บนท้องถนนอันวุ่นวายของกรุงเทพฯ เสียงรถยนต์ดังสนั่น ความเร่งรีบของผู้คนทั้งสองฝากความหวังไว้กับลมเย็นที่พัดผ่านมา ท่ามกลางความวุ่นวาย พ่อของนัท ลูกชายวัยรุ่นที่ทำงานเป็นบริการส่งอาหารพยายามจะให้เขามาเป็นส่วนหนึ่งของภาพที่สมบูรณ์ นัทเริ่มรู้สึกไม่พอใจในชีวิตที่เต็มไปด้วยความคาดหวังที่ไม่ได้รับปฏิบัติ
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“นัท รู้ไหมว่าพ่ออยากเห็นเธอได้เป็นเจ้าของร้านอาหารนะ” เสียงชวนคุยมันฟังดูเหมือนจะมีน้ำเสียงที่ไม่ค่อยท่วมท้น พ่อของเขาพยายามผลักดันเขาไปในทิศทางที่ตัวเขาเองไม่ชอบ
นัทเมินเฉยและเดินผ่านลดระดับเสียงแล้วเลือกที่จะใช้โทรศัพท์เพื่อพักผ่อน เขาได้พบกับฟ้า สาววิทยาลัยที่ทำงานพาร์ทไทม์ในล็อตขายข้าวแกงใกล้ที่ทำงาน น่ารัก สดใส มีเสน่ห์ที่ชวนให้นัทค้นหา
ทุกวันที่แวะมาทานข้าวที่นี่ เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ของการกลับมาโลดแล่นในฝันที่แทบจะไม่มีโอกาสเป็นจริง นัทรู้สึกดีกับฟ้า มันทำให้เขามีความสุขในห้วงเวลานี้
ฟ้าสนทนาอย่างเป็นธรรมชาติ ถามเกี่ยวกับงานส่งอาหารของนัทโดยไม่รู้ว่าเขาเลือกทำงานเพื่อสร้างหลักฐานทางการเงินสำหรับครอบครัวที่ต้องมีการสนับสนุน
“หนูไม่ชอบกินอาหารอย่างนี้มันอาจจะเป็นอันตรายต่อสุขภาพนะ” ฟ้าพูดอย่างจริงจัง “ถ้านัทต้องทำงานเยอะแยะขนาดนี้แล้ว เอาเวลาที่ไหนไปเรียน”
ประโยคนี้เหมือนกับมีดฟันเข้าที่กลางใจ นัทหลุดจากการคิดเข้มข้นไปได้ชั่วครู่ แล้วหันมาพูดกับฟ้าคล้ายจะขอโทษในสิ่งที่เขาเป็น
อีกหลายสัปดาห์ผ่านไป นัทและฟ้าเริ่มสนิทกันมากขึ้น นัทรับรู้ว่าเซนส์ในการเติบโตเป็นคนใกล้เคียงกับใจเขา นัทไม่ค่อยพูดเกี่ยวกับชีวิตที่บ้าน แต่เมื่อเขาเปิดปาก บางครั้งฟ้าสามารถทำให้เขาหลุดพ้นจากความกดดันในครอบครัวไปได้
จนกระทั่งวันหนึ่ง ฟ้าเผยความจริงที่ทำให้เขาต้องเผชิญกับการตัดสินใจที่สำคัญ “นัท ฉันมีความลับ…”
เสียงของฟ้าทำให้หัวใจของนัทเต้นแรง ในใจเขาเต้นโตว่าเธอมีอะไรกันแน่ เขารู้สึกกลัวเมื่อมีความรู้สึกต่อกันมากนัก
ฟ้าสูดลมหายใจเข้า “ฉันไม่มีอะไรต้องปิดบังจากเธอ แต่มันจะเป็นไปไม่ได้ในเดือนหน้า ฉันจะต้องย้ายไปต่างประเทศกับแม่”
คนที่เขาหลงรักกำลังจะจากไป โน้มน้าวให้เขาตามเธอไปยังเมืองที่แสงแดดจะส่องเข้าไป ณ ที่ที่มีโอกาส ซึ่งในใจคือสถานที่ที่เขามักจะต้องการไป แต่คงไม่มีโอกาส
นัทเฝ้าคิดตลอดว่าเขาควรจะพูดอะไร เขารู้ดีว่าตัวเองต้องการฟ้าอยู่ข้างกายมากแค่ไหน นี่คือการแก้แค้นของพรหมลิขิต ที่เขาต้องทำในไม่ช้า
การตัดสินใจกระตุ้นอารมณ์ของเขาอย่างลึกซึ้ง มีวิธีคิดใหม่ที่เขาจะไม่สามารถย้อนกลับไปเป็นเช่นเดิมได้ นั่นคือการแสดงให้ฟ้าเห็นว่าเขาจะเดินไปกับเธอทุกทางที่เธอจะไป “ฟ้า ฉันจะรอคุณ”
คืนหนึ่งขณะที่ฟ้ากำลังเก็บกระเป๋า นัทแสดงความที่เขาต้องรักษาความรู้สึกที่ถูกซ่อนไว้ให้เปิดเปลือย “ฟ้า ถ้าวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เราจะได้เจอกัน ฉันขอให้มันไม่ใช่เคลื่อนไหวไร้ความหมาย”
เขาได้เปิดเผยความจริงและยอมให้ความรักที่เขาเก็บซ่อนไว้ออกมา ฟ้าหายใจอัดของความวิตกกังวล “นัท อย่าพูดอย่างนี้”
“ทำไมไม่ล่ะ นี่คือชีวิตฉัน และภาพที่ฉันต้องการเก็บ ความรักที่อยู่กับฉันและอยู่ที่นี่”
บัณฑิตปริญญาของพวกเขาเดินมาถึง แต่แล้วสิ่งที่เขาฝันเกี่ยวกับอนาคตจำต้องนำมาจัดการใหม่ ความรักที่มีแต่สิ่งที่ดีจะต้องมีเงื่อนไขโดยตลอด สิ่งที่ฟ้าและนัทเผชิญคือควมจริงแห่งความรัก]==’แต่เหนือสิ่งอื่นใดมันยังหมายถึงการศึกษาการยอมรับและอยากให้คนอื่นรู้ในสิ่งที่เขากับคนเราต้องทำให้เห็น เขาค้นพบว่าเงิน ค่านิยมและอำนาจไม่สามารถทำให้ความรักอยู่ได้นานเท่าไร”
สิ่งที่เกิดขึ้นคือการเป็นเจ้าของหนึ่งอาดี้ไม่อาจง่ายดาย มันการปกป้องอุดมการณ์ของตนเองหรือการยอมรับในความรักที่ เขาได้จากทั่วทุกแห่ง อย่างไรก็ตามทุกอย่างไม่ได้ก้าวหน้าอย่างราบรื่น
หลายเดือนหลังจากนั้น ฟ้าได้เดินทางไปอยู่ในอติ มขนฟ้าเขาต้องเผชิญความจริงที่แตกต่าง นัทร่วมมือในงานที่เขามีที่เมืองแม่ แต่เป็นเพียงอย่างเดียวที่ช่วยยาช่วในการต่อต้านแรงกดดันที่เขาได้รับจากการงาน
ฟ้าอาจเรียนตกและโดนปฏิเสธรักษาไว้เพื่อติดตามทุนเรียนในอเมริกา แต่เขาให้กำลังใจเธออยู่เสมอ แม้ว่าทุกคนรอบตัวเขาจะมองว่าความรักระยะไกลคือความบ้าคลั่ง
ในคืนที่แสงสว่างแห่งอุดมการณ์ถูกจับภาพ เขาเลือกที่จะเดินทางเพื่อแลดูฟ้าในขณะที่เขาอุทิศชีวิตให้กับอนาคตเพื่อความสำเร็จ แต่เขารู้ว่าเขาเลือกทั้งผิดและถูก
จนกระทั่งวันหนึ่ง เขาได้รับโทรศัพท์จากฟ้า “นัท ถ้าฉันไม่มาเจอเธอเป็นคนสุดท้ายในชีวิต…”
หน้าแน่นเฉียบอยู่ทั้งสองข้างของโทรศัพท์ ถึงกระนั้นมันยังดีเยี่ยมสำหรับความรักที่ดึงใจกัน ในความสำเร็จดึงศักยภาพของทั้งสองให้พุ่งพนาเคียงข้างกันในปรัชญาอันแสนเปราะบาง
และเมлνώที่วุ่นวายโดยลุยตรงไปถึงการขับเคลื่อนด้วยกัน สิ่งที่เขาต้องการเพียงอย่างเดียวคือความรักที่สมหวังกลับมาจะยากกว่าที่ใครจะรู้ได้มากแค่ไหน
