เสียงโครมครามของรถยนต์และเสียงผู้คนที่พูดคุยในยามค่ำคืนเติมเต็มบรรยากาศกรุงเทพมหานคร ขณะที่ฉัน นัท นักศึกษาวรรณกรรมปีสอง กำลังเดินผ่านถนนข้าวสารเพื่อไปห้องเรียนตอนกลางคืน กลิ่นของอาหารริมทาง หอมหวานแต่ก็เค็มชื่นใจจากรถเข็นสะท้อนให้เห็นถึงแสงไฟนีออนที่พาดผ่าน ฟีดแบ็กประสาทสัมผัสปลุกฉันให้ตื่นตัว ขณะที่ฝูงชนเบียดเสียดกันไปมารอบตัว
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!แต่ในขณะเดียวกัน ภายในใจก็มีความวิตกกังวลแฝงอยู่ ผู้หญิงที่เขียนความฝันในแง่มุมความรักกลับไม่เคยได้สัมผัสความรักนั้นจริงๆ
เมื่อไปถึงมหาวิทยาลัยที่มีผู้คนพลุกพล่าน ฉันมองไปเห็นหน้าต่างห้องเรียนที่มีกระดาษชานอ้อยมีข้อความคัดกรองเรื่องราวของความรักและการสูญเสีย การเจอกันระหว่างฉันกับ ยิง หนุ่มบ้านนอกที่ชอบเขียนบทกวีส่งอาจารย์ โดยที่เขารู้สึกแปลกใจเมื่อมีใครสักคนเข้ามาช่วยขุดความฝันของเขาออกมา
