นิยายและการ์ตูน
https://taleplotter.com
🛒 ไอเดียสินค้าและรีวิว
https://theideaofproducts.com
🍳 สูตรอาหาร
https://dinnerstudio.net
📚 บทเรียนคณิตศาสตร์
https://infinitytutor.org
🎨 สินค้า POD และงานออกแบบ
🛍️ Redbubble
https://grafititee.redbubble.com
👕 TeePublic
https://tee.pub/lic/Grafititee
✨ ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนผลงานครับ
Tags: มหาวิทยาลัย, เพื่อนซี้, ความเข้าใจผิด, การเติบโต, คอเมดี้, กลุ่มเพื่อน, อบอุ่น
