เช้านี้แสงแดดส่องสว่างสดใสเหนือชายหาด มาทิวยืนอยู่บริเวณที่เคยเล่นน้ำกับเพื่อน ๆ ในวัยเด็ก เขาสูดหายใจลึก ๆ ให้ได้กลิ่นของเกลือและทรายที่เป็นสัญลักษณ์ของบ้านเกิด สารต้านความกดดันจากเมืองใหญ่ที่เขาเคยอาศัยอยู่จางหายไปเมื่อถึงที่นี่ แต่ในใจเขายังคงมีความรู้สึกตึงเครียดกับการกลับมาครั้งนี้
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ในขณะที่เขานั่งอยู่ที่ชายหาด สายตาเขาหยุดนิ่งไปที่ภาพหญิงสาวที่วาดเรือใบอยู่ริมฝั่ง ทันใดนั้น ใจของเขาก็เต้นแรงเมื่อรู้ว่าเธอคือมิน เพื่อนรักเมื่อครั้งยังเด็กที่เขาเคยแยกทางไปเพราะความฝันที่ไกลเกินเอื้อม
มินยิ้มให้เขาเมื่อสบตา ก่อนที่จะเฟดจากการวาดภาพไปผูกเชือกเรือของเธอ มาทิวรู้สึกว่าในขณะนี้ความรู้สึกที่เคยหายไปกลับมารุ่งเรืองอีกครั้งหนึ่ง
ทั้งสองพูดคุยกันอย่างไม่รู้จักเบื่อ อย่างไรก็ดี แม้การเจอกันครั้งนี้จะเต็มไปด้วยความสุข แต่ก็มีความขัดแย้งที่มาทิวต้องเจอ นั่นคือภาระหน้าที่ในการดูแลแม่ที่ไม่สบาย ตั้งแต่วันแรกที่เขากลับบ้าน แม่ของเขามักจะทวงถามถึงอนาคตของเขา มีความรู้สึกกดดันให้เขาจบความฝันในกรุงเทพกลับมารับผิดชอบต่อครอบครัว
วันแล้ววันเล่าที่มาทิวไปหามิน พวกเขาพูดถึงความฝัน ความกลัว และความรักที่ครั้งยังเยาว์ แต่ตัวตนของมาทิวกลับไม่เคยถึงจุดที่มั่นใจว่าความรักของเขาจะสามารถทนต่อแรงกดดันได้
แล้วอยู่มาวันหนึ่ง มาทิวได้รับข่าวไม่ดีเกี่ยวกับแม่ของเขา พ่อของเขาที่ทำงานไกลไกลกลับมาที่บ้านเยี่ยมแม่ สิ่งที่ไม่เคยเห็นคือความขัดแย้งระหว่างพ่อแม่ที่ไม่เคยหยุดพูดเรื่องที่เขาทำให้เสียชื่อเสียง ทำให้เขารู้สึกว่าความรักที่มีต่อมินนั้นเต็มไปด้วยห้องกดดัน
มาทิวเริ่มรู้สึกเครียดต่อความกดดันที่มี และทำให้เขาคลั่งกับความคิดที่จะต้องเลือกแต่ละทางจะทำให้เกิดผลกระทบต่อกัน เขาจึงถอยห่างจากมิน สร้างความเจ็บปวดให้กับเธอโดยไม่รู้ตัว
ในช่วงเวลานี้ มินพยายามเข้าใจและให้กำลังใจเขาแต่ขึ้นอยู่กับมาทิวว่าจะเปิดใจหรือไม่ เวลาผ่านไป มาทิวได้รับแรงกระตุ้นจากภาพวาดของมินที่ทำให้เขารู้ว่าการไปที่โต๊ะเรียนอาจจะไม่เป็นความฝันที่เขาต้องการความสุข
แต่แล้วเรื่องร้ายก็เกิดขึ้น เมื่อแม่ของมาทิวอาการทรุดลงอย่างรวดเร็ว ทำให้มาทิวต้องพยายามมากขึ้นในการควบคุมอารมณ์ของตัวเองและทำให้เขาต้องเผชิญหน้าอีกครั้งแบบจริงจังกับความรักของมิน
ในคืนที่พ่อแม่ทะเลาะกันอย่างหนักถึงเรื่องของอนาคต ทำให้เขาตัดสินใจทิ้งความกลัวและสร้างเวลาให้กับความรักของเขา มาทิวจึงรีบไปหามินที่ช่วยให้เขารู้จักเป็นตัวของตัวเอง
อารมณ์ทั้งสองเต็มไปด้วยความหน่วงท่ามกลางน้ำตาและคืนที่มืดมิด แต่ก็เต็มไปด้วยความหวังอีกครั้งเพื่ออนาคตของทั้งคู่
ท้ายที่สุด มาทิวตัดสินใจว่าจะสู้เพื่อรักษาครอบครัวรวมถึงความรัก ด้วยการสร้างบรรยากาศอบอุ่นในเดือนมีนาคมเขาจัดแสดงงานศิลปะที่ชายหาด เตือนให้ทุกคนในครอบครัวเห็นคุณค่าของกันและกัน รวมถึงความรักที่มีต่อมิน
การงานนั้นประสบความสำเร็จและสร้างมิติใหม่ให้แก่เขา เขาได้งานในเมืองที่ไม่ต้องทิ้งความรักของมินไปอีกต่อไป และในคืนที่สิ้นสุดความขัดแย้ง เขาได้ยืนอยู่กับมินท่ามกลางความสุขที่ไม่มีที่สิ้นสุด ที่ชายหาดที่พวกเขาจำได้
สัญญาจะตอบแทนความรักและความหวังต่อกันในวันข้างหน้า จบลงด้วยความรู้สึกอบอุ่นและแน่นอนว่าพวกเขาจะไม่ปล่อยมือกันอีก
