ความหลังที่หายไป

เสียงนกร้องอย่างชัดเจนในยามเช้า ขณะที่แสงแดดยามแรกเริ่มสาดส่องเข้ามาในห้องนอนของเมย์ เด็กสาววัยสิบเจ็ดปีนอนหลับอยู่บนเตียงที่เต็มไปด้วยหนังสือและของเล่นเก่า ๆ ที่เธอเก็บไว้ตั้งแต่วัยเด็ก เมื่อเธอลืมตาขึ้นมา เมย์รู้สึกว่าตัวเองอยู่ในโลกที่เงียบสงบเกินไป ไม่เหมือนกับเมื่อหลายเดือนก่อนที่พ่อแม่ยังคงอยู่เคียงข้างเธอ

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

เมย์ลุกขึ้นจากเตียงและเดินออกไปที่ระเบียง มองไปยังบ้านเพื่อนบ้านที่ข้างบ้านเปลี่ยวร้าง สายลมเย็นพัดเข้ามาในใบหน้า เธอถอนหายใจหนัก ๆ ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในบ้าน ครอบครัวของเธอหายไปอย่างไร้ร่องรอย และเธอไม่มีทางรู้ว่าทำไม

ในวันถัดมา เมย์ตัดสินใจไปที่โรงเรียน เธอรู้สึกว่าการเรียนรู้ในห้องเรียนจะช่วยให้เธอลืมความรู้สึกเศร้าได้บ้าง แต่เมื่อเธอมาถึง เธอกลับพบว่าเพื่อน ๆ ของเธอเริ่มลดการพูดคุยกับเธอ บางคนถึงกับหลีกเลี่ยงไม่อยากจะอยู่ใกล้เมย์

“ทำไมทุกคนถึงไม่คุยกับเธอ?” เมย์กล่าวกับตัวเอง ก่อนจะไปนั่งอยู่มุมห้องเรียนที่เธอมักจะนั่งเพียงลำพัง

ขณะที่เมย์นั่งอยู่ในห้องเรียน เธอได้ยินเสียงกระซิบจากกลุ่มนักเรียนที่นั่งอยู่ด้านหลัง “พ่อแม่ของเมย์หายไปแล้ว เธอคงต้องมีความลับอะไรสักอย่าง” เสียงเหล่านั้นทำให้เธอรู้สึกกรุ่นโกรธและเศร้าในเวลาเดียวกัน

หลังเลิกเรียน เมย์ตัดสินใจไปที่บ้านเก่าของพ่อแม่ เมื่อเธอถึงที่นั่น เธอรู้สึกเหมือนมีความทรงจำแฝงอยู่ ซึ่งเธอพยายามค้นหามัน มันคือความรักที่ถูกซ่อนไว้หรือความลับที่เธอไม่เคยรู้?

เธอเริ่มค้นหาสิ่งของที่ในบ้านที่เคยเป็นบ้านของเธอ จะเป็นเบาะแสที่จะนำเธอกลับไปสู่การค้นหาความจริงเกี่ยวกับการหายตัวไปของพ่อแม่ เมย์เปิดตู้เก็บของและพบสมุดบันทึกเล็ก ๆ ของแม่ที่เขียนถึงความรักระหว่างเธอกับพ่อ

ในนั้นมีข้อความที่บอกถึงความฝันและความหวังที่ทั้งคู่มีต่ออนาคตของเมย์ แต่สิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกสะเทือนใจคือมีข้อความที่ระบุถึงการเผชิญหน้ากับอุปสรรคในความรัก มันทำให้เมย์ตั้งคำถามว่าหรือว่าเธอเคยเป็นสาเหตุที่ทำให้ครอบครัวแตกแยก

เมย์ตัดสินใจโทรหาเพื่อนสนิทของเธอ ‘นิน’ เพื่อขอความช่วยเหลือ ในขณะที่นินกำลังจะมาถึง เมย์พยายามทำใจให้สงบ แต่กลับรู้สึกว่าเธอกำลังต้องเผชิญกับความจริงที่อาจจะเปลี่ยนแปลงชีวิตของเธอไปตลอดกาล

เมื่อทั้งคู่เริ่มค้นหาความจริงเกี่ยวกับการหายตัวไปของพ่อแม่ เมย์พบข้อมูลที่ทำให้เธอตกใจ เมื่อเธอรู้ว่าพ่อแม่ของเธอเคยมีส่วนเกี่ยวข้องกับการทำความผิดในอดีต

ความกดดันจากสังคมและความเป็นจริงที่ไม่พึงประสงค์ทำให้เมย์รู้สึกว่าตัวเองต้องตัดสินใจว่าจะเปิดเผยความจริงนี้หรือไม่ การตัดสินใจนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เธอไม่อยากให้คนอื่นมองเธอแตกต่างออกไป

ในขณะเดียวกัน ความสัมพันธ์ระหว่างเมย์และนินก็ค่อย ๆ เติบโตขึ้น เมื่อพวกเขาใช้เวลาร่วมกันมากขึ้น นินเริ่มเปิดใจเกี่ยวกับปัญหาภายในของเธอ เมย์พบว่าความอบอุ่นจากมิตรภาพนี้ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยมากขึ้น

แต่ว่าความจริงก็ยังคงอยู่ที่นั่น มันรอให้เมย์ตัดสินใจ ในที่สุด เมย์ตัดสินใจที่จะเปิดเผยความจริงทั้งหมด โดยไม่คำนึงถึงผลที่จะตามมา

หลังจากที่เธอเปิดเผยความจริง เมย์พบว่าความรักและความสนับสนุนจากเพื่อน ๆ ไม่ได้หายไปไหน เพื่อน ๆ เริ่มแสดงความเห็นใจและเข้าใจเธอมากขึ้น

ในช่วงเวลาสิ้นสุดของการค้นหาความจริง เมย์ได้ทำการปรับตัวและเรียนรู้ถึงคุณค่าของการรักและการให้อภัย เมื่อเธอรับรู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีตไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ แต่สิ่งที่เธอสามารถทำได้คือการสร้างอนาคตของตัวเอง

ในตอนจบ เมย์และนินนั่งอยู่ที่ชายหาด มองไปยังพระอาทิตย์ตกดินที่สวยงาม เมย์รู้สึกถึงความรักที่อยู่รอบตัว และเธอรู้ว่าตนเองได้เติบโตขึ้นอย่างมากจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

“เราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอดีตได้ แต่เราสามารถมองไปข้างหน้าและสร้างอนาคตที่ดีกว่า” เมย์พูดด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความหวัง ขณะที่ลมพัดผ่านใบหน้าเธอ ความรู้สึกอบอุ่นในใจทำให้เธอเข้าใจถึงความหมายของการรักตัวเองและการยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้น