แสงไฟจากโต๊ะทำงานสลัวลอยอยู่ในห้องนอนที่นั่งเงียบงัน เสียงหายใจของอาร์ต ศิลปินหนุ่มที่นั่งอยู่กับช่วงเวลาของความเงียบงัน ฟังเสียงนอกบ้านที่คุ้นเคยมากมายแต่ต้องต่อสู้กับความรู้สึกข้างใน เขาลองเขียนบิ๊กฟุตภาพเหนือธรรมชาติที่เขาฝันถึง แต่ความคิดของเขาวนเวียนอยู่แค่ที่เดิม อารมณ์เศร้าหมองของวันนี้ทำให้เขาไม่สามารถทำได้
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!เปิดม่านขึ้นมาเผยความมืดของกรุงเทพที่เงียบสงบ แต่ยังมีเสียงรถยนต์ที่วิ่งผ่านไปตามท้องถนน ข้างในห้องนั้น อาร์ตได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เขาหยุดคิดและตอบรับเสียงโทรศัพท์ของจู บทสนทนาที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น
“อาร์ต! นายมาได้ไหม? ป๊าไม่สบาย ฉันกลัว” เสียงของจูมีความเครียดและกลัวในเวลาเดียวกัน
“ฉันกำลังทำงานอยู่” อาร์ตพูดขัดเวลานิดหน่อยแล้วรู้สึกผิด หลังจากนั้นจึงตัดสินใจไปหาจูที่บ้านเกิดขึ้น โดยมีความคิดในหัวว่าเรื่องที่ทำให้เขาไม่อยากกลับไปคือบ้านที่เต็มไปด้วยความชั่วร้ายในอดีต
เมื่อไปถึงบ้าน อาร์ตผลักประตูเปิดเข้าไป เขาพบว่าบรรยากาศในบ้านแปลกจริง ๆ ความเงียบงันอัดแน่นอยู่ในอากาศ เสียงกรีดร้องของความเศร้าในครอบครัวที่เขาหลีกหนี ความทรมานในอดีตของเขาเริ่มซ้อนทับกัน อาร์ตเอื้อมมือไปที่ประตูห้องที่ปิดอยู่ หรือมันจะเป็นห้องที่เต็มไปด้วยความลับ
จู ยืนรอสั่นเทาอยู่ข้างนอก ไม่มีคำพูดใด ๆ หลุดจากริมฝีปากของเขา อาร์ตจับมือจูแล้วเดินเข้าห้องนั่งเล่นที่มืดมน
เสียงกลิ่นของยาและลมเย็นพัดผ่านเข้ามา รู้สึกว่าทุกอย่างช้าลงเมื่อได้ยินเสียงของคุณพ่อที่นอนอยู่บนเตียง “อาร์ต…” น้ำเสียงแหบแห้งนั่น แตกไม่รู้ว่าจะชัดเจนหรือไม่
“ผมมาแล้วครับป๊า” เขาเงยหน้าขึ้นพบกับดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว เมื่อความเข้มข้นวนอยู่ในอากาศ อาร์ตกังวล ว่าจะทำอย่างไรให้จูและป๊าเขาฝันไปกับชีวิตที่ไม่จบสิ้นนี้ แต่เรื่องราวในบ้านกลับดำเนินไปอย่างแน่นหนา
จูเข้ามาช่วยดูลูกรักที่นอนอยู่บนเตียง ขังตัวเองในความฝันที่อาร์ตหวังจะเปล่งประกาย แต่กลับหลบหนีไปอยู่ในโลกที่แข็งแกร่ง สีหน้าอาร์ตเปลี่ยนไปและตกใจเมื่อได้ยินเสียงป๊าที่กดความเจ็บปวดลงแล้วถ่ายโอนไปสู่ความรักที่แท้จริง
“จูจะช่วยป๊าเสมอ” เสียงของจูที่เร่งสั่นออกมา เช่นเดียวกับเสียงของอาร์ตที่พูดไม่ได้บอกความรู้สึกเขา มิตรภาพที่ถูกตั้งอยู่บนการเสียสละหรือชีวิตที่ถูกหุนหันในความรักในบ้านนี้
อาร์ตได้เข้ามาสู่วังวนแห่งความรักและความเจ็บปวด เขาต้องหาทางสร้างสีสันให้กลับข้ามคืนที่เงียบงันนี้ เขาเริ่มค้นหาความจริงที่อยู่ในความโหดร้ายของความรัก
เสียงป๊าเอ่ยขึ้นอีก “ผมยังอยู่ตรงนี้” น้ำเสียงกลับสงบผิดกับบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความเกลียดอยู่ก่อนแล้ว อาร์ตตัดสินใจเลือกที่จะยอมรับความจริงที่ว่า สายใยแห่งครอบครัวนั้นจะยังคงอยู่ แม้จะต้องเจอความสูญเสียไปข้างหน้า สุดท้ายประโยชน์โดยรวมของความรักนั้นจะช่วยเหลือกัน
เมื่อไฟในใจดับลง ทุกคนในครอบครัวต้องเผชิญกับความจริงที่ไม่อาจหลีกหนีได้ ความรักที่อยู่ในแสงสลัวจะกลับมาอีกครั้งได้หรือไม่? เรื่องราวจะดำเนินต่อไปสู่การเรียนรู้และเติบโตทั้งในครอบครัวและในใจของพวกเขาในที่สุด
