ในคืนหนึ่งที่เต็มไปด้วยความเงียบสงัด เสียงนาฬิกาย้ำเตือนทุกวินาทีในบ้านหลังเล็กๆ ของเอิร์ธ สถาปนิกหนุ่มที่ต้องการทำให้ครอบครัวของเขามีความสุข เขานั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน มองไปข้างนอกรับแสงจันทร์อ่อนๆ ที่ส่องสว่างไปทั่วบริเวณ ยิ่งเขาอยู่ที่นั่นนานเท่าไร ความเหงาและความคิดถึงที่อัดแน่นอยู่ในใจเขายิ่งเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอย่างกระทันหัน ทำให้เขาต้องสะดุ้งเอิร์ธกดรับสายด้วยความรู้สึกกังวล คือแม่ของเขาที่ขอให้เขากลับบ้านไปกินข้าวด้วยกัน พร้อมกับเสียงอ่อนแรงที่ว่าทุกคนคิดถึงเขา สายตามองไปที่ภาพในกรอบรูปบนผนังที่แสดงให้เห็นถึงช่วงเวลาแห่งความสุขครอบครัว ก่อนเหตุการณ์จะไร้ซึ่งรอยยิ้ม
เมื่อเขากลับถึงบ้านนั้นไม่ใช่สิ่งที่ขอให้เขาถูกกลับไปรำลึกถึงความสุข แม่ของเขามีอาการมั่นใจไม่เหมือนเคย โดยเสียงที่ดังออกมาต้องการให้เขามีความสุขแต่ว่าสายตาที่เห็นความวิตกกังวลทำให้เขารู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
หลังจากที่ได้พักผ่อน เอิร์ธออกเดินเล่นในสวน ขณะที่เขาคิดอยู่เพียงลำพัง รู้สึกถึงบรรยากาศที่หนาวเย็น เมื่ออยู่ๆ เขาก็ได้ยินเสียงร้องเพลงจากบางจุดในสวน ทำให้เขาเดินตามเสียงที่ดังมาจนพบกับหญิงสาวคนหนึ่งนั่งอยู่บนม้านั่ง โจ อัจฉริยะเสียที่รักการร้องเพลงแต่เป็นวันแพ้ร้ายที่เขาตัดสินใจหยุดฟัง
“เสียงคุณกังวานมากเลยนะ” เอิร์ธเอ่ยออกมาในที่สุด เสียงที่มีเอกลักษณ์ทำให้เขาไม่สามารถละสายตาจากหญิงสาว แต่เธอกลับถอยไปจากคำชม
“ขอบคุณ แต่นี่ไม่ใช่เวลาแห่งการชื่นชม…” โจพูดตอบ และเสียงของเธอก็มีความเศร้าแฝงอยู่
Silence ซึ่งผ่านไปยังชนิดความแตกต่างในฤดูร้อน ช่วงเวลาแห่งความคิด กลายเป็นการสนทนา ที่ทั้งสองแนะนำตัว
ความสัมพันธ์เริ่มเบ่งบาน จนมีความสุขที่หวานหอม แต่เอิร์ธก็รู้สึกถึงการปรากฏขึ้นอีกด้านของโจที่ไม่ได้พูดออกมา…
หลังการสนทนาหลังเย็นวันหนึ่ง เมื่อทั้งคู่เริ่มเปิดเผยตัวตนและเรื่องราวที่ทำให้ทั้งสองคนเกิดการซ่อนเร้น เอิร์ธได้รับความรู้สึกที่ปะทะใจอย่างรุนแรงที่ได้รู้ว่าโจมีอดีตที่ไม่ได้เปิดเผย ซึ่งการเปิดเผยนั้นเปลี่ยนชีวิตของเขาไปเสียแล้ว
โจมีแผลที่ลึกเกินกว่าที่จะสมานได้ เอิร์ธต้องเผชิญกับการตัดสินใจว่าสุดท้ายเขาอยากอยู่กับความรักนี้หรือปล่อยผู้หญิงที่เขารักให้กลับไปอยู่ในอดีตที่เธอหนีจากมัน เมื่อเขาเรียนรู้ว่าเธอเคยอยู่ระหว่างความขัดแย้งในครอบครัวที่แสดงถึงความทรมาน
การใช้อำนาจของช่วงเวลาและความเจ็บปวดจากอดีตมาปรับเรื่องราวในชีวิตไม่ใช่เรื่องง่าย เมื่อความรักระหว่างเขาเริ่มแผ่ขยายไปยังครอบครัว ความเศร้าที่มีต่อกันกลับแสดงให้เห็นถึงแนวทางที่เฉลยมาขึ้น เสียงเคาะประตูชั้นสองเริ่มเกิดขึ้น ทำให้เอิร์ธได้กลับไปที่อดีตของเขาและค้นหาความจริงที่เขาหลีกเลี่ยงอยู่เสมอ
โจกลายเป็นส่วนสำคัญของชีวิตเอิร์ธที่คอยส่งเสริมให้เขาก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเอง จนเขาได้เข้าใจถึงความรัก ความสุข และความเจ็บปวดที่ต่างก็ซ้อนทับกันพวกเขาจำเป็นต้องเรียนรู้ที่จะให้อภัย และการทำตามความถูกต้องต่อครอบครัว อดทนต่อแรงกดดันที่จะต้องระเบิดเปิดเผยความรู้สึกว่าจะทำให้ความสุขกลับคืนมาได้
จนกระทั่งวันหนึ่ง ความสัมพันธ์ของพวกเขาถูกตีแผ่ จนทำให้ต้องเผชิญกับการทรยศกับความรักที่มีให้กัน เมื่อขี้ผึ้งที่รวมกันอยู่และเริ่มแตกออก ลูกสาวของเอิร์ธไปบ้านโจอย่างไม่บอกล่วงหน้า หลังจากที่หลอนความรู้สึกที่อนุญาตให้โจกลับไปสู่ความเจ็บปวดซึ่งตรงข้ามกับประสบการณ์ที่ผ่านมา เอิร์ธต้องสวนทางกับทุกสิ่งที่เขาได้สร้างขึ้น
ในช่วงพีคที่เกิดขึ้นในร้านกาแฟ น้ำตาที่ไหลออกมาจนไม่มีใครมองเห็นถึงจุดบอดของทั้งคู่ กลายเป็นความวุ่นวายเอาการต่อสู้ว่าขออยากให้เป็นไปตามที่ทั้งสองยอมรับ ฝ่ายหนึ่งต้องการบอกให้เลิกแต่ฝ่ายหนึ่งต้องการต่อสู้ไปจนถึงที่สุด
แผนการทำให้ความรักกลับคืนที่เหมือนจะมากมายจบอยู่กับการเปลี่ยนแปลง ทั้งสองปรับเปลี่ยนการมองโลก ซึ่งเปลี่ยนทิศทางทั้งอนาคตและปัจจุบันของตัวเองให้ไม่มีค่าได้ขนาดแล้ว
ในท้ายที่สุด เมื่อทุกอย่างที่สร้างขึ้นมาทุกอย่างกลับไปยังที่เดิม แต่จะมีความซาบซึ้งที่เหนือคำบรรยาย ร่วมกับการประชุมที่เปลี่ยนไปในทางที่ดี เมื่อทั้งสองจำต้องยกโทษให้กันที่ได้รับความเสียหายต่อกันสร้างสายใยที่แนบแน่นขึ้นไม่สำคัญต่อข้อผิดพลาด เคมีและความรักที่อยู่ในลมหายใจพื้นฐานจะถูกสร้างขึ้นใหม่ก็เป็นไปตามที่มีความทรงจำร่วมกัน เส้นทางใหม่ในการโปรยเมล็ดพันธุ์ความรักที่แท้จริงเกิดขึ้นได้อีกครั้ง เพราะพวกเขาได้เรียนรู้การให้อภัยแล้ว
