เสียงที่ลอยหาย

มุมของสะพานหุ้มเหล็กที่เชื่อมสองแพลตฟอร์มลอยพังลงพร้อมเสียงโลหะครืนเดียว—อัยญาโหนเชือกจนแขนสั่นและกระโดดตามชายคนหนึ่งที่วิ่งย่ำอากาศไปยังอากาศยกตัวถัดไป เป้าหมายของเธอชัดเจน:ต้องหยุดคนที่เพิ่งดึงกระเป๋าของหญิงชราออกไป ความขัดแย้งเกิดจากลมแรงและความหนาแน่นของคนบนสะพาน ผลลัพธ์คือเธอสะดุดแล้วเสียการทรงตัว แต่ยังคว้าปลายเสื้อของคนร้ายได้ ชายคนนั้นหันมามอง ใบหน้าของเขามีรอยกลัวมากกว่าความโกรธ

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

“วางของนั่นคืนมา!” อัยญาตะโกน เสียงเธอแหลมคมระคนกับเสียงลม

“ฉัน…ไม่มีเวลา!” ชายคนนั้นหอบ แล้วผลักเธออย่างแรงจนหล่นลงไปบนแพด้านล่าง

ผลลัพธ์คือเธอพลาด แต่เมื่อลุกขึ้นตรวจของที่ชายคนนั้นทิ้งไว้ กลับเจอสัญลักษณ์ย่นเล็ก ๆ ติดกับผ้าพันข้อมือ—สัญลักษณ์ที่เธอจดจำได้ดี มันคือปักที่นวินชอบทำให้เด็ก ๆ ในซอยเมื่อครั้งก่อนหายไป เป้าหมายใหม่เกิดขึ้นทันที:ตามหาที่มาของสัญลักษณ์นั้น

ความขัดแย้งที่แท้จริงไม่ได้อยู่กับขโมย ตัวขโมยเป็นเพียงเงื่อนงำเท่านั้น