ฤดูร้อนในหมู่บ้านชนบทมีแสงแดดอ่อนๆ กระทบกับใบไม้สีเขียวขจีในสวนหลังบ้านของวงศกร ทั้งบ้านและสวนสีสันสดใส คล้ายจะเป็นสัญลักษณ์ของความรักอันบริสุทธิ์ที่ไม่มีอะไรสามารถทำลายได้ แต่อันที่จริง ความรักดังกล่าวได้ถูกบดบังด้วยความลับที่ซ่อนอยู่ในใจของพี่น้องสองคนคือ หนุ่มยุทธและสาวสาวิตรี ที่ต้องค่อยๆ เผชิญหน้ากับมัน
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ยุทธเป็นชายหนุ่มวัยยี่สิบต้นๆ ที่เพิ่งจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย เขาได้กลับบ้านเพื่อมาพบพี่สาวที่เขารักมาก แต่ความรักนี้กลับมาพร้อมกับความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่ต้องต่อสู้ เขารู้สึกว่าในใจของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่จับต้องได้ เขาพบว่าสาวิตรีซึ่งมีอาชีพครูในหมู่บ้าน ได้ตกอยู่ในความขัดแย้งเกี่ยวกับความรักของเธอเอง
เมื่อทั้งคู่เริ่มเปิดฉากสนทนา ทั้งสองก็ได้ค้นพบว่าในช่วงที่ผ่านมาทั้งคู่รู้สึกเหงาและไม่เชื่อใจผู้อื่น พวกเขาเริ่มสร้างสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งขึ้น ภายในบรรยากาศที่เต็มไปด้วยกลิ่นหอมจากดอกไม้และเสียงของนกที่ร้องเพลงในยามเช้าท่ามกลางความเงียบสงบของหมู่บ้าน
แต่แล้ว ชีวิตที่ดูเหมือนจะสุขสบายก็กลับต้องเผชิญกับอุปสรรคใหม่ เมื่อระหว่างการสนทนา สาวิตรีได้เปิดเผยว่าเธอมีความรักที่ผิดหวังจากอดีต ทำให้ความรู้สึกในใจของยุทธถึงกับสั่นคลอน เขาจึงเริ่มหวาดวิตกว่าอาจจะทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาสั่นคลอนมากยิ่งขึ้น
บ่ายวันหนึ่ง ขณะที่ทั้งคู่เดินเล่นอยู่ริมคลองเพื่อหาความสงบ จังหวะที่พระอาทิตย์เริ่มจะตกดินและแสงสีส้มส่องสะท้อนบนผิวน้ำ ชายหนุ่มได้ตัดสินใจสารภาพว่าตนเองมีความรู้สึกดีต่อสาวิตรี ตอนนี้คือช่วงเวลาที่สำคัญ แต่สาวิตรีกลับสั่นสะท้านและทำให้เกิดการเผชิญหน้าอย่างไม่คาดคิด
“นี่ไม่ถูกต้อง ยุทธ! เราเป็นพี่น้องกัน” สาวิตรีพูดเสียงแผ่วเบา ดวงตาของเธอมีน้ำตาเริ่มคลอเบ้า
ยุทธรู้สึกหัวใจร้าวบอกไม่ถูก แต่ขณะนี้ เขาต้องเลือกที่จะยอมแพ้หรือเดินต่อ เขาเริ่มรู้ว่าในใจจริงๆ แล้วความรักของเขาต่อสาวิตรีคือสิ่งที่เขาต้องเผชิญหน้า แม้จะรู้ว่าต้องแพ้
เมื่อเวลาผ่านไป ความขัดแย้งในใจส่งผลให้ระยะห่างระหว่างพวกเขายิ่งมากขึ้น ยูทธเริ่มรู้สึกว่าสิ่งที่เขาพูดออกไปนั้นได้ทำลายความสัมพันธ์ที่งดงามของพวกเขา เขาจึงตัดสินใจที่จะบอกความจริงกับสาวิตรีทั้งหมด
แต่โชคชะตากลับยิ่งเลวร้าย เมื่อลุงของสาวิตรีผู้เป็นผู้มีอำนาจในหมู่บ้าน เริ่มกลั่นแกล้งเธอเรื่องที่เธอกำลังมีความสัมพันธ์กับยุทธ ทำให้ทุกอย่างกลับกลายเป็นเรื่องที่ซับซ้อนขึ้น
ยูทธยิ่งรู้สึกแย่กับสถานการณ์ เขาทำได้เพียงยืนมองสาวิตรีถูกทำร้าย ทว่าเขากลับไม่รู้จะทำอย่างไรเนื่องจากกลัวว่าหากสาวิตรีรู้ว่าผู้ที่รักเธอไม่เคยมีความกล้าหาญ คำพูดที่เคยบอกว่าจะอยู่เคียงข้างในยามที่เป็นทุกข์ก็ดูจะเป็นเพียงแค่คำมั่นสัญญาที่เขาเพิ่งพูดเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา
ในที่สุด สาวิตรีตัดสินใจที่จะย้ายไปจากหมู่บ้าน ทำให้ยุทธรู้สึกเหมือนโลกมายใจของตนเองพังทลาย เขาตระหนักว่าถ้าเขาไม่เก็บความรู้สึกเอาไว้ให้ดี สิ่งที่เขารักที่สุดในชีวิตจะต้องหายไป
ในคืนหนึ่งที่เขาเดินอยู่ริมคลอง เขาได้เจอกับดอกบัวที่เหมือนเป็นภาพสะท้อนของสาวิตรี เด็กสาวที่มีความรักที่บริสุทธิ์เป็นเหมือนดอกไม้ที่บานในฤดูร้อน ยุทธจึงตัดสินใจจะนำไปมอบให้สาวิตรี แม้จะต้องเผชิญคำตอบที่เขาหวาดกลัวที่สุดก็ตาม
คลี่คลายเรื่องราวถึงจุดสูงสุด เมื่อวันคืนที่เขาตัดสินใจมอบดอกบัวให้สาวิตรี แต่ตอนนี้เป็นวันที่เธอจะต้องจากไปอย่างแท้จริง ทำให้ยุทธรู้สึกท่วมท้นเมื่อเห็นเธอ ทุกสิ่งรอบตัวเริ่มเลือนลางเหมือนจะหายไปตามน้ำตา
“ไม่ว่าวันนี้จะพาเราไปไหน สาวิตรี…ฉันจะมอบชีวิตนี้เพื่อเธอ” เขาพูดด้วยเสียงที่สั่นแหลม จนเธอเริ่มหันหลังแล้วเดิน away
แล้วความเงียบแสนเศร้ากังวานในหู ชั่วครู่หน้าดอกบัวที่เขาทำหล่นอยู่ในมือเลื่อนไปที่พื้น ความรักนั้นอาจไม่สมหวังก็จริง แต่สิ่งสำคัญคือ เขาได้เรียนรู้ว่าความรักยังคงสวยงาม แม้จะต้องใช้เวลาในการสร้างมันขึ้นมาใหม่ รอบๆ ตัวของยุทธเหมือนจะมีแสงสว่างอีกครั้ง และดอกบัวที่ตกอยู่บนพื้นเป็นตัวเตือนความทรงจำที่เขาจะไม่มีวันลืม
