ในมหาวิทยาลัยเล็กๆ แห่งหนึ่ง ยามเช้ามืด ฝนตกหน่อยๆ แต่ไม่หนาแน่น ข้างนอกเต็มไปด้วยเสียงรถยนต์และผู้คนมากมาย เด็กหนุ่มชื่อว่ากำพลนั่งอยู่ตรงมุมห้องเรียน ถูกผู้คนห้อมล้อมอยู่โดยไม่รู้ตัว มือของเขาจับดินสออย่างแน่น โดยจอภาพแสดงใบป้ายของเขาเอาไว้ ในใจเขาเต็มไปด้วยฝันอยากเป็นศิลปิน แต่ไม่มีใครเชื่อใจในความฝันนี้และนั่นทำให้เขาเกิดความลังเล และคิดว่าตัวเองอาจไม่มีอนาคตในสายอาชีพนี้
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!วันหนึ่งขณะเดินกลับบ้าน กำพลบังเอิญเห็นหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่กลางถนน เธอสวมชุดคลุมสีเขียวเข้ม มีหางและหูที่เรียวยาว เป็นสิ่งที่ไม่เคยเห็นในชีวิต เขาเผลอเดินเข้าไปใกล้ชายหญิงที่ยืนอยู่ และพยายามปลอบใจเธอที่ดูเศร้าแสนสาหัส “ไม่เป็นไรนะ ผมจะช่วย” กำพลพูดเบาๆ ขณะที่ยิ้มให้เธอ
หญิงสาวนั้นหันหน้ามาที่เขา พลันพบว่าดวงตาของเธอมีปีกมังกรอยู่ในนั้น “ฉันชื่อฟ้าผ่า” เธอพูดด้วยน้ำเสียงชัดเจน คราแรกกำพลนึกว่าเธอจะเล่นตลก แต่เมื่อเห็นดวงตาที่เปล่งประกายของเธอ เขากลับรู้สึกอยากรู้จักเธออย่างมาก
เนื่องจากฟ้าผ่าเป็นเอลฟ์จากดินแดนที่เรียกว่าว้าเหว่ เธอมีภารกิจสำคัญคือฟื้นคืนความสงบในดินแดน และกำพลคือผู้มีพลังที่จะช่วย เพราะเขามีความสามารถพิเศษในการสื่อสารกับมังกร จึงมีความสำคัญในการตั้งชื่อใหม่ให้มังกรดึกดำบรรพ์
ระหว่างการเดินทางนี้ ทั้งคู่ต้องประสบกับสถานการณ์ต่างๆ และสร้างพันธสัมพันธ์ระหว่างกัน ขณะที่พวกเขาต้องเผชิญอุปสรรคต่างๆ เช่น การตามล่าของศัตรูที่ต้องการทำลายฟ้าผ่า รวมไปถึงความรู้สึกที่เกิดขึ้นระหว่างเขาทั้งคู่ ที่ห้ามให้เกิดขึ้น เพราะฟ้าผ่านั้นมีกฎเกณฑ์ที่จะต้องปฏิบัติตาม
คืนหนึ่งที่ทะเลสาบแห่งหนึ่ง มีเสียงโพล่งขึ้นมาจากต้นไม้ใหญ่ระหว่างเหล่ามังกรที่เฝ้ารอเธอ “ถ้าเธอจะปกป้องตัวเองได้ เธอจะต้องทำได้” กำพลยิ้มและยืนยันว่าเขาจะไม่ยอมแพ้ภารกิจนี้
ขณะที่พวกเขาใกล้ถึงจุดหมาย การตามล่าก็เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ฟ้าผ่ามองกำพลด้วยความกังวลในใจ รู้ว่าเขาอาจต้องเสียสละมากกว่าที่เคย
ในที่สุดทั้งคู่ได้พบกับมังกรดึกดำบรรพ์ และกำพลต้องทำการเลือกเพื่อทำให้เขาเข้ากับมังกรและปราบศัตรูที่ตามล่า แต่ในการทำเช่นนั้น เขาต้องสุ่มเสี่ยงชีวิตของตัวเองและยอมรับว่าความรักที่เขามีกับฟ้าผ่า อาจถูกทำลาย
การต่อสู้ครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นที่ดินแดนแห่งความฝันที่ว่างเปล่า ฟ้าผ่าและกำพลต้องร่วมมือกันและใช้พลังของพวกเขาในการเอาชนะศัตรู แต่ขณะเดียวกัน ฟ้าผ่าต้องตัดสินใจว่า จะทำตามกฎเกณฑ์ของเธอที่ห้ามความรักกับมนุษย์หรือจะยอมรับความรู้สึกของเธอที่จะอยู่เคียงข้างกัน
ในที่สุดเจ้ามังกรตัวหนึ่งได้ยินคำร้องของเขา และยืดแขนออกไปให้กำพลและฟ้าผ่าได้ตระหนักถึงพลังของความรัก ชัยชนะถูกเฉลิมฉลองในดินแดนใหม่ที่ก่อตั้งขึ้น พร้อมกับคำสาบที่ถูกทำลายทางค้นหัวใจที่พบกับความรักอันไม่มีเงื่อนไขทั้งสอง
ด้วยการทำลายคำสาบทั้งคู่จึงสามารถอยู่ร่วมกันได้ แต่อย่างไรก็ตาม ความรักไม่ใช่ทุกอย่างของพวกเขา กำพลได้เรียนรู้ในสิ่งที่สำคัญกว่าคือความฝัน และการทำตามสิ่งที่หัวใจของเขาเรียกร้อง.
เรื่องราวจบลงด้วยภาพของกำพลที่ยืนอยู่กลางมหาวิทยาลัย และเขียนภาพวาดของตัวเองที่มีฟ้าผ่าค่อยๆ ยิ้มให้ เขาเรียนรู้ว่าทุกฝันมีความสำคัญ และการเลือกก็ทำให้ความรักมีค่าอย่างไม่มีเงื่อนไข.
