แสงไฟสลัวในห้องนอนของเด็กสาวสักคนในเย็นวันเสาร์ เสียงกีตาร์ดังมาเบา ๆ จากห้องข้าง ๆ ขณะที่เสียงเพลงที่เธอชื่นชอบดังขึ้นคลอไปด้วย ทำให้เธอรู้สึกเหมือนอยู่ในโลกของตัวเอง ฝันคือชื่อของเธอ สาวน้อยที่มีความฝันตั้งแต่เด็กว่าอยากเป็นนักดนตรี อย่างไรก็ตาม มาเวลากลางคืน เธอจึงต้องเผชิญกับความจริงที่หนักหน่วงเมื่อพ่อของเธอเข้ามาในห้องแล้วถามว่า “ฝัน เรียนหนักไม่พอหรือ? ทำไมไม่สนใจการสอบเข้ามหาวิทยาลัยบ้าง?” ลมหายใจของเธอหยุดสงบแค่ช่วงเสี้ยววินาที ก่อนจะมีเสียงตอบกลับออกมาว่า “เพราะฝันอยากเล่นดนตรีค่ะ”
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!พ่อของเธอมองตาเขียวเข้ม ใจสั่นไปกับความไม่พอใจ มันกลายเป็นพายุในใจของเขา แม้จะไม่กล้าเถียง แต่หนทางที่จะเป็นนักดนตรีของเธอก็เริ่มจางหาย ตั้งแต่นั้นมา วันเวลาผ่านไป ในโรงเรียน ทุกคนกำลังตั้งตารอคอนเสิร์ตประจำปี นายซัน นักเรียนหนุ่มผู้มีเสน่ห์กำลังซ้อมกับฝันอย่างขะมักเขม้น ภาพของพวกเขาที่นั่งติววิชาดนตรีที่โรงเรียน เสียงหัวเราะสะท้อนบนบอร์ดในห้องเรียน สายตาที่มองกันและกันแสดงถึงความหวังและความฝันที่มากมาย<
แม้จะมีการคัดเลือกนักเรียนใหม่เข้าร่วมวงดนตรีสากล แต่มีเพียงนายซันที่เชื่อในความสามารถของเธอ เขาดึงเธอเข้าไปในโลกแห่งเสียงดนตรีที่แปลกใหม่ การซ้อม การเขียนเพลง การสร้างแรงบันดาลใจ เริ่มต้นชีวิตวัยรุ่นที่เต็มไปด้วยความสดใสและสีสัน เธอเริ่มมีความมั่นใจมากขึ้นว่าฝันอยู่ไม่ไกล แต่ทุกสิ่งก็ไม่ง่าย เมื่อพ่อของเธอยิ่งตั้งใจกดดันให้ฝันหยุดเล่นดนตรี สถานการณ์เริ่มตึงเครียด เมื่อพวกเขาจัดงานคอนเสิร์ตที่โรงเรียนและนายซันเป็นผู้ช่วย ชีวิตของเธอเต็มไปด้วยการตัดสินใจที่ยากลำบาก
ในกลางคืนของการแสดง เสียงเพลงระเบิดปรี๊ด ทำให้ผู้ฟังหลายคนหวนนึกถึงจุดหมายในใจ ฝันรอคอยเสมอๆ แข็งแกร่ง จนถึงจุดที่เธอเริ่มยอมรับความรักของซันที่เปรียบเสมือนเสียงเพลงในหัวใจของเธอ แต่มันก็เหมือนกับความรักของเขานั้นคือการทรยศครั้งใหญ่ เมื่อต้นเหตุของปัญหาทั้งหมดกลายเป็นว่า พ่อของเธอไม่ต้องการให้เขาสร้างความฝันร่วมกับลูกสาวของเขา การปะทะทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อและลูกเข้าขัดแย้ง
ในเหตุการณ์ที่ยากลำบากนี้ ฝันเลือกที่จะหารือกับพ่อเพื่อทำความเข้าใจกันใหม่ โดยคำพูดที่เธอใช้ในคอนเสิร์ตสามารถทำให้พ่อได้เห็นมุมมองอีกด้านและปรับทิศทางความคาดหวัง เพื่อให้เธอได้ใช้ชีวิตในศาสตร์ที่เธอหลงใหล ยุคสมัยใหม่ก็อาจไม่ต้องแน่นอนเสมอไป ขอบข่ายของเสียงเพลงอาจกว้างกว่าทางเลือกกิจการที่พ่อเคยวาดเอาไว้ ข่าวสารการเข้ามหาวิทยาลัยการแพทย์ก็เริ่มซ่อนเร้นช่วงเวลา ความสำเร็จที่มาจากการสำรวจเสียงแห่งความฝันของเธอ
ในที่สุด ฝันได้แสดงในเวทีโปรดักชั่นได้อย่างครบครัน ทุกคนในห้องดูแลตัวเองกลับมาร้างหาย ทุกคนในห้องได้สัมผัสกับเสียงอันไพเราะ กระนั้น ธรรมชาติของการเจรจาตาเหมือนเช่นเคยแต่อาจเปลี่ยนแปลงไปสู่การเจรจาที่ดีที่สุด เราจะไม่รู้เลยว่าฝันได้ออกนอกกรอบของการลูกสร้างจากไหน และที่ไหนก็ตามที่เสียงแห่งดนตรีของเธอสามารถดึงเราทุกคนเข้าไปในอ้อมกอดของมันได้ในห้วงเวลาให้สดใสอีกครั้งหนึ่งจริงๆ
