เสียงกราวรอบตัวดังขึ้นเมื่อรถยนต์เล็กคันหนึ่งขับผ่านถนนใหญ่ในกรุงเทพฯ กลิ่นอากาศของฝนที่หายไปยังคงลอยอยู่ ในห้องเล็ก ๆ ของมหาวิทยาลัย ลิซ่ากำลังแต่งตัวเพื่อไปห้องปฏิบัติการดาราศาสตร์ เธอเปิดหน้าต่างและรู้สึกถึงลมเย็นจากท้องฟ้ากลางคืน แต่ใจของเธอกลับเต้นแรงกว่าเก่าเมื่อคิดถึงเจมส์ นักศึกษาชั้นปีเดียวกันที่เธอแอบหลงรัก
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!เจมส์เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มที่สดใส เขาสวมแว่นตาและเสื้อยืดที่มีลายดาวหลายดวง “เฮ้ ลิซ่า! วันนี้เราจะดูดาวส่องแสงนะ!” เขาพูดด้วยเสียงดัง ท่ามกลางการพูดคุยอึกทึกในห้อง
ลิซ่าชะงักนิดหน่อย ก่อนจะตอบไป “อืม… จริงหรือ?” ขณะที่เธอพยายามดึงความสนใจไปที่การเรียน แต่นางสาวในทีมทดลองแอบส่งยิ้มให้เจมส์ซึ่งทำให้ลิซ่ารู้สึกเจ็บปวด
เมื่องานทดลองเริ่มต้น ณ ที่นั้น ความวุ่นวายของการตั้งคำถามและการค้นหาความเป็นไปได้เกี่ยวกับท้องฟ้าขมวดรวมกัน ลิซ่ารู้สึกเหมือนมีโลกอีกใบที่ซ่อนอยู่ในจิตใจของเธอ
“นายล้อเล่นอยู่หรือเปล่า?” ลิซ่าพูดเบา ๆ เมื่องานร่วมกันเสร็จสิ้น เจมส์หยุดทำทุกอย่างและหันมาสบตาเธอ “ไม่เลย… ฉันหมายถึงนักดาราศาสตร์ที่ต้องการทำให้ผู้คนเห็นความสวยงาม”
ในวันต่อมา ช่วงเวลาที่ใช้ร่วมกันในห้องศึกษาของมหาวิทยาลัยเพิ่มมากขึ้น ความสนิททำให้ลิซ่ารู้สึกว่าตัวเองเปิดใจและเริ่มแบ่งปันความฝัน แต่เมื่อเจมส์เปิดเผยเรื่องราวชีวิตของเขา พร้อมกับครอบครัวที่พยายามบั่นทอนความฝันของเขา ความเศร้าก็แผ่เข้ามา เช่นเดียวกันกับครอบครัวที่ลิซ่าซ่อนอยู่ภายในใจ ไม่ต่างกัน
ทุกคืนที่มีการสังเกตดาว ในท้องฟ้าที่สว่างจ้า ทั้งคู่ได้นั่งเงียบ ๆ พลางพูดถึงอนาคต แต่การบีบคั้นจากความคาดหวังของครอบครัวของพวกเขาก็เริ่มหนีไปไม่ไหว ระหว่างนั้นเองที่ลิซ่าเริ่มตั้งคำถามกับความรักของพวกเขา ว่าจะยืนหยัดอยู่เหนือปัญหาต่าง ๆ ได้หรือไม่
“พ่อของฉันอยากให้ฉันจบการศึกษาโดยเร็ว ฉันไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อไป” เจมส์พูด พลางมองขึ้นฟ้า ลิซ่ารับรู้ถึงความกดดันที่เขาเผชิญ แต่ไม่รู้ว่าจะช่วยอย่างไรเมื่อเรื่องของเธอก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน
ด้วยเวลาไหลและปัญหาต่าง ๆ ที่นำพามา ข่าวร้ายจากทั้งสองบ้านกลับทำให้ความรักที่เก็บไว้กลายเป็นเส้นทางที่ยากขึ้น วันหนึ่ง เจมส์ถูกบังคับให้หยุดเรียน ลิซ่าต้องตัดสินใจว่าจะยืนหยัดอยู่ข้างเขาหรือว่าจะเลือกเส้นทางที่พ่อแม่หวังไว้
เมื่อถึงวันที่ต้องตัดสินใจสุดท้าย เสียงฝนกระทบพื้นดินข้างนอกกลายเป็นเพลงร้อนระอุที่มาขัดแย้งกับอากาศที่เย็นเฉียบ ลิซ่ารู้สึกเหมือนะหลุดหายไปในความสับสนของอารมณ์ เธอเลือกที่จะยืนอยู่ข้างเขา แต่เจมส์เริ่มเสียใจที่ไม่สามารถให้สัญญาใด ๆ ได้
ความสัมพันธ์ของทั้งสองเริ่มถดถอย เมื่อเจมส์กลับมาหลังจากเสียน้ำตา ลิซ่าตระหนักถึงความเป็นจริงที่พวกเขาต้องต่อสู้ นั่นทำให้เธอหลีกเลี่ยงการพูดคุยกันครึ่งหนึ่งจากนั้น
คืนหนึ่ง ความกดดันพุ่งสูงถึงจุดวิกฤต ภายใต้แสงของดวงจันทร์ ลิซ่าตัดสินใจหลีกหนีจากความยุ่งเหยิง และหันหลังให้กับเจมส์ มือที่เคยจับกันไว้ในท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดาว ถึงตอนนี้มันกลายเป็นมือที่ไม่สามารถสัมผัสกันได้
“ทำไมถึงทิ้งกันไป” เจมส์ตะโกนตามหลัง ลิซ่าสะอื้นและต้องการกลับเส้นทางของตัวเอง ลงลึกไปในความไม่แน่นอน ขณะที่ดาวบนท้องฟ้านั้นยิ่งอยู่ไกลออกไปทุกวัน
เวลาผ่านไปอีกหนึ่งปี ในขณะที่ทั้งคู่แยกย้ายไปสู่ทางเดินเรียนที่ต่างกัน ลิซ่าขึ้นปีสุดท้ายและได้พบเจอคนใหม่ ๆ ทุกอย่างดูเหมือนจะกลับมาเป็นรูปเป็นร่าง แต่ภาพของเจมส์ยังคงติดอยู่ในใจของเธอ
คืนวันที่ยอดเยี่ยมกลับมาอีกครั้งเมื่อมีการสังเกตการณ์ดวงดาวที่มหาวิทยาลัย ลิซ่าถูกดึงกลับไปสู่ที่ที่เธอเคยรัก แต่เจมส์ไม่ปรากฏตัว และมันเป็นสิ่งที่เธอไม่อาจเข้าใจได้
หลังจากความทุกข์ทรมานนั้น ลิซ่าตัดสินใจโทรหาเขา เสียงที่ตอบรับฟังดูแตกต่างจากก่อนหน้านี้ “สวัสดี… อ้าว! ลิซ่า” น้ำเสียงเขาเป็นความคิดถึงที่เธอสัมผัสได้ จากนั้นทั้งสองเริ่มพูดคุยกัน ถึงความฝันและการเบี่ยงเบนที่ผ่านไป
ด้วยการพูดคุยที่แก่กล้า ทั้งคู่เริ่มสร้างเริ่มสานความรักที่แตกต่างออกไป ถึงแม้จะต้องเผชิญกับคำบ่นจากครอบครัว แต่พวกเขาตัดสินใจที่จะต่อสู้ร่วมกัน แม้เส้นทางหน้าจะยากเย็น แต่ด้วยความหวังและการร่วมจูนภายในใจ ทุกอย่างจะกลับคืนสภาพแล้วจะพบทั้งกันในรักที่งดงามอีกครั้ง
ในทุกครั้งที่เขาเงยหน้ามองดูดาว ลิซ่ารู้หรอกว่า มันมีความรักที่ยังคงอยู่ที่นั่น แต่ที่จริงแล้ว มันถูกผูกพันด้วยฟ้าสายหนึ่งที่สองหัวใจไม่อาจออกจากกันได้
.
