ในคืนพระจันทร์เต็มดวง หมู่บ้านชนบทเต็มไปด้วยแสงสลัว ซึ่งมีเสียงหัวเราะและดนตรีที่ดังขึ้นจากงานประจำปีของหมู่บ้าน แต่นั่นคือเพียงความรุ่งโรจน์ก่อนความสิ้นหวัง เมื่อท่ามกลางเสียงหัวเราะมีเด็กหนุ่มคนหนึ่งตั้งชื่อว่า “ตูน” ยืนอยู่ที่ขอบเขตของสายตา มองไปยังพระจันทร์ที่เต็มดวงและรู้สึกถึงบางสิ่งที่ผิดปกติ เขารู้สึกเย็นยะเยือกอาบไปทั้งร่าง
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“นั่นคือคำสาปของหมู่บ้านเรา” เสียงเล็ก ๆ ของ “ไอซ์” เพื่อนสาวพูดขึ้น ทำให้เขาหันไปมองเธอ พวกเขาเคยรักกันเมื่อหลายปีที่แล้ว แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง ความสัมพันธ์ของพวกเขาได้เข้าไปอยู่ในทางแยก
“ตุ๊กตานั้นเคยเป็นตัวแทนของคำสาป” ไอซ์ยกมือชี้ไปที่ตุ๊กตาเก่าแก่ที่ถูกวางอยู่บนกล่องไม้” มันบอกว่าฝูงชนเมื่อได้พบพระจันทร์เต็มดวงจะต้องประสบกับความโชคร้าย”
ตูนยิ้มน้อย ๆ อย่างไม่ใส่ใจ “นั่นแค่เรื่องเล่าที่ถูกเล่าต่อกันเท่านั้น”
แต่เมื่อตกกลางคืน เสียงกรีดร้องและความอาฆาตแค้นดังขึ้นจากทุ่งนาหลังหมู่บ้าน เสียงของคนที่ตกเป็นเหยื่อของความแค้น ภาพสะเทือนใจปรากฏขึ้นในใจของทั้งสอง
ตูนและไอซ์จึงตัดสินใจที่จะสืบหาความจริง เบื้องหลังคำสาปและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น พวกเขาเริ่มค้นหาจากตำนานที่เคยได้ยินผ่านผู้เฒ่าผู้แก่ในหมู่บ้าน หลังจากที่ถามไปมา พวกเขาได้เรียนรู้ว่ามีวิญญาณที่ถูกสาบานให้หลุดจากโลก
“หรือว่าเป็นเราที่ทำให้เกิดเรื่องนี้?” ตูนพูดเสียงต่ำ ครุ่นคิดในใจ
คืนต่อมา พระจันทร์เต็มดวงอีกครั้ง และเสียงดังของการเต้นรำในงานเทศกาลกลับมาส่งเสียงโหยหวนมากกว่าที่เคย พระจันทร์กลายเป็นพยานที่มองเห็นสิ่งที่ซ่อนอยู่ในมืดมิด
ตูนและไอซ์ได้ยินเสียงที่เรียกพวกเขา พวกเขามีความประสงค์ที่จะเข้าไปในป่าเพื่อหนีจากความหวั่นกลัวที่กัดกินจิตใจ
ในป่า สภาพอากาศเริ่มเย็นยะเยือก หากแต่ในหัวใจของตูนกลับมีไฟจิตใจที่สูงไม่ยอมดับลง ความกลัวบดบังการมองเห็น ระหว่างเขากับไอซ์เกิดเรื่องราวที่ระทึกขวัญในทุกเสี้ยววินาที
ในขณะนั้น ตูนเห็นเงาบางอย่างเดินอยู่กลางป่า เป็นหญิงสาวในชุดสีขาว ราวกับสวมบทบาทของวิญญาณที่ถูกสาป
“เธอที่ติดอยู่ในนี้ต้องการความช่วยเหลือ” ไอซ์พูดด้วยความกลัว
“คืนนี้คือคืนเดียวที่เราจะปลดปล่อยเธอ” ตูนตอบ วางใจให้กับอารมณ์ที่มัวหมอง
เมื่อทั้งสองเดินเข้าไปใกล้หญิงสาว เธอก็หายไปและเสียงหัวเราะกลับดังก้องอยู่ในอากาศ
ความเจ็บปวดที่อยู่ในใจกลับโผล่ขึ้นมาเมื่อพวกเขาต้องเผชิญหน้ากับมารร้าย ที่มันคอยกัดกินผิวหนังการหายตัวไปของผู้อื่น
ตูนและไอซ์ต้องตัดสินใจที่จะเลือกไม่ให้คำสาปนี้แผ่ลามไปถึงอนาคต ทั้งคู่ต้องยืนหยัดต่อสู้กับความมืดที่เต็มไปด้วยความเผ็ดร้อนในใจ
ในจังหวะที่ตูนจะสูญเสียใจให้กับคำสาปที่ลอยอยู่รอบตัว เขาได้ใช้พลังแห่งความรักส่งเสียงตะโกน “ฉันไม่ยอมให้มันกลับมา!” ทำให้ก้องกังวานไปถึงหูของวิญญาณผู้หญิงนั้น
คำพูดที่ปลดปล่อยทำให้หญิงสาวหรือวิญญาณนั้นหายป่วย และนั้นก่อให้เกิดการเสียสละในที่สุด แต่แทนที่เวลาจะเปลี่ยนไป กลับถูกจับไปในวงกลมอันมืดมน
เมื่อสงครามผ่านไป ความสัมพันธ์ของตูนและไอซ์กลับไม่เหมือนเดิม แต่พวกเขาได้พบพลังของความรักที่มีชีวิตอยู่แม้ความตาย
การพ่ายแพ้ของคำสาปไม่ใช่จุดจบ แต่เป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางใหม่ โดยอยู่ภายใต้แสงจันทร์ที่ให้ชีวิตใหม่กับความหวังต่อไปในอนาคต
