กลางคืนอันแสนวุ่นวายของกรุงเทพ เมื่อเสียงรถร้องระงมไม่เคยหยุดนิ่ง และผู้คนต่างรีบเร่งเดินไปในโลกของตนเอง เสียงเพลงไพเราะจากร้านกาแฟเล็ก ๆ ข้างถนนเข้ามาในความรู้สึก ผู้หญิงคนหนึ่งที่ชื่อว่า ‘อุ้ม’ กำลังนั่งอยู่ที่มุมหนึ่งของร้าน ชงกาแฟไปพลางมองผู้คนผ่านไปมา ความเหงาเข้าครอบงำเธอในบางครั้งเมื่อเห็นผู้คนต่างมีความสุขอยู่ด้วยกัน แต่ในใจกลับมีความอยากรู้จักใครสักคน
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ในขณะเดียวกันนั้น ‘ใน’ ชายหนุ่มนักศึกษามหาวิทยาลัยปีสุดท้าย กำลังเดินกลับบ้านหลังจากเรียนตอนกลางคืน ในมือถือหนังสือที่เปิดอ่านไปหลายหน้า แต่ไม่มีสมาธิจดจ่ออยู่กับสิ่งที่กำลังเรียนรู้ เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋าดังขึ้น เขาไม่ตั้งใจจะรับ แต่ก็เป็นชื่อของ ‘นัท’ เพื่อนร่วมชั้นที่ชอบเข้ามาแหย่กันทุกวัน
“เข้าไปที่ร้านกาแฟมุมข้างทางสิ มีสาวน่ารักอยู่!” นัทตะโกนผ่านสาย
ในช่วงที่ลังเล ในตัดสินใจ เขาเดินเข้าไปในร้านกาแฟอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ เมื่อก้าวเดินผ่านประตูเข้ามา ชั่ววินาทีที่เขาเห็นอุ้มใกล้ ๆ ความรู้สึกที่ไม่เคยมีมาก่อนหลั่งไหลเข้ามาในใจ เหมือนถูกดึงดูดจากแรงดึงดูดที่ไม่อาจบอกได้
“เฝ้าร้านคนเดียวเหรอ?” คาเฟ่เล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยกลิ่นหอมของกาแฟบด ส่งเสียงกระซิบเมื่อเขาเดินเข้าไป
อุ้มเงยหน้าขึ้นมอง ในดวงตาของเธอมีความประหลาดใจตามมาด้วยรอยยิ้มที่หวาน “ใช่ ถ้าคุณต้องการกาแฟอร่อย ๆ ก็มานั่งนี่ได้เลย”
การสนทนาประเดิมด้วยคำถามง่าย ๆ กลายเป็นบทสนทนาที่ลึกซึ้งเกี่ยวกับความฝัน ความคิดเห็นเกี่ยวกับหนังสือที่ทั้งสองต่างอ่านอยู่ พวกเขาแลกเปลี่ยนเสียงหัวเราะกันอย่างมีความสุข ทั้งสองรู้สึกว่าความสัมพันธ์เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ
แต่ความรักมีขอบเขต ใช้เวลาไม่นานนักที่จะค้นพบว่าอุ้มมีอดีตที่ลึกลับ เธอมาถึงกรุงเทพมหานครเพราะต้องหนีความจริงที่ตามหลอกหลอน โดยไม่เปิดเผยให้ใครรู้ หนักหนาสาหัสจากความเจ็บปวดของการสูญเสียครอบครัวและความลับที่ทำให้เธอย้ายที่อยู่ตลอดเวลา เมื่อในถามเกี่ยวกับประวัติชีวิตของอุ้มกลับกลายเป็นฉากที่ทำให้บรรยากาศในร้านกาแฟกลายเป็นมืดมน
“บางครั้ง ความรักก็ไม่ค่อยสมบูรณ์แบบ” อุ้มตั้งใจกล่าวเบา ๆ หน้าเธอเปื้อนความวิตกกังวลเมื่อคิดย้อนถึงสิ่งที่เกิดขึ้น การไม่บอกความจริงให้ในรู้ว่าถูกต้องหรือไม่ ทำให้เธอละอายใจ
ต่อมาก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้ในเริ่มตั้งคำถามในจิตใจ เขาหาโอกาสที่จะหลบหนีจากความสัมพันธ์นี้ไหม? ในไม่ช้าทั้งคู่ก็พบว่าตัวเองอยู่ในทีมเดียวกันที่ชิงชัยในการแข่งขันของมหาวิทยาลัย เพื่อเป็นตัวแทนในการแข่งขันกีฬาทั่วกรุงเทพ ความกดดันเทียบกับการต้องพิชิตโลกที่เต็มไปด้วยความไม่แน่นอน กลายเป็นการทดสอบความรักและความไว้วางใจของพวกเขา
“ถ้าฉันไม่ใส่ใจกับอุ้ม ฉันจะไม่มีวันรู้ความจริง” ในคิดวนในใจเมื่อเด็กสาวในทีมมักจะกลายเป็นแรงผลักดันที่ดี คำพูดของเธอดันเสริมจากการได้ทำงานร่วมกันในทีมสงบและมีความสุขแม้จะมีการแข่งที่ยากลำบาก
ความเข้าใจและความเชื่อใจก่อตัวขึ้น ทำให้ในสัมผัสได้ถึงความรักที่ลึกซึ้งมากขึ้น โดยไม่รู้ตัว ในวันแข่งขัน ความตื่นเต้นพุ่งพรวด ในก็เริ่มที่จะให้ความสำคัญกับอุ้มแทนที่จะมุ่งมั่นที่จะชนะ คะแนนที่เหนือจิตใจ ความรู้สึกผิดที่เก็บกดไว้เริ่มจะเผยออกมา
“ฉันมีความลับที่ต้องบอก เธอควรรู้” อุ้มกล้าพูดเมื่อท้ายที่สุดการแข่งขันเสร็จสิ้น ทั้งสองมานั่งกันที่ร้านกาแฟครั้งสุดท้ายก่อนที่จะต้องมีการเปลี่ยนแนวทางชีวิต เธอเริ่มเล่าเรื่องการสูญเสียครอบครัวที่มีต้นเหตุมาจากการเลือกผิดในชีวิตอุ้มตั้งใจที่จะให้ในเข้าใจในความรู้สึก และได้ฝึกสอนการตัดสินใจ
ค่ำคืนเข้าครอบงำ สายลมเย็นๆพัดผ่านกระจก บรรยากาศเต็มไปด้วยความรู้สึกต่างอย่างอัดแน่น อุ้มตัดสินใจที่จะปล่อยในไปตามเส้นทางของเขา แต่ในเริ่มรู้สึกว่าตนเองคือผู้คอยช่วยสร้างความหวังให้กับอุ้ม ทำให้ในต้องสูญเสียความรักที่แท้จริง
“แล้วเธอจะไม่รอฉันเหรอ?” ในพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่น ตั้งแต่แรกที่เขาได้เจอกับอุ้ม เขาก็รู้สึกว่านี่คือความรักที่เขาตามหามาตลอด
“ไม่ ฉันต้องเดินหน้าต่อไป” อุ้มตอบด้วยโศกเศร้า แม้ในจะพยายามสะกดน้ำตา สุดท้ายความอบอุ่นในใจเริ่มแตกสลาย
เมื่อเวลาผ่านไป ทั้งในและอุ้มแยกจากกัน คนหนึ่งหาสมดุลในชีวิต ขณะที่อีกคนยังคงค้นหาตัวเอง ทั้งคู่ยังคงมีความรักในใจกัน แต่อดีตไม่สามารถลบไปได้
หลายเดือนต่อมา ในกลับมาที่ร้านกาแฟแห่งเดิม กลิ่นกาแฟหอมละมุนตลบอบอวลด้วยเสียงที่เพิ่งก้าวเข้ามาใหม่ หลายอย่างเปลี่ยนไป แต่ใจของเขาเต็มไปด้วยความหวังว่าอุ้มจะมาปรากฏตัว
“ทุกสิ่งมีเหตุผล” ในคิด เมื่อตระหนักได้ว่าความรักที่มีผลลึกลับนี้อาจจะยังค้างคาในหัวใจ รอคอยโอกาสที่จะกลับมาพบกันอีกครั้ง ยังไงก็ยังมีหนทางที่จะได้พบกัน เพราะความรักไม่เคยลบไปจากใจและความฝันของเขาทั้งคู่.
