รอบๆ หมู่บ้านเล็กๆ ในป่ากว้างใหญ่ กลิ่นของดินในที่ชุ่มน้ำและเสียงนกร้องสดใสเติมเต็มบรรยากาศเช้าของวันใหม่ วันนี้เป็นวันที่หยุดงานอีกวันของเอื้อย นักศึกษาเอนทรานซ์ที่กลับบ้านจากกรุงเทพฯ เพื่อเยี่ยมครอบครัวและใช้เวลาพักผ่อนในวัยเยาว์ ชีวิตในเมืองใหญ่ทำให้เอื้อยรู้สึกโดดเดี่ยว แม้ว่าจะมีเพื่อนมากมาย แต่หัวใจของเธอกลับรู้สึกว่างเปล่า “ฉันอยากอยู่ที่นี่ตลอดไป” เอื้อยคิดในใจขณะยืนอยู่ที่ริมคลองน้ำใสของหมู่บ้านที่เธอเคยเล่นสมัยเด็ก
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!เมื่อเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เธอหันไปมองเห็นสายคุ้นเคย พี่สาวของเธอกำลังบอกว่า ลูกชายของชาวบ้านที่เป็นผู้รักษาป่ากำลังทำการทำลายสัญญาณของตะเกียงโบราณที่ค่ายที่ทั้งสองเคยไปด้วยกัน “เขาเป็นคนที่น่าสนใจ” เอื้อยพูดกับพี่สาวพร้อมกับความสนใจเพิ่มขึ้น
ในตลาดเก่าที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและกลิ่นหอมของอาหารท้องถิ่น เอื้อยเจอกับอำนาจ หนุ่มหล่อที่มีรอยยิ้มอบอุ่นและรักษาเสน่ห์ของธรรมชาติไว้ในสายตาเขา “นี้คือที่ที่ฉันเติบโต” อำนาจพูดขึ้นขณะพาเอื้อยไปที่บ้านเรือนของเขาที่สร้างจากไม้เก่า คำพูดของเขาขับรถความคิดของเอื้อยให้ข้ามไปยังความทรงจำเมื่อทั้งคู่เคยเล่นซ่อนแอบในป่าหลังบ้าน
หลังจากการสนทนาเอาตัวรอดในวันนั้น ความรู้สึกสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองก็เริ่มก่อตัวขึ้น ทุกครั้งที่ได้พบกัน ในใจของอำนาจและเอื้อยก็ยังมีความรู้สึกใหม่ที่จะค้นหาเบื้องหลังของป่าที่หลับใหล ทั้งสองจึงตัดสินใจไปสำรวจป่าลึกที่พวกเขาเคยเล่นด้วยกัน ด้วยความตื่นเต้นพวกเขาเดินทางเข้าไปด้วยกัน เมื่อเข้าไปในป่า สถานที่เต็มไปด้วยสีเขียวสดใสเต็มไปด้วยชีวิต
แต่ไม่นานเมื่อพวกเขาเข้าไปลึกขึ้น ก็พบกับการเหยียบที่ไม่สบายใจ มีเสียงกระซิบรอบๆ ที่ทำให้พวกเขาเริ่มวิตกกังวล “ไปกันเถอะ” เอื้อยพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ขณะที่ความกลัวเริ่มเข้ามาใกล้ “ยายของฉันเคยบอกว่าป่ามีความลับ” อำนาจเสริมสร้างความระทึกขวัญในอากาศ
ในขณะที่พวกเขาเดินต่อไป ในที่สุดพวกเขาก็มองเห็นลำแสงสีทองส่องสว่างจากด้านขวา “มีอะไรอยู่ที่นั่นไหม” เอื้อยถามด้วยความกังวล ทำให้ทั้งคู่ประชุมกันที่เคลื่อนตัวไปด้วยใจที่ยังไม่แน่ใจ เมื่อไปถึง พวกเขาเจอกับรูปปั้นเก่าแก่ซึ่งถูกคลุมไปด้วยเถาวัลย์
พวกเขาสัมผัสมัน แต่เมื่อสัมผัสมือกับรูปปั้น เสียงของลมดังขึ้นพร้อมกับสัญญาณเป่า ทำให้ป่าหวาดกลัวเอื้อย “เปลี่ยนให้กลายเป็นคนน่ารัก” อำนาจพูดแล้วจับมือเธอ “ทุกอย่างจะดี” แต่เขายังรู้ว่าคำสาปในป่าที่เขาได้กรีดร้องจะคอยตามหาและทั้งสองต้องมาพบกันอีกในคืนที่เต็มไปด้วยความสยองขวัญ
เอื้อยและอำนาจรู้ว่าความรักของพวกเขาต้องเผชิญกับคำสาปและความท้าทาย หรือจะเป็นอุปสรรคที่จะขัดขวางความรักของทั้งคู่ได้”
ขณะที่คืนเข้ามา เป็นคืนที่รู้สึกถึงอันตรายที่กำลังรออยู่ พวกเขาหลีกเลี่ยงคำสาปด้วยการทำความเข้าใจในเรื่องที่เกิดขึ้น และหาวิธีที่จะทำลายมัน การไปในเส้นทางแห่งความรัก ทำให้ทั้งคู่เกิดความตื่นเต้นแต่ยังงงงวยในเวลาเดียวกัน สุดท้ายแล้ว ทั้งสองได้เรียนรู้ถึงความรักที่แข็งแกร่ง และคำสาปที่ส่งต่อมา จะช่วยให้พวกเขาเข้าใจว่าวิญญาณแห่งความรักไม่มีวันตาย”>
