น้ำในคลองไหลเชื่องช้า พลั่วในมือของชายชราสีเทาตามๆ กันดึงกลับน้ำสาบอยู่ในคลอง เพียงแต่กลิ่นเหม็นของน้ำเน่าไม่ได้ทำให้กลิ่นอายของอดีตหายไปเลย
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“ทุกคนคิดว่าพวกเราสบายดี แต่จริงๆ แล้วสิ่งที่เกิดขึ้นสมัยนั้นยังคงหลอนหลอกพวกเราที่นี่มาตลอด” เสียงแก่ละมุนของชายชราดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ก็จูงมือหนุ่มหนานักเรียนม.6 คนหนึ่งชื่อว่าเอกราชเพียงเท่านี้
เอกราชเดินตามหลังเขาอย่างไม่รู้จะทำอย่างไร ขณะฟังเรื่องราวความรักที่เกิดขึ้นระหว่างครอบครัวของเขากับครอบครัวของคนรักที่มีข่าวลือเสียบติดแน่นในประวัติศาสตร์ริมคลอง
เมื่อหลายสิบปีที่แล้ว ชายชรากำลังเป็นหนุ่ม เขามีความรักที่ซ่อนเร้นอยู่กับผู้หญิงในหมู่บ้านที่แตกต่างกันถึงสองฝั่งคลอง
“เราเคยมีความสุขกันจริงๆ” ชายชรานึกถึงช่วงเวลานั้น ไม่มั่นใจว่าจริงๆ แล้วความรักนั้นมีค่าแค่ไหนเมื่อมันถูกกลืนกินด้วยการทรยศของเพื่อนในหมู่บ้าน
ท่ามกลางบรรยากาศอบอุ่นของแสงอาทิตย์ ที่ค่อยๆ เหลือบเข้ามาในยามบ่าย คาดเดาได้ว่าหมู่บ้านนี้กลับมีร่องรอยของความขมขื่นอยู่ในใจคนทุกคน
เอกราช, หนุ่มที่มีความมุ่งมั่นจะแก้ปัญหาภายในครอบครัว โดยเฉพาะความขัดแย้งที่ทอดยาวมานานกับคุณพ่อของเขา ได้เข้ามาสำรวจริมคลองแห่งนี้เพื่อตามหาคำตอบเกี่ยวกับอดีตของครอบครัว
แต่เขายังไม่รู้ว่าเรื่องราวที่เขาจะพบจะต้องเผชิญกับความจริงอันน่าสะเทือนใจมากมายเกี่ยวกับมิตรภาพ ความรัก และความเสียสละ
ในขณะที่เรื่องราวดำเนินต่อไป เอกราชได้ค้นพบว่าเบื้องหลังความลับของครอบครัวสองครอบครัวที่ทำให้เกิดความขัดแย้ง ซึ่งเป็นรากเหง้าของปัญหาที่นำไปสู่ความโศกเศร้า สุดท้ายการหายตัวไปของคนที่เขารักจะถูกเปิดเผยอย่างที่เขาคาดไม่ถึง
น้ำในคลองยังคงไหลไม่หยุด ในขณะที่เอกราชหวนคืนมาสู่บ้าน ยกมือให้ชายชราผู้นำทางเพื่อที่เขาจะได้เดินต่อไปในวันหน้า ปัญหาไม่ได้จบแค่ที่คลองแห่งนี้ แต่เป็นนั่นสัญญาต่อสู้กับความจริงที่เขาพบ
ความขัดแย้งจะถูกหยุดอยู่ที่ริมคลองหรือไม่? และคนในหมู่บ้านจะยังคงมีความสุขได้หรือไม่เมื่อเรื่องราวนี้เอ่ยคำยากที่จะยกเลิกกัน?
