เสียงลมพัดผ่านทุ่งนาสีเขียวสดในเช้าวันใหม่ รูปหล่อของพระแม่ธรณีโดดเด่นอยู่กลางหมู่บ้านสันติสุข ผู้คนต่างมาช่วยกันทำการเกษตรและออกมาพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน พงษ์ ชายหนุ่มวัยยี่สิบห้าที่ดื่มกาแฟอย่างอ่อนโยน มองดูการใช้ชีวิตที่สงบของผู้คนและรู้สึกถึงความสุข แม้ชีวิตของฮาจะดูชิล แต่มุมหนึ่งของเขากลับรู้สึกว่างเปล่า เขาเคยสูญเสียพ่อแม่ไปจากอุบัติเหตุเมื่อปีที่แล้ว ชีวิตของเขาเปลี่ยนไปตลอดกาล
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ตอนนี้พงษ์อยู่ในตอนพยายามลืมความเจ็บปวด การปล่อยตัวเองไว้ในความเงียบของสวนหลังบ้าน แต่ในบทสนทนานี้ เขายิ่งรู้ว่าความสูญเสียแผ่กระจายไปในทุกย่างก้าวที่เขาใช้ชีวิต วันนี้พงษ์ตั้งใจจะไปหาเพื่อนรัก อานนท์ ชายหนุ่มที่อายุน้อยกว่าที่มักจะช่วยเสริมพลังให้กับพงษ์ ถึงแม้ว่าเขาจะมีปัญหาในบ้านเหมือนกัน
เสียงเตะของรองเท้าบนถนนทรายสลับกับเสียงนกน้อยร้องเพลงอยู่ห่างๆ พงษ์เดินเข้าสร้างความสัมพันธ์กับอานนท์ที่ออกมานั่งอยู่ริมแม่น้ำ แสงอาทิตย์จับต้องใบหน้า ทั้งสองเริ่มสนทนาเรื่องที่ผ่านมา “การสูญเสียทำให้ผู้คนต้องใช้ชีวิตอย่างระมัดระวัง” อานนท์พูดด้วยเสียงเรียบ ส่วนพงษ์ยังคงติดอยู่ในวงจรแห่งความหวาดกลัว เขาถามเพื่อนว่า “จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันไม่สามารถลืมมันได้?”
บทสนทนาเต็มไปด้วยความลึกซึ้งในเรื่องการเปลี่ยนแปลง แต่เมื่อพวกเขากำลังจดจ่ออยู่กับการพูดคุยก็เกิดสิ่งไม่คาดคิดขึ้นเมื่ออานนท์เผยให้เห็นว่าครอบครัวของเขาต้องเจอด้วยกับการหายตัวไปของพ่อ ซึ่งก่อให้เกิดความเงียบในใจของพงษ์
พงษ์เริ่มหาทางแก้ไข แรงบันดาลใจแรกเกิดเมื่อเขาได้ยินข่าวเกี่ยวกับกลุ่มคนที่ลงมือทำการแก้แค้นเพื่อความสูญเสียในเมืองใหญ่ หลังจากที่เขาได้ใช้เวลากับเพื่อนๆ ที่ช่วยกันสนับสนุน เขาจึงตัดสินใจที่จะสมัครเข้าร่วมและหาทางที่จะยิดมั่นคงกับแผนแก้แค้นเพื่อให้ทุกคนรู้ว่าเขายังมีความพยายามที่จะนำความยุติธรรมกลับมาให้ผู้คน
การเริ่มต้นเข้าร่วมกลุ่มแก้แค้นนี้ทำให้พงษ์ต้องเผชิญหน้ากับความวุ่นวายและความเสี่ยงตั้งแต่เริ่มไปกับกิจกรรมที่ไม่ถูกต้อง แม้ว่าบางครั้งเขาจะรู้สึกไม่สบายใจ แต่ด้วยความรู้สึกของการเป็นครอบครัวที่พลาดไปทำให้เขาต้องอยากทำให้ได้
ผ่านการเดินทางนี้ พงษ์พบว่าทุกคนมีเลขานุการที่สามารถเข้าไปดูแลแทนที่เขา แม้จะอยู่ในสังคมแบบนี้ก็มีมิตรภาพที่ยิ่งใหม่เติบโตขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการเล่นตลกหรือเป็นที่พึ่งพาในยามทุกข์และการหารือสิ่งที่หายไป
แต่เมื่อเหตุการณ์การแก้แค้นถึงจุดสูงสุด สถานการณ์กลับพลิกผัน जबเขาพบว่าผู้นำกลุ่มกลับเป็นคนที่เขาเคยไว้วางใจ ทำให้พงษ์ต้องกลับคืนสู่อดีตที่เขาหลบหนีจากมัน มันทำให้เขาต้องตัดสินใจระหว่างยอมแพ้ต่อความมืดหรือกลับไปยังความปกติที่เขาต้องการมาก
สุดท้าย การเผชิญหน้าครั้งใหญ่จะต้องเกิดขึ้นระหว่างพงษ์กับอดีตที่เขาไม่สามารถหลบหนีจาก เมื่อวันหนึ่งพ่อแม่ของเขาเดินเข้าไปในชีวิตเขา ทำให้เขาได้เห็นค่าว่าผู้สูญเสียสามารถคืนสู่ชีวิตด้วยมิตรภาพ แม้ว่าทุกอย่างจะเกิดขึ้นในวันที่เขาเชื่อว่าเขาได้สูญเสียมากเกินไป
ในที่สุด เมื่อเขาเรียนรู้ที่จะยอมรับการสูญเสียและหาวิธีสร้างชีวิตใหม่พงษ์กลับมายืนอยู่ที่เดิมที่เขาเคยยืน ท่ามกลางเสียงหัวเราะของเพื่อนและเสียงนกร้องที่เล็ดลอดออกมาพร้อมกับน้ำตาแห่งความสุขที่มองไปจากตาของเขาในค่ำคืนที่มีดาวเต็มท้องฟ้า
