ในคืนที่หมีหิมะมาเยือน
คืนหนึ่งในมหาวิทยาลัยท่ามกลางแสงไฟระยิบระยับจากงานปาร์ตี้ นักศึกษาที่ชื่อว่า นาเดีย ยืนอยู่มุมหนึ่งของห้องจัดเลี้ยง ท่ามกลางเสียงเพลงที่ดังกระหึ่มออกไปจนแทบทำให้หัวใจพองโต ในมือของเธอถือแก้วไวน์แดงที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง แต่กลับเต็มไปด้วยความกลัวในการเข้าหาคนแปลกหน้า มุมมองของเธอกำลังจับจ้องไปที่ เฟลิกซ์ หนุ่มหล่อจากตระกูลร่ำรวยที่ก้าวเข้าสู่ปาร์ตี้โดยมีเพื่อน ๆ คอยโห่ร้องต้อนรับอย่างไรกระหยิ่มยิ้มย่อง
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!เสียงหัวเราะคิกคักดังมาจากมุมอีกด้าน ขณะที่นาเดียพยายามโน้มตัวเข้าไปใกล้เพื่อดูว่ามีใครพูดอะไร “เขาดูเป็นคนดีนะ” เพื่อนสนิทของเธอที่ชื่อว่า ลูกตาล พูดพร้อมกับส่งสายตาที่มีความหมาย แต่อากาศรอบ ๆ กลับทำให้เธอรู้สึกเหมือนโดดเดี่ยวในโลกที่เต็มไปด้วยคนมากมาย
ในขณะที่เธอพยายามรวบรวมความกล้าอยู่ที่มุมเช่นนั้น เฟลิกซ์ก็มองมาที่เธออย่างไม่คาดคิด ช่วงเวลาที่อึมครึมมาถึงขณะที่เขายิ้มให้ เธอรู้สึกเหมือนหัวใจพุ่งไปที่คอ และเสียงที่อึกอักเธอรู้สึกเหมือนมันหายไปจากปาก
ในเวลานี้ นาเดียควบคุมตัวเองให้กลับไปยิ้มให้กับเฟลิกซ์” สวัสดี” เสียงของเธอเองเบา ๆ แต่ความมั่นใจเริ่มแว่บออกมาเมื่อเฟลิกซ์ยิ้มกลับมา “เธอมากับใคร?” เขาถาม ยิ้มอย่างอบอุ่น
“มากับเพื่อน ๆ ค่ะ” เธอทำเสียงใส่ใจ “แต่ดูเหมือนพวกเขาจะไปไหนซักที่แล้ว” เฟลิกซ์มองดูรอบ ๆ แล้วแสดงความเข้าใจ “งั้นมานั่งด้วยกันเลยครับ” เขาชวนเธอลงไปที่โซฟายาว ซึ่งตรงข้ามกับทีวีที่ขึ้นภาพดนตรีสด
การสนทนาของพวกเขาเริ่มแลกเปลี่ยนกันอย่างสนุกสนานโดยให้เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในขณะที่นาเดียพบว่าการพูดคุยกับเฟลิกซ์ทั้งง่ายและสบายใจ แม้จะมีร่องรอยของความแตกต่างระหว่างเขาและเธอ โดยเฉพาะกลุ่มเพื่อนของเฟลิกซ์ที่มักมองมาที่เธอด้วยแววตาที่สงสัย
ในตอนเริ่มแรก พวกเขาโต้เถียงกันเรื่องความรัก สไตล์เพลง และสิ่งที่ทำให้คนแต่ละคนมีเสน่ห์ และเมื่อได้เวลารอ ทางเข้าเสียงเพลงกลับกลายเป็นฉากหลังของความรู้สึกที่ร้อนผ่าวขึ้นในจิตใจของนาเดีย เธอเริ่มรู้สึกถึงการเชื่อมโยงที่เกิดขึ้นระหว่างพวกเขา แม้จะมีความรู้สึกตรงกันข้ามกับการตั้งรับในตอนแรก
แต่แล้ว ความวุ่นวายก็เริ่มรบกวนพวกเขา เมื่อหนึ่งในเพื่อนของเฟลิกซ์เมาเหล้าจนพูดไม่ออก และพยายามลากเขาออกไปจากนั่งกลุ่มสนทนา นาเดียรู้สึกว่าทุกอย่างเริ่มไม่เป็นไปตามที่คิด โดยที่ไข่กวนอยู่บนพื้นพยายามดึงดูดความสนใจทั้งหมด
เฟลิกซ์หันกลับมามองนาเดียด้วยความเป็นห่วง “ขอโทษครับ” เขารีบลุกขึ้น มองเธอไปด้วยความห่วงใย “เดี๋ยวผมกลับมา” แล้วเขาก็รีบเดินตามเพื่อนเข้าไปในฝูงชน ในเวลานั้น ทุกอย่างกลับกลายเป็นความเงียบ เขาดูเหมือนจะให้ความสำคัญกับพวกเขาแทนที่จะเป็นเธอ
นาเดียอารมณ์สลับอยู่ระหว่างความผิดหวังและความเข้าใจ เธอรู้ลึก ๆ ว่าจริง ๆ แล้วทั้งหมดนี้เป็นความจริง เริ่มเกิดการสะสมของความรู้สึก ถ้าเฟลิกซ์ไม่ได้มาจากโลกเดียวกับเธอ สถานะทางสังคมและชีวิตที่หลากหลายทำให้เธอหัวใจเต้นหนัก แต่ทำให้เธอตัดสินใจ ไม่ให้ตัวเองหลงใหลกับเขามากขึ้น
ต่อมา เฟลิกซ์กลับมาโดยถือแก้วน้ำเพื่อคาดหวังให้เธอกินของย่อยอีกครั้ง “ขอโทษที่ทำให้คุณรอนานนะ” เขายิ้มได้อย่างอบอุ่น “ปีนี้สนุกมากกว่าเมื่อก่อน” เธอรู้สึกว่าเขาใส่ใจ กลิ่นน้ำหอมที่เขาใช้ทำให้เธอมีความรู้สึกอบอุ่นอยู่ข้างใน ขณะที่พวกเขาเริ่มกลับมาที่โซฟา ขอโทษกันไปกันมา ทำให้บรรยากาศเริ่มสบายขึ้นเรื่อย ๆ
เป็นคืนที่ค่อนข้างเต็มไปด้วยความสนุก แต่นั่นก็ทำให้ความสัมพันธ์ของนาเดียและเฟลิกซ์เริ่มพัฒนาไปสู่เรื่องราวใหม่ ร่วมสร้างความวุ่นวาย และการเข้าใจจุดมุ่งหมายกัน ความรักความซับซ้อนมีการท้าทายมาตลอดเวลา และในคืนที่มีหมีหิมะผ่านมาเยือน อย่างน้อยมีสิ่งหนึ่งที่ทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป
หลายสัปดาห์ต่อมา ทั้งสองคนพบกันอีกครั้งในกิจกรรมฟุตบอลที่มหาวิทยาลัย ในปีนี้ทีมพวกเขาโชว์ผลงานดีมากขึ้น แต่การเจอกันที่บ่อยขึ้นกลับสะดุดกับทั้งสองฝ่าย ในช่วงเวลาที่เดาได้ ธุรกิจของเฟลิกซ์เริ่มหน้าที่แข่งขันกัน เช่นเดียวกับความรักบนความเป็นอยู่ที่ไม่เหมือนกัน
ในคืนที่ฟุตบอลแห่งความสำเร็จกำลังเริ่มต้น นาเดียบังเอิญได้เห็นยานพาหนะที่เฟลิกซ์มา สนามฟุตบอลเต็มไปด้วยความสนุกสนานเพื่อนร่วมทีม ทั้งสองคนต้องเผชิญหน้ากันกลางสภาพแวดล้อมที่คุ้นเคยแต่กลับเต็มไปด้วยความตึงเครียด”คุณจะมาที่ปาร์ตี้ไหม” เธอถาม ตั้งใจจะคาดการณ์ว่าทิศทางของความสัมพันธ์ครั้งนี้จะมีจุดหมายไปที่ไหนใน หวังว่าตัวเขาจะเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น””ชื่อของฉันมีชื่อเสียงมากกว่าจะตาม” เขาหัวเราะ แต่ภายในก็รู้สึกถึงความตึงเครียดออกมา”ทำไมคุณไม่ลองร่วมสน?” เขาถามกลับ ทำให้ทะเลาะวิวาทเกิดขึ้นจากอุบัติเหตุที่ต้องแยกกันครั้งแล้วครั้งเล่า
ความสะดุดเกิดขึ้นอย่างรุนแรง เมื่อเฟลิกซ์เกือบได้ตรงกับบอลที่นาเดียปะปนกับทีมข้างๆทำให้การโต้เถียงเกิดขึ้น กลับทำให้เกิดการทะเลาะกันขึ้นมา เธอรู้สึกชัดเจนได้ว่าความสัมพันธ์ทานร้อนเริ่มหนาวเย็น และในคืนเกิดขึ้นที่ครึ่งเวลาของการแข่งขัน การแสดงออกของพวกเขากลับถูกตัดออกจากการตัดสินใจ ทำให้เกิดสุขภาพจิตลง
คืนที่วิตกกังวลมาเยือน กลับลงจุดเริ่มของความยุ่งเหยิงท่ามกลางกับพวกเขาให้เสร็จ ความหมายเรียบง่ายกลับอยู่ภายในใจของนาเดีย “จะมีคนหนึ่งที่จำได้ในคืนนี้” ช่วงเวลาหลักกลับสร้างให้เสียงดนตรีลอยออกมาจากหลุมมหาประลัยเดิมพัน ความรู้สึกกลับกระทบกันทั้งสองฝ่าย”
ความรู้สึกที่เชื่อมโยงกันของความรักย้อนกลับมาใหม่ ในเวลาช่วงความอึดอัดตึงเครียดกลับแปรเปลี่ยนอีกรอบ เมื่อนาเดียได้ตระหนักว่าสิ่งที่เธอรู้ไปกระตุ้นเชื่อมกันมามากจริงขึ้น และในปาร์ตี้เย็นวันนั้น ทุกอย่างกลับอยู่ในที่ตั้งใจ เมื่อเฟลิกซ์และนาเดียขึ้นมาเผชิญกันอีกครั้ง โดยที่ไม่มีการตั้งใจให้เลย “เกิดอะไรขึ้น? ถึงยังมาที่นี่” เขาถามได้พร้อมทั้งดวงตาที่เหมือนจะเข้าใจกัน และเปล่งปลั่งพิเศษอยู่ข้างใน “ฉันไม่รู้เหมือนกัน” เธอบอกว่าความรู้สึกเปลี่ยนไปวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วจนแทบจะไม่สามารถก้าวกันได้
เมื่อเวลาเคลื่อนไปข้างหน้า จักรวาลกลับพลิกกลายเป็นการทำความเข้าใจทุกอย่าง เมื่อทั้งสองคนพบกันที่สุดท้ายเป็นเวลากลางคืน ข้อความทั้งหมดที่สื่อสารกลับมีคุณค่าหลายเท่าในความรู้สึกที่ออกมา และการไปพบกันก็แปรไป โดยพวกเขารู้สึกว่าตนเองมีค่ามากแค่ไหน”เมื่อไหร่ที่เราจะไม่ต้องแข่งขันกันอีก?” เธอถาม ความรู้สึกเหน็ดเหนื่อยเข้าไปที่ใจ””ช่วงเวลากลางคืนกลับเหนื่อยเกินไป แต่ความรักกลายเป็นเรื่องที่สนุกเกิดขึ้น” เขาตอบ”การยอมรับไม่ต้องอยู่ในความรู้สึกที่ตรงนี้””แล้วทำให้เห็นอกเห็นใจ” ทั้งสองคนยิ้มให้กัน ขณะนั้นราวกับกลางท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยหมีหิมะที่แสงนวลเขียนประดับวินาทีระหว่างคนสองคนเดินกลับบ้าน”