กลางค่ำคืนที่มีดาวเต็มท้องฟ้า มลลี่นั่งอยู่บนระเบียงห้องเช่าที่มีเสียงหี่ของแมลงดังรอบข้าง นึกถึงเรื่องราวที่เกี่ยวกับครอบครัวเธอ ที่ทุกคนหลงลืมและไม่พูดถึง ในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมานี้ ความรู้สึกเหนื่อยล้านั้นทับถมอยู่ในใจของเธอ
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“ถ้าพ่อแม่รู้เรื่องเราจะเป็นยังไงนะ” มลลี่พูดกับตัวเองเบา ๆ ขณะมองลงไปที่ถนนที่มีคนเดินผ่านไปผ่านมา
เสียงเคาะประตูทำให้เธอสะดุ้ง จากนั้นเลขาสาว ลูกของเจ้าของบ้านเช่าก็โผล่เข้ามา “มานี่เร็ว! เราจะไปดินเนอร์กัน!” เลขาตะโกนด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวา
มลลี่ยิ้มอ่อน “เดี๋ยวสิ ฉันยังไม่ได้เปลี่ยนเสื้อเลย” เธอรีบไปเปลี่ยนเสื้อเชิ้ตที่มีลวดลายดอกไม้และมองดูคำพูดในกระจก ว่ามันคือใครกันแน่ที่ยังต้องหลงทางในโลกนี้
เมื่อพวกเขาไปถึงร้านอาหารเล็ก ๆ แห่งหนึ่งที่มีแสงไฟอ่อน ๆ และกลิ่นอาหารไทยหอมเย้ายวนใจ เลขาเริ่มเล่าเรื่องราวชีวิตของเธอให้มลลี่ฟัง “พ่อแม่ฉันทำงานหนักมาก ๆ จนบางครั้งฉันก็รู้สึกเหมือนอยู่คนเดียว”
มลลี่ทำได้แค่พยักหน้า ยิ่งได้ยินแล้วเธอกลับรู้สึกสะเทือนใจ ทำไมเรื่องราวชวนเศร้าจึงอยู่ในหัวใจของเธอ
ทว่ามิตรภาพของพวกเขาก็เริ่มเข้มข้นขึ้น ในทุกประจักษ์ของการพูดคุยทำให้มลลี่รู้สึกปลอดภัย มีตัวตนที่ชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ ในขณะเดียวกัน การสื่อสารทางอารมณ์ที่เกิดขึ้นยังดึงดูดพวกเขาเข้าหากัน
บ่ายวันหนึ่งที่มหาวิทยาลัย พวกเขานั่งอยู่ที่ม้านั่งใต้ต้นไม้ใหญ่ในสวน ลูกกวาดสีสันสวยงามถูกเปิดออก และเสียงหัวเราะดังขึ้นทันที “ไม่ใช่แค่เราที่สุดแสนจะบอบบาง แต่ครอบครัวเราก็เช่นกัน” เลขาพูดด้วยน้ำเสียงวิตก มลลี่เริ่มเข้าใจมากขึ้นถึงความขัดแย้งที่มีในครอบครัวเธอ
พวกเธอจึงตกลงกันว่าจะช่วยกันหาความจริงที่เกี่ยวกับอดีตของมลลี่ มันเริ่มต้นด้วยการถามคนในครอบครัวและค้นหาฝั่งที่อาจถูกซ่อนอยู่ในความรัก แต่จะทำได้สำเร็จจริงหรือไม่ในโลกที่ทุกคนต่างปิดบังเรื่องราว?
ลูกกวาดถูกทิ้งลงบนพื้นเมื่อเลขาเปิดเผยความลับที่ซับซ้อนเกี่ยวกับพ่อของมลลี่ มันตึงเครียดอย่างมาก จนเรียกน้ำตาของมลลี่ให้ไหลออกมา
“ฉันไม่มีวันที่จะเป็นเหมือนพ่อแม่ของฉัน มันทำให้ฉันรู้สึกผิดหวัง” เธอพูดด้วยเสียงสั่นคลอน
เลขามองไปที่เธอ สายน้ำตากำลังเป็นพยานตลอดทางเดินอันยาวไกลในชีวิต ที่ยังไม่แน่ว่าหญิงสาวคนนี้จะครองมันได้อย่างไร
ในวันสุดท้ายที่ทั้งสองตัดสินใจไปหาพ่อของมลลี่ พบเขาอยู่ในบาร์เล็ก ๆ เรียกได้ว่าเป็นการเผชิญหน้าที่มลลี่ไม่เคยนึกถึงในชีวิต “พ่อ พูดกับฉันได้ไหม?” เธอกริ่ง ๆ สายตาอ่อนแรง
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ความรักในชีวิตของทั้งสองจะเป็นปัจจัยสำคัญที่นำไปสู่การค้นหาความหมายที่แท้จริงของชีวิต ด้วยปัญหารอบตัวที่ขับเคลื่อนตลอดเวลา ทั้งความรักและความแปลกแยกกำลังจะท้าทายทั้งสอง แม้ว่าวันข้างหน้าอาจไม่เห็นทางออก มลลี่และเลขาก็พร้อมเผชิญกับทุกความท้าทายข้างหน้า พวกเขาจะสามารถรักษาความสัมพันธ์และค่อย ๆ ฟื้นฟูครอบครัวไปพร้อมกันได้หรือไม่?
