แสงแดดอ่อน ๆ ส่องเข้ามาที่ห้องนอนของนัท เมื่อเขาตื่นขึ้นในเช้าของวันอาทิตย์ ชีวิตการเป็นนักเรียนต่างประเทศในเมืองริกาเริ่มมีความหมายเมื่อเขาต้องตื่นเพื่อเตรียมการส่งเอกสารสมัครงาน แต่ความคิดถึงใบหน้าของมิน สาวคนที่เขารักในประเทศไทยกลับทำให้เขาหยุดนิ่งอยู่กับที่
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!นัทเปิดโทรศัพท์ตรวจสอบข้อความจากมินซึ่งถือว่าเป็นการติดต่อที่เหลือรอดในช่วงสุดสัปดาห์ที่ห่างไกล เธอส่งรูปยิ้มระหว่างทำการบ้านกลับไปยังเขา ทุกอย่างดูสดใส แม้ระยะทางจะทำให้หัวใจของเขาหลีกหนีออกไปจากกัน ในใจของเขาพูดว่า ‘ต้องเอาใจช่วยกัน’
แสงจากหน้าต่างทำให้เขานึกถึงจุดเริ่มต้นของความรักครั้งนี้ ที่เขาและมินได้พบกันในงานอดิเรกทำอาหารในมหาวิทยาลัยบ้านเกิด เขาจำได้ดีว่าเมื่อเขาสอบถามเกี่ยวกับสูตรทำขนมจีบ เธออมยิ้มอย่างน่ารัก แสงจันทร์ส่องมาที่เธอทำให้หัวใจของเขาเต้นผิดจังหวะ
ในวันจันทร์ที่เขาตื่นเต้นในการสัมภาษณ์งาน นัทได้เข้าไปที่สำนักงานที่เย็นและทันสมัย แต่การตัดสินใจของเขาจะเป็นอย่างไรหลังจากที่ได้ยินข่าวนี้ มินส่งข้อความมา “ทำให้ดีที่สุดนะ” คำนี้เพียงคำเดียวเปลี่ยนวิธีคิดของเขาทั้งหมด
การสารภาพรักนั้นยากกว่าเมื่ออยู่ห่างไกล เขาสูญเสียตัวเองในบรรยายที่เธอส่งมา ทำให้เขารู้สึกว่าความรักอยู่ใกล้กว่าที่เขาคิด ทั้งสองเริ่มต้นส่งวิดีโอคอลกันเกือบทุกวัน โดยมินทำอาหารไทยในห้องครัวที่นัทไม่เคยได้สัมผัส
เวลาเดินไปไม่หยุดและการสนทนาของพวกเขาก็ค่อย ๆ เริ่มเปลี่ยนไป ช่วงระยะเวลาที่เขาต้องเจอกับอุปสรรคในชีวิตใหม่และต้องหาเวลาตอบข้อความ หรือวิดีโอคอล วันหนึ่งนัทตัดสินใจที่จะเดินทางกลับบ้านเพื่อหามินและพบเธอในเทศกาลสงกรานต์ แม้เขาจะต้องเจออุปสรรคมากมายในเส้นทาง
เมื่อเขากลับไปถึงประเทศไทย บรรยากาศของวันสงกรานต์เต็มไปด้วยน้ำและเสียงหัวเราะ แต่การมาหามินกลับเต็มไปด้วยความกดดัน เขาต้องยอมรับการที่ความรักที่เขาเคยรู้จักกับมินกลายเป็นความรักที่เธอใฝ่ฝันมากกว่า
เมื่อพบกันอีกครั้งในบรรยากาศอันรื่นรมย์ มินยิ้มที่เขาเปียกชุ่มไปด้วยน้ำ แต่ความกดดันในจิตใจของนัทเริ่มแสดงออกมาในสายตา ความรู้สึกกดดันแทรกอยู่ เขาเริ่มลังเลว่าจะพูดความรู้สึกที่เขามีต่อเธอได้หรือไม่ และก่อนที่เขาจะพูดอะไรออกมา มินพูดสวนขึ้น “ฉันคิดเกี่ยวกับเราเยอะนะ”
ทั้งสองนั่งอยู่บนลานน้ำกลางเทศกาล เมื่อฤดูร้อนจบลง ความรักของพวกเขาก็ยังอยู่ในอากาศ และนัทรู้ว่าทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป แต่เขาก็เลือกจะสู้เพื่อรักษาความรักที่พยายามประคับประคองตลอดระยะทางไกลนี้
เมื่อทุกอย่างตกลงกัน ทั้งนัทและมินรู้ว่าความรักจริงต้องการความพยายามกว่าที่คิด ทั้งคู่เกาะติดความหวังว่าเมื่อเวลาผ่านไป ความรักจะดึงพวกเขาเข้ามาใกล้กันมากขึ้น และนั่นก็คือสิ่งที่พวกเขาทำในทุกวัน
สุดท้าย เมื่อชีวิตดำเนินอยู่ต่อไป ทั้งนัทและมินตระหนักว่าความรักอาจต้องการระยะเวลาและร่วมแบ่งปันบางขณะร่วมกัน ทั้งคู่รู้สึกว่าไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ความรักก็จะอยู่ในใจพวกเขาตลอดไป
