คืนที่ฝนตกหนัก ความมืดมิดปกคลุมทั่วทั้งหาดเพชร เสียงคลื่นกระทบฝั่งดังก้องอยู่ในหูของอิงค์ ชีวิตที่เคยมีความสุขกลับถูกพรากไปในพริบตา เธอนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้เก่า ๆ มองดูฝนที่ตกลงมาทำให้หาดทรายเปียกชื้นไปทั่ว
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“คิดถึงเขาไหม?” เสียงของเพื่อนสนิทดังขึ้นจากด้านหลัง อิงค์หันไปมองเห็นพิมพ์ยืนอยู่ในชุดกันฝนสีส้มสดใส
“คิดถึงทุกวัน…” อิงค์ตอบด้วยเสียงเบา ขอโทษที่ทำให้พิมพ์ต้องมาเจอเธอในสภาพนี้
พิมพ์นั่งข้าง ๆ อิงค์ พลางยิ้มให้กับเธอ “เขาคงไม่อยากเห็นเราทุกข์แบบนี้หรอกนะ”
“แต่การลืมเขามันทำได้ยาก” อิงค์บอก สายตาของเธอเหม่อมองไปที่ระลอกคลื่นที่ซัดสาดเข้ามา ในใจของเธอเต็มไปด้วยความคิดถึงคนรักที่จากไปอย่างกะทันหัน
“เราผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกันเถอะ” พิมพ์พูด พร้อมเอื้อมมือมาแตะที่ไหล่ของอิงค์ ทั้งสองเงียบไปชั่วครู่ เสียงฝนยังคงตกลงมาอย่างไม่หยุดหย่อน
“วันนี้คือวันครบรอบ…” อิงค์พูดด้วยน้ำตาที่รื้นอยู่ในตา
“เราจะทำให้มันเป็นวันที่ดีให้ได้” พิมพ์ยิ้มให้กำลังใจ
อิงค์ลุกขึ้นยืนและมองไปที่ทะเล “เราต้องไปที่ที่เขาเคยพาเราไป”
“ไปกันเถอะ” พิมพ์ตอบรับ พวกเธอเดินไปยังที่ที่เขาเคยพาเธอไปในคืนที่อากาศดี
ขณะที่ก้าวเดินไปข้างหน้า เสียงคลื่นและลมทะเลมอบความรู้สึกของการอยู่ใกล้ชิดกับเขา ทำให้อิงค์รู้สึกเหมือนเขายังอยู่ที่นี่
“จำได้ไหมที่เขาพูดว่า ‘ทุกครั้งที่ดูคลื่น เราจะนึกถึงกัน’” อิงค์พูดและหันไปมองพิมพ์
“ใช่ ฉันไม่เคยลืม” พิมพ์ตอบ
เมื่อถึงจุดที่เขาเคยพาเธอมานั่ง อิงค์นั่งลงบนหาดทราย ก้มลงเพื่อสัมผัสกับน้ำทะเลที่ซัดเข้ามา
“เขาจะไม่อยากให้เราร้องไห้” อิงค์พูด ขณะยิ้มให้กับความทรงจำที่มีต่อเขา
“เรามาสร้างความทรงจำใหม่ ๆ กันเถอะ” พิมพ์ชวน อิงค์พยักหน้า แม้จะมีน้ำตาแต่เธอก็รู้ว่าความรักยังคงอยู่
เวลาเดินผ่านไป แสงดาวเริ่มปรากฏบนฟ้าในคืนฝนตก อิงค์และพิมพ์ยังนั่งอยู่ที่หาดเพชร เสียงหัวเราะและน้ำตาในความทรงจำของอิงค์ทำให้คืนนี้กลายเป็นคืนที่พิเศษ
“เราจะไม่ลืมเขา แต่เราจะก้าวต่อไป” อิงค์พูดด้วยความมุ่งมั่น
“ใช่ เราจะก้าวต่อไปด้วยกัน” พิมพ์ยิ้มให้กับอิงค์
บนหาดทรายที่ชุ่มไปด้วยน้ำฝน คืนที่ฝนตกจบลงด้วยการเริ่มต้นใหม่ของมิตรภาพและความรักที่ยังคงอยู่ในหัวใจของพวกเขา
