ริอาน่าเดินเข้าไปในหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่มีชื่อว่า บ้านร้องไห้ เสียงน้ำไหลจากลำคลองใกล้ ๆ สลับกับเสียงนกที่ส่งเสียงร้องอย่างสดใส ดูเหมือนจะเป็นวันอาทิตย์ที่เงียบสงบ แต่ความรู้สึกภายในของเธอกลับเต็มไปด้วยน้ำหนักแห่งความกลัว เพราะเธอกลับบ้านในครั้งนี้ ด้วยหน้าที่การสืบหาความจริงเกี่ยวกับการหายตัวไปของสเตฟาน เพื่อนชายที่เธอรักมาโดยตลอด
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ทันทีที่เธอเดินผ่านตลาดเก่าของหมู่บ้าน สายตาของคนในหมู่บ้านกลับส่งสีหน้าเคร่งเครียด สตรีวัยกลางคนคนหนึ่งยืนอยู่ที่แผงขายผัก หยุดนิ่งเมื่อพบกับริอาน่า ริอาน่ารู้สึกได้ทันทีถึงความอึดอัดในอากาศ “เธอมาเพื่ออะไร?” สตรีคนนั้นถามด้วยน้ำเสียงที่ตึงเครียด ความรู้สึกเบื้องลึกทำให้ริอาน่าสั่นเทาและอึดอัด แต่เธอก็ตอบไปอย่างมั่นใจ “ฉันมาหาเพื่อน…”
ลาก่อนก่อนไปที่บ้านของสเตฟาน ริอาน่ารู้สึกได้ถึงสายลมเย็นที่คลอเคลียบนใบหน้า แสงอาทิตย์ที่ลอดผ่านกิ่งไม้ทำให้เกิดเงาแบบกราฟฟิก ริอาน่าจะได้ทำสิ่งที่จำเป็นต้องทำ แต่สิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ทำให้เธอหยุดชะงักคือเสียงที่ดังมาจากบ้านเก่าทำให้เธออดไม่ได้ที่จะเดินเข้ามาใกล้
เสียงนั้นมาจากห้องที่มีประตูไม้IALOGUE ของบ้านอันเก่าแก่ ผนังที่พังทลายจึงปล่อยให้ริอาน่ามองเข้าไปเห็นเพียงเงาของสิ่งที่กำลังขยับ แม้ขาทั้งสองของเธอยังเคลื่อนไหวไปข้างหน้า แต่ใจของเธอรู้สึกหนาวเหน็บเหมือนมีอะไรบางอย่างดึงดูดให้เธอไป ก่อนที่ริอาน่าจะรู้ตัว เธอกันแน่ว่าไม่สามารถขยับตัวออกไปได้
ตรงหน้าของเธอคือห้องที่เต็มไปด้วยของเก่า และบนโต๊ะไม้กลางห้องมีรูปของสเตฟาน แต่หมึกบนรูปกลับเลอะเทอะจนมองไม่ชัด พอเธอเห็นภาพแล้ว ชุดคำถามลึกลับเริ่มเกิดขึ้นในใจของเธอ ริอาน่าใช้มือขยับภาพนั้นเบา ๆ แต่เป็นข้างที่มีความรู้สึกว่ามีผู้ที่รอคอยอยู่ที่นี่
แล้วเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เป็นเสียงที่น่ากลัว จนทำให้ริอาน่าตื่นจากภวังค์ ริอาน่าวิ่งออกจากห้องนั้น ร่างของเธอสั่นระริก ขาข้างหนึ่งของเธอแทบจะไม่สามารถย้ายจากที่ที่ยืนอยู่ออกไปได้
เมื่อเธอกลับมายังบ้านของสเตฟาน ความคิดของเธอเกี่ยวกับเขาเต็มไปด้วยความสงสัย “ทำไมถึงมีป้ายทะเบียนที่บ้านของเขา?” บนแผ่นป้ายมีตัวอักษรเสียงเดียวกันที่สเตฟานพูดเมื่อครั้งสุดท้ายที่พวกเขาพบกัน ริอาน่าเดินไปที่ห้องนอนของเขา มันเต็มไปด้วยความเงียบสงัด เหมือนเจ้าของห้องนั้นยังคงอยู่ที่นี่…
ริอาน่าเกิดความคิดโง่ ๆ ว่าสตีฟานอาจจะยังมีชีวิตอยู่ เธอต้องการค้นหาความจริง แต่การค้นหาในหมู่บ้านที่เต็มไปด้วยความเงียบและความลังเลทำให้เธอรู้สึกว่าเธออยู่ในวงกลมที่ไม่มีวันหลุดออกไป
ในระหว่างการค้นหาที่ท้าทายที่สุดนี้ เธอถูกรบกวนโดยลางสังหรณ์และผีของสเตฟานที่กลับมาหาเธอในฝัน ทำให้เธอเข้าใจได้ว่าความรักที่แท้จริงนั้นเป็นเพียงน้ำหนักที่ทำให้เราต้องแบกมันจนจบ
ในช่วงเวลาที่กำลังจะถึงจุดสูงสุดของความรู้สึก ความจริงเกี่ยวกับการหายตัวไปของเขาก็ค่อย ๆ แสดงออกมาเป็นภาพที่ชัดเจน หญิงสาวจึงต้องต่อสู้กับการแสดงออกของความรัก ความแค้นที่กำลังจะใกล้เต็มที่ ต้องรวบรวมความกล้าหาญต่อหน้าความจริงที่โหดร้าย
เมื่อริอาน่าทราบว่าทุกสิ่งที่เกิดเป็นเพียงกลเกมที่เกิดจากความเชื่อผิด ๆ ของคนในหมู่บ้าน ความรุนแรงเริ่มปรากฏขึ้น ความลับของดวงจิตที่ติดอยู่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเริ่มลดน้อยลง ริอาน่าต้องเอาชนะประสบการณ์ที่น่ากลัวนี้ในการหาความหมายแท้จริงเกี่ยวกับการอยู่ร่วมกันในการเผชิญกับความตายซึ่งไม่คาดคิดในวันครึ่ง ๆ ในชีวิต
ในที่สุด ด้วยความพยายามที่จะปลดปล่อยเพื่อนที่เธอเคยรอคอย ริอาน่าต้องใช้ปาฏิหาริย์ที่ไม่คาดกลัวจากความหวังในอนาคตที่สดใสเกินกว่าใครจะคิดได้โดยการยอมรับในโลกที่ไม่มีความจริงและการยอมรับว่าอาจจะมีเหตุการณ์ที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง
ริอาน่าต้องเผชิญหน้ากับการสูญเสียในที่สุดในวันที่มาที่บ้านร้องไห้ อารมณ์ถูกตัดสินจากเงาความมืดที่เคยตามมาของหลุมแห่งความเสียใจ เธอสูญเสียสเตฟานที่คนในหมู่บ้านเห็นเหมือนเป็นผี สุดท้ายความจริงจึงถูกก็คือ ความรักที่ให้ยังพบเจอได้ในทุกข์ทรมานคือการเดินไปข้างหน้าในโลกที่ไม่แน่นอนนี้และเป็นทางเลือกของชีวิตที่ยังมีความหวัง”
