ความทรงจำของเรา

ในวันที่ฝนตกหนัก ชายหนุ่มนั่งอยู่ที่บ้านพักริมทะเล คอยรอการกลับมาของผู้หญิงที่เขารัก ซึ่งไม่สามารถจดจำเขาได้อีกต่อไป เขาหยิบกรอบรูปเก่าที่มีภาพของพวกเขาสองคนจากวันเก่า ๆ ขึ้นมามอง มันคือภาพที่ถูกถ่ายเมื่อหลายปีที่แล้ว ตอนที่พวกเขายิ้มแย้มและมีความสุขมากที่สุด

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

“คุณจำได้ไหม?” เขาถามเสียงเบา ทำเหมือนว่าเธอจะได้ยินเขา ถึงแม้ว่าเธอจะอยู่บนเตียงในโรงพยาบาลก็ตาม เมื่อไม่นานมานี้เขาเพิ่งไปเยี่ยมเธอ และข้อความที่อยู่ในดวงตาของเธอทำให้เขารู้สึกเจ็บปวด แต่เขายังคงยิ้มให้เธอเสมอ

“เราเคยไปเที่ยวที่ไหนกันนะ?” เขาเริ่มเล่าเรื่องราวให้เธอฟัง เรื่องราวการเดินทางที่พวกเขาเคยทำร่วมกัน ไปยังชายหาดที่มีทรายขาว น้ำทะเลใส และพระอาทิตย์ตกดินที่สวยงาม

“คุณเคยบอกว่า ท้องฟ้าสีส้มในตอนเย็นทำให้คุณรู้สึกมีความสุข” เขาจำได้แม่นยำว่าคำพูดนี้เคยหลุดออกจากปากของเธอ โดยเฉพาะในคืนที่พวกเขานั่งมองดวงดาวด้วยกัน

ชายหนุ่มนั่งอยู่กับความทรงจำเหล่านั้น มันยังคงสดใหม่ในใจของเขา โดยเฉพาะรอยยิ้มของเธอเมื่อพวกเขาอยู่ด้วยกัน

แต่ตอนนี้ ความทรงจำเหล่านั้นกลับทำให้เขารู้สึกเจ็บปวด เขาไม่รู้ว่าวันไหนที่เธอจะไม่จำเขาอีกต่อไป ถ้าหากวันนั้นมาถึง เขาจะทำอย่างไร? เขาไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เกิดขึ้นได้

เสียงฝนตกกระทบกับหลังคา ทำให้เขานึกถึงเสียงหัวเราะของเธอในวันนั้น สถานที่ที่พวกเขาไปเดินเล่นริมทะเล น้ำทะเลที่โต้คลื่นกระทบหาดทราย เสียงนกนางนวลที่บินอยู่เหนือหัว

“ฉันยังรักคุณนะ” เขาพูดเบา ๆ พลางหยดน้ำตาไหลลงมา เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมานึกถึงข้อความที่เคยส่งไปให้เธอ “ไม่ว่าคุณจะจำฉันไม่ได้ ฉันยังอยู่ที่นี่” เขายังรอคอยความทรงจำที่จะกลับมาหาเธอ

ในคืนหนึ่ง เขาตัดสินใจไปเยี่ยมเธออีกครั้ง เขาเดินเข้าไปในห้องที่เธอรักษาอยู่ ภาพของเธอที่นอนอยู่บนเตียงทำให้หัวใจของเขาเจ็บแปลบ

“สวัสดีครับ คุณ” เขาทักทาย แม้ว่าเธอจะไม่ตอบ เขายังคงยิ้มให้เธอ เขานั่งลงข้างเตียงและเริ่มเล่าเรื่องราวให้เธอฟังอีกครั้ง

“คุณยังจำเพลงที่เราฟังด้วยกันได้ไหม? เพลงที่ทำให้เราหัวเราะและเต้นไปด้วยกัน” เขาเริ่มร้องเพลงเบา ๆ และเพียงแค่เสียงของเขาก็ทำให้เธอหันมามองเขา

“ใช่ คุณ…” เสียงของเธอขาดหายไป แต่เขารู้ว่ามันคือความพยายามของเธอในการจำเขา

เขารู้ว่าต่อให้เธอจำเขาไม่ได้ แต่ความรักของเขาไม่มีวันจางหาย เขาจะทำทุกอย่างเพื่อให้เธอมีความสุข แม้ว่าสิ่งที่เขาทำจะเป็นเพียงการพยายามรักษาความทรงจำของพวกเขา เขาก็จะไม่ยอมแพ้

ระยะเวลาได้ผ่านไป และเขายังคงกลับไปที่โรงพยาบาลทุกวัน เขายังคงเล่าเรื่องราวให้เธอฟัง แม้ว่าเธอจะไม่สามารถตอบเขาได้ แต่เขารู้ว่าความรักนั้นยังคงอยู่ในหัวใจของพวกเขาทั้งคู่

วันหนึ่ง ขณะที่เขานั่งอยู่ข้างเตียง เขาพบว่าเธอหลับอยู่ และเขาเผลอนั่งมองเธอด้วยความรัก รู้สึกถึงความสุขที่ได้อยู่ใกล้ชิดกับผู้หญิงที่เขารัก

“คุณจะต้องจำฉันได้อีกครั้ง” เขาพูดกับตัวเอง ขณะที่เขาหยิบกรอบรูปขึ้นมามองอีกครั้ง มันคือภาพของพวกเขาในวันนั้น วันที่ทุกอย่างดูสดใส

“ฉันจะทำให้คุณได้หวนคืนสู่ความทรงจำของเรา” เขายืนยันกับตัวเอง ก่อนที่จะเดินออกจากห้องไป โดยมีความหวังในใจว่าวันหนึ่งเธอจะกลับมาจำเขาได้

วันเวลาผ่านไป และในที่สุด วันที่แสงแดดส่องสว่างอีกครั้ง ในขณะที่ชายหนุ่มยังคงนั่งรออยู่ที่ริมทะเล เขารู้ว่าความรักของเขาจะไม่มีวันจางหาย และเขาจะรอวันที่เธอกลับมาหาเขาอย่างแน่นอน