เสียงในงานมีชีวิตชีวา หญิงสาวหน้าตาสดใสแต่งตัวเรียบร้อยยิ้มแย้มอยู่กลางงานแต่งงานของเพื่อนสนิท ขณะที่ทุกคนกำลังเต้นรำอยู่ เธอเผลอก้มมองโทรศัพท์มือถือข้างตัวที่มีข้อความจากแฟนเก่า โยนตัวลงไปในสมองอย่างไม่ตั้งใจ เรื่องราวมันผ่านมาแล้วหนึ่งปีที่เธอทนทุกข์กับการสูญเสียคนที่รักที่สุด เมื่อจำได้เพียงความทรงจำที่งดงาม แต่ต่อมาก็มีเสียใจหนักแก่ใจของเธอ
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“นรากร! มานี่สิ” เสียงเพื่อนสนิทเรียกเธออย่างมีชีวิตชีวา ทำให้เธอต้องหันไปหาพวกเขา “เราขาดคนเต้น อย่าหมกมุ่นกับโทรศัพท์เลยนะ” นรากรยิ้มและลุกยืน ด้วยการใช้พลังและความกล้าที่อาจสูญสิ้นไปแล้ว เธอก้าวตามเพื่อนของเธอไป “เต้นเป็นเรื่องสนุกนะ” เพื่อนยิ้มและกระตุ้นให้เธอมีชีวิตชีวาอีกครั้ง
ในงานเต้นรำ นรากรเต้นอย่างเลื่อนลอย ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม และกลางถนนมีผู้ชายที่เธอไม่รู้จักมายืนอยู่ข้างเธอ “ชื่ออะไรครับ?” เขาถามพร้อมกับยิ้มให้เธอกว้าง ก่อนที่เธอจะตอบ นั่นคือคำถามแรกที่เธอสัมผัสได้ว่าเขามีพลังบวกบางอย่างทำให้เธอยิ้มได้จริงๆ
“นารากรค่ะ” เธอตอบด้วยเสียงแผ่วเบา และรู้สึกว่าหัวใจเต้นเร็วกว่าที่เคย “แล้วคุณชื่ออะไร?” ในเช้าวันรุ่งขึ้นนรากรพบกับเขาอีกครั้งที่ร้านกาแฟวันเดียวกัน โดยเขาแนะนำตัวเองว่า ‘ธนา’ ชายหนุ่มที่มีดีไซน์เสื้อผ้าชิคและท่าทางมั่นใจ เริ่มต้นการสนทนาและเสียงหัวเราะ
แต่เมื่อผ่านไปไม่กี่วัน บางอย่างก็กดดันนรากรตลอด โดยเฉพาะจากความรู้สึกกลัวว่าเขาจะมาจากเวลาเพียงชั่วคราว เพราะธนาเชิญเธอไปเดินเที่ยวในสวนสาธารณะ หญิงสาวคิดว่ามันจะเป็นวันธรรมดา แต่กลับเข้าไปอยู่ในอารมณ์ที่แปลกใหม่
“นรากร” ธนาพูดใช้เสียงเบาเสียงต่ำ ขณะที่พวกเขานั่งอยู่บนม้านั่งไม้ ข้างสนามหญ้าเต็มไปด้วยเด็กๆ ที่กำลังเล่น นรากรเงียบและมองหน้าธนาด้วยแววตาที่สงสัย “เธอรังเกียจที่ฉันชอบเธอหรือเปล่า?” เขาถามพลางลากไถ่ศีรษะ เพื่อรอคำตอบจากเธอ
“ฉัน… ฉัน” เสียงเธอลังเล น้ำเสียงเธอหมายถึงความรู้สึกระแวงในใจ จะมีจริงหรือไม่เธอจะมีเวลาสำหรับเขาหรือไม่?ธนามองเธอตรงๆ เหมือนเข้าใจภายในใจของเธอ “เราอาจจะต้องใช้เวลา” เขาตอบกล่อมให้เธอรู้ว่าเขาไม่รีบเร่งอะไร
คชาวิทยาลัย ที่ผ่านมาจากเฉลิมฉลอง ทุกอย่างกลับมาดูเหมือนโลกจะกำลังพังทลาย เมื่อมีข่าวร้ายเกี่ยวกับแฟนเก่าของนรากร ถูกจับและถูกกล่าวหา ว่ามีหลุดจนเชื่อมโยงไปถึงเธอ ความรู้สึกกลัวและความรำคาญประดังเข้ามาในใจ ธนาเห็นว่าเธอเครียดและจึงพยายามให้ความมั่นใจเธอด้วยการกอดบอกเธอเป็นกำลังใจ
“ฉันจะอยู่ข้างๆ คุณ” ธนาพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น นรากรตอบด้วยการยิ้มบาง ๆ แววตาเธอแสดงให้เห็นถึงความซาบซึ้งในใจ แต่ก็ยังมีแววเครียดอยู่ในแววตา “แต่ฉันไม่รู้…”
ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว เมื่อมีการประชุมในมหาวิทยาลัยเพื่ออภิปรายเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้พร้อมเปิดเผยว่าผู้ชายที่ถูกจับกลับมีความเชื่อมโยงกับแก๊งค้าเสพยา และในชั่วข้ามคืนทุกอย่างก็เปลี่ยนไป ขณะประชุมมีคำถามจากอาจารย์ที่ถามถึงตัวเธอ เธอเครียดจนเกือบจะร้องไห้และในเมื่อคนในห้องเรียนตัดสินความรู้ของเธอเกี่ยวกับแฟนเก่า ทุกคนเริ่มตั้งคำถามอยากรู้จักเธอทำให้ทุกอย่างดูยากลำบากขึ้น
นรากรเดินทางไปหาธนาที่ร้านกาแฟที่เคยมาที่นี่เพื่อขอความคิดเห็นเรื่องแผนงาน เราต้องการเดินหน้ากับความรักอีกครั้ง รอยยิ้มของเธอไม่ใช่รอยยิ้มที่ซ่อน แต่ชัดเจนขึ้นทุกที ธนาเองก็ดูมีความหวังและมั่นใจว่าถึงเวลาเริ่มทำให้ความรักใหม่มีค่าแล้ว โดยการวางแผนอย่างชัดเจนและเริ่มทำสิ่งที่ทำให้เธอมีความสุขมาก्वาร
หน้าต่างไม่มีรอยหยดน้ำตาที่กลับไปสู่องค์กรอีกครั้งกับข้อยุติน่าวิตก แต่กลางสัปดาห์ที่พวกเขาเริ่มทำกิจกรรมต่างๆ ก็มีกระแสข่าวที่บอกว่าเด็กนักเรียนอยู่ห่างออกไปจากวงการทำให้ข่าวไม่เป็นที่น่าเชื่อถือ การวิเคราะห์ จากนั้นตามด้วยเดทที่ปกติ ทั้งสองกลายเป็นเชื่อมต่อและแตกต่าง จนได้มาคุ้นเคยเรื่องเดท วันคืนที่มีความสุขกลับมาอย่างชัดเจน
หลังจากการเที่ยวประพาสที่ค่อนข้างมากของพวกเขา ต่างคนต่างก็ปิดบังความรู้สึกในใจกัน อย่างไรก็ตามจริงๆ นรากรกำลังคิดถึงเขาให้กล้าได้อย่างไรมากขึ้น แต่ทันใดนั้นเมื่อตรวจสอบข่าวจริงๆ มีการแก้ไขข้อมูลและเล่าเฉพาะการทั่วไปที่ทำให้ประเด็นกลับมาใหม่จากที่รับรู้
นรากรยังคงเงียบเพื่อในเวลาเช้ามืด เธอเดินทางไปหาธนาที่บ้าน และระหว่างทางเธอจ้องภาพถ่ายของคนที่เคยรักกับน้ำตาตกใจ การเผชิญหน้ากับเขาจางหายเมื่อเห็นแววตาโศกสลด ถ้าเธอไม่สามารถเริ่มการเดินต่อไปได้ แต่ในที่สุด เมื่อต้องเห็นหน้าธนาและรู้สึกถึงอารมณ์ของเขา จะเข้าใจเธอมีความหมายกับเขา และรู้ว่าตนเองจะก้าวต่อไปหลังจากเจอบททดสอบ
ทุกอย่างที่มันทำให้ธนาได้แสดงออกความรู้สึกของเขาต่อหญิงสาวนั้นจะมอบรักอย่างซื่อตรงและเปิดเผยมากขึ้นจากการจูบออดอ้อนในที่พร่างพราว “ทำไมฉันถึงร้อนเหลือเกิน?” ธนาถามด้วยความอยากรู้_truth
