ท่ามกลางแสงแดดอ่อนๆ ในวันศุกร์ตอนเที่ยง ประตูอาคารเรียนมัธยมปลายเปิดออก และกลุ่มนักเรียนที่กลับจากประชุมเชียร์ก็ตั้งชื่อเรียกเสียงตาไว้ว่ามหกรรมวันหยุด! คิม ลูกสาววัยสิบแปดของนายสมบัติ ชายกลางคนผู้ทำงานในโรงงานเก่ากำลังเดินออกมาพร้อมเพื่อนร่วมชั้น ทั้งหมดหัวเราะสนุกสนานและสดใสไปในลานจอดรถที่รถยนต์หลายคันคับคั่ง พร้อมรองเท้านักเรียนทรงประจำที่ติดดินในวันสำคัญที่เขารอคอย.
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“คิม มึงไปเรียนที่กรุงเทพเลยไหม?” เพื่อนสนิทปริมถาม ระหว่างที่ยกมือขึ้นส่งเสียงนักร้องขณะเต้นยิ้มกว้าง.
“ยังไม่กล้าเลยว่ะ” คิมตอบเสียงจางๆ หัวใจเต้นแรงในช่องอก ฝันถึงชีวิตใหม่ในกรุงเทพฯ ขยับตัวอย่างตื่นเต้น แต่ในใจกลับมีอะไรบางอย่างที่ทำให้เธอรู้สึกหนักหน่วง.
หลังจากที่ทั้งกลุ่มแยกย้ายกันไป คิมเดินกลับบ้านที่เต็มไปด้วยสมุดหนังสือหนาๆ ที่ช่ำชองในด้านการศึกษาระดับสูงเพื่อที่จะสานฝันให้เป็นจริง เรื่องเรียนของเธอยังคงต้องพึ่งพาเงินที่พ่อต้องทำงานมากกว่าปกติ. เสียงจากหมู่บ้านข้างเคียงเหมือการสื่อสารว่าความดันเงินที่พ่อทุ่มเทนั้นมีราคาแพง.
เมื่อเข้าบ้าน คิมรู้สึกถึงความเงียบที่เป็นอาการที่น่ากลัว เมื่อไม่พบเสียงทีวีหรือกลิ่นอาหารที่คุ้นเคย พ่อที่เป็นหัวหน้าครอบครัวอยู่ในห้องนอนตลอดวันด้วยเหตุผลที่ไม่เปิดเผย คิมนั่งลงบันทึกความคิดและความรู้สึกของเธอลงในสมุด ทั้งๆ ที่ลึกๆ รู้ว่าวันนี้พ่อคงจะพูดถึงการทำงานหนัก.
“คิม วันนี้พ่อมีบางสิ่งที่ต้องบอก” เสียงของนายสมบัติแทรกเข้ามาในขณะที่เขาหยิบสมุดออกมาอย่างระมัดระวัง ร่างของเขาแอบมีเงาของความวิตกกังวล.
“อะไรหรือครับ?” คิมถามสั้นๆ พร้อมมองไปที่เขาอย่างคาดหวัง.
นายสมบัติเปิดสมุดขึ้นเผยให้เห็นภาพลายลักษณ์อักษรเก่าๆ ที่ตั้งอยู่กลางโต๊ะพูล เขาสบตากับลูกสาวแล้วหยุดหายใจครู่หนึ่ง “พ่อมีหนี้สินจากการก่อสร้างบ้าน ซึ่งแบบแปลนบ้านถูกสร้างเพราะแม่ของเจ้าเคยให้ความชอบในดินแดนที่สวยงาม”
ทันใดนั้นอากาศในห้องรู้สึกเย็นลง ทุกอย่างที่สมบัติพูดให้รู้สึกเหมือนมีน้ำแข็งรอบตัว เมื่อความปรารถนาที่อาจจะมีการศึกษาที่แยกย้ายกลับเป็นเพียงภาพอันไกลออกไป.
เวลาเดินไปอย่างเชื่องช้าจนถึงวันเก็บข้อมูล สำหรับคิมที่คร่ำเครียดต่อสู้เพื่อช่วงวัยที่เริ่มต้นคลั่งไคล้การศึกษา แต่ระหว่างที่เธอพยายามพยุงด้วยความหวัง คนใกล้ตัวกลับมีเรื่องราวที่ซ่อนเร้น… บางสิ่งที่เกี่ยวพันกับแม่ที่จากไป ความลับที่เคยถูกบดบังอยู่ใต้ผิวมานาน.
ในคืนหนึ่ง ขณะที่เดินผ่านห้องเก็บของคิมเบื่อหน่ายกับงานบ้าน คิมพบเอกสารเก่าของแม่เธอที่ถูกเก็บซ่อนไว้แห่งหนึ่ง ใจเต้นระรัวให้ดุจตำรวจล่าตัวคนร้าย ข้อมูลนั้นทำให้เธอเข้าใจว่า แม่ของเธอเคยหลบหนีจากความฝันที่ได้กลายเป็นความลับอันดไนเท่าใด.
“ทำไมพ่อไม่เคยบอก?” คิมร้องไห้ก่อนที่จะบอกว่า “นี่มันน่าหดหู่เกินไป หากวันหนึ่งฉันสอบได้ก็จะทำให้แม่ภูมิใจ.”
ความเข้มข้นในบรรยากาศเต็มไปด้วยพลังเมื่อท่าทางและการต่อสู้ในใจคิมเริ่มความตึงเครียดของคนในครอบครัว คิมรับรู้ว่าพ่อมีความซับซ้อนที่ยากจะเข้าใจ…
การตัดสินใจที่ทำให้คิมอยากทำสิ่งที่ลึกลงไปซึ่งทำให้เธอรู้ว่า แม้วันรู้เค้าคนหนึ่งจะทำให้ทุกอย่างขยับในทิศทางใหม่ ต้องเลือกและยอมรับราคาที่ต้องจ่าย เมื่อเรื่องราวสุดท้ายขับเคลื่อน ความรักและความเจ็บปวดที่เป็นเส้นทางสู่ความเป็นผู้ใหญ่ในโลกอันเหน็บหนาว.
เมื่อถึงวันพิธีประสบความสำเร็จ คิมมองภาพของพ่อและแม่ซึ่งสะท้อนความรักในอดีต ที่มีการพึ่งพาและการสนับสนุน ให้เธอพักใจก่อนจะก้าวพ้นออกไปในโลกใหม่…”}}]}},{
