ในสัปดาห์แรกของเดือนสิงหาคม เมฆหมอกที่ลอยอยู่เหนือฟ้าสีฟ้าใสสร้างบรรยากาศที่ชวนให้หลงใหลที่บริเวณสวนข้างโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ เสียงของเด็กนักเรียนที่หวีดร้องเล่นและหัวเราะเบาๆ ทำให้คิมรู้สึกมีชีวิตชีวา เขาเป็นเด็กหนุ่มวัย 17 ปีที่หลงใหลในดนตรีและการเขียนเพลง
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!คิมนั่งบนม้านั่งไม้ใต้ต้นมะขามใหญ่ ขณะที่เขากำลังใช้ปากกาเขียนเนื้อเพลงลงในสมุดเล่มเก่า เสียงของนุช เพื่อนสาวที่เคยรู้จักกันมาตั้งแต่เด็กดังขึ้น “คิม! แกจะนั่งอยู่ตรงนี้ทั้งวันจริงๆ เหรอ?” นุชยิ้มกว้าง ขนตาของเธอส่ายไปมาในลมเย็น “มาช่วยฉันติวหนังสือเตรียมสอบกันเถอะ”
คิมเงยหน้าขึ้นมองนุช ใบหน้าของเธอสวยงามในแสงแดดที่สาดส่อง ผ่านเงาไม้เขียวชอุ่ม เขาได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นเร็วขึ้นอย่างผิดปกติ “ฉันยังเขียนไม่เสร็จเลย” เขาตอบอย่างลังเล
“แต่ถ้าแกสอบไม่ผ่านแล้วจะเป็นยังไง” นุชพูดต่อ พร้อมกับนั่งลงข้างๆ เขา “แกอยากจะเป็นนักร้องโปรดิวเซอร์หรือเปล่า?”
เสียงหัวเราะของนุชทำให้คิมรู้สึกว่าฝันของเขานั้นไม่ใช่แค่การเขียนเพลง แต่คือการมีนุชอยู่เคียงข้าง เขาไม่เคยพูดความรู้สึกนี้ออกไป และตอนนี้ก็ยังไม่พร้อมที่จะเสี่ยง
วันที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว นุชต้องเตรียมตัวเพื่อการสอบเข้ามหาวิทยาลัย ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เริ่มมีความกดดัน คิมรู้สึกว่าความฝันของเขากับความรักที่เขามีต่อนุชอาจขัดแย้งกันอยู่
หนึ่งสัปดาห์ก่อนสอบ นุชเปลี่ยนไป เธอเริ่มเครียดและห่างเหิน คิมรู้สึกไม่สบายใจและตัดสินใจที่จะพูดคุยกับเธอ “นุช เรามีเวลาคุยกันไหม?” เขาเอ่ยถามเมื่อเห็นเธอนั่งอยู่คนเดียวที่มุมห้องเรียน
นุชมองขึ้นมา เสียงของเธอสั่นนิดหน่อย “มีอะไรเหรอคิม?” เธอถามอย่างระมัดระวัง
“ฉันกังวลเกี่ยวกับแก” เขายิ้มอย่างพยายามทำให้เธอสบายใจ “แกดูเครียดมากเลย”
นุชถอนหายใจ “กดดันจริงๆ ค่ะ ฉันรู้สึกเหมือนต้องทำให้แม่ผิดหวัง”
แม่ของนุชเป็นนักเรียนเก่งและตั้งความหวังไว้สูง ส่งผลให้เธอกดดันตัวเองอย่างมาก คิมพยายามจะช่วย “แกต้องเชื่อในตัวเองนะ”
ด้วยความกดดันที่เพิ่มขึ้น นุชตัดสินใจที่จะไปหาคุณหมอเพื่อปรึกษาเกี่ยวกับความเครียด แต่ในระหว่างนั้น เธอกลับพบว่าตัวเองมีอาการหดหู่ลงเรื่อยๆ
วันสอบมาถึง คิมและนุชไปที่ห้องสอบพร้อมกัน เขาเห็นนุชที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ กลุ่มเพื่อนๆ ของเธอกำลังคุยกันอย่างสนุกสนานแต่เธอกลับนั่งเงียบ คิมรู้สึกถึงความวิตกกังวลในอากาศ
การสอบผ่านไปด้วยดี คิมมั่นใจว่าตนทำได้ดี แต่เมื่อเขาหันไปมองนุช กลับเห็นน้ำตาไหลออกมาจากดวงตาของเธอ “นุช ทำไมแกถึงร้องไห้?” เขาถามด้วยความตกใจ
“ฉันทำไม่ได้” เธอตอบเสียงแผ่ว “ฉันรู้ว่าฉันต้องทำให้แม่ดีใจ แต่ฉันกลับรู้สึกเหมือนล้มเหลว”
คิมรู้สึกเจ็บปวดเมื่อเห็นนุชเป็นเช่นนั้น เขาหลั่งน้ำตาออกมาโดยไม่รู้ตัว “แกไม่ได้ล้มเหลว นุช” เขาถามเสียงสั่น “แกจะทำได้”
หลังจากสอบเสร็จ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เริ่มซับซ้อน เมื่อผลสอบออกมา นุชไม่ได้สอบเข้ามหาวิทยาลัยที่เธอต้องการ คิมรู้สึกเจ็บปวดเมื่อเห็นเธอผิดหวัง
นุชตัดสินใจที่จะหยุดเรียนและหางานทำ เพื่อช่วยครอบครัว คิมรักนุชมาก เขาพยายามทำให้เธอกลับมาเป็นตัวของตัวเอง “เราสามารถทำได้ด้วยกัน” เขาพูดด้วยความมั่นใจ
แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความรักของคิมกับนุชต้องเผชิญกับความท้าทายอย่างหนัก นุชเริ่มรู้สึกว่าความฝันของคิมคือการฝันที่ไม่สามารถไปถึงได้
“คิม แกทำไมถึงไม่ยอมให้ฉันไป?” นุชถามในคืนหนึ่ง ขณะที่พวกเขานั่งอยู่ใต้แสงดาว “ฉันรู้สึกว่าฉันต้องไปหาความฝันของตัวเอง”
คิมกัดริมฝีปาก เขารู้ว่าความรักของเขาอาจไม่เพียงพอที่จะรั้งเธอไว้ “ถ้าแกย้ายไป ฉันจะไม่มีแก” คิมพูดเสียงสั่น
ด้วยใจที่ปวดร้าว คิมตัดสินใจให้โอกาสนุชเดินทางไปตามเส้นทางของเธอ เขารู้สึกว่าการตัดสินใจครั้งนี้จะทำให้ทั้งคู่อยู่ในทางที่ดีที่สุด
วันหนึ่ง นุชได้ติดต่อกลับมาหาคิม “ฉันได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยแล้ว” เสียงของเธอมีความสุข “คิม ฉันทำได้!”
คิมรู้สึกเป็นสุขอย่างมาก แต่ความรู้สึกของเขากลับผสมปนเปไปกับความเจ็บปวดที่ต้องปล่อยนุชไปจากมือของเขา
ในที่สุด ทั้งคู่ตัดสินใจที่จะคงความสัมพันธ์นี้ไว้ แม้ว่าจะต้องห่างเหินกัน นุชส่งเพลงที่คิมเขียนให้เธอเป็นของขวัญเมื่อจบการศึกษา “ในทุกๆ วันของการเดินทางของเรา ฉันจะไม่ลืมความฝันของเรา”
คิมอ่านคำเหล่านั้นและน้ำตาไหลออกมา ความรักนั้นไม่สามารถถูกทำลายได้ แม้มีระยะห่างระหว่างกัน เขายิ้มและตอบกลับไปว่า “ฉันจะรอแกเสมอ”
เมื่อเวลาผ่านไป ความรักของทั้งคู่กลับมาพบกันอีกครั้ง เมื่อพวกเขาได้เรียนรู้ว่าความรักที่แท้จริงคือการสนับสนุนกันและกันในทุกย่างก้าวของชีวิต แม้จะไม่สามารถอยู่ใกล้กันได้ แต่ในใจของพวกเขายังคงมีความรักที่ไม่สิ้นสุด นั่นคือโอกาสในการเติบโต และความฝันที่ยังคงมีชีวิตอยู่
