คำสาปดาวกระจาย
ท้องฟ้ามืดมิดไม่กี่วินาทีหลังจากที่พระอาทิตย์ตก เสียงกระซิบของลมพัดผ่านต้นไม้ในหมู่บ้านอันเงียบสงบ ขณะที่มินต์นั่งอยู่บนระเบียงบ้านไม้เก่าแก่ที่คุณยายเคยบอกว่าเป็นที่นิรภัยแห่งความฝัน แสงดาวเริ่มทยอยปรากฏขึ้นเหมือนกับหลอดไฟที่สว่างขึ้นมาเอง มินต์ตั้งใจชมดาวระยิบระยับจนนึกถึงคำพูดของคุณยายที่เคยบอกว่า “มีความลับที่ซ่อนอยู่ในแต่ละดาว”
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!เมื่อแน่นิ่ง มินต์บริกรรมคำสวดที่เคยได้ยินจากคุณยาย เหมือนโทรลย์ไปยังกาลเวลา ทันใดนั้นเธอรู้สึกถึงความร้อนแรงซ่อนอยู่ในร่างกาย ภาพของวิล โชคชายหนุ่มในหมู่บ้านที่เธอแอบชอบก็ผุดขึ้นในสมอง นึกถึงรอยยิ้มใจโตของเขาที่เมื่อไหร่ก็ตามก็ทำให้โลกทั้งใบเปล่งประกายขึ้น
ทุกคืนมินต์เริ่มเห็นภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับคนรอบตัว หากเธอมองดูสักพัก จะมองเห็นสิ่งที่พวกเขาจะผ่านพ้นหรือหวาดกลัวในอนาคต ทุกคนในหมู่บ้านเริ่มถามถึงทักษะใหม่ที่ไม่เคยมีใครเห็นมาก่อน เธอจะช่วยเด็กน้อยที่ใกล้จะจมน้ำในสระว่ายน้ำ และ ปกป้องแม่ที่กำลังป่วยจากความผิดพลาดของคนรัก
การใช้พลังของมินต์ไม่เคยง่ายอย่างที่คิด เมื่อเธอเริ่มช่วยผู้คนบ่อยครั้งขึ้น กลับพบว่าแต่ละการช่วยเหลือมาจากคำสาปที่ส่งผลให้คนที่อยู่รอบตัวเธอหมดสิ้นชีวิตอย่างกระทันหัน ความรู้สึกช้ำใจและความเสียใจเริ่มคืบคลานเข้ามาในใจของเธอ
วันหนึ่งณ สวนหลังบ้านเก่าฝนเริ่มตกพรำขณะที่มินต์นั่งอยู่ที่นั่น มองเห็นวิลที่ยิ้มอยู่ในสมาร์ทโฟนขนาดเล็ก เปล่งเสียงเรียกชื่อเธอ “มินต์! มานี่เร็ว!” แต่เสียงฝนดังกว่าทุกอย่าง ความสะดวกสบายค่อยๆ สลายไปกับฝน แต่ในหัวมินต์กลับมีเสียงที่ตะโกนว่า “ถ้าจะเลือก ต้องเลือกให้ถูก”
วิลเริ่มมาล้อมรอบเธอเพื่อจะชวนไปทานข้าวเย็นที่บ้าน เรียกเสียงหัวเราะ เมื่อลองจินตนาการถึงอนาคต เธออยากมีเขาอยู่ด้วย แต่มันเห็นภาพแห่งความสูญเสียที่เห็นออกมามากขึ้นทุกครั้งที่เธอจดจ่ออยู่ที่เขา
มินต์ยิ้มให้เขา แม้หัวใจจะเต้นรัว แต่ยังมีความกลัวที่นั่งอยู่ในใจ “วิล…มีบางอย่างฉันอยากจะบอก” แต่ก่อนจะพูดต่อ ภาพในหัวของเด็กผู้หญิงลอยไปลอยมา ล้วนมีแต่ความเศร้าเผด็จการ แม้พยายามยิ้มต่อ วิลก็ยังดูหวาดหวั่น
คำสาปที่มินต์ได้รับมาเหมือนเกลียวคลื่นที่ยากจะควบคุม จากเหตุการณ์บางอย่างชี้ให้เห็นวิลไม่ได้เพียงถูกคำสาปตบตา สถานการณ์คุกคามแต่ละคืนค่อยๆ ทำลายความหวังที่เธอสร้างขึ้นมาอย่างช้าๆ สิ่งหนึ่งที่เธอไม่สามารถทำได้คือการบอกลาเขา
เรื่องราวในคืนสุดท้าย การใช้พลังของมินต์ทำให้เธอได้สัมผัสกับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่กลายเป็นว่าวิลกำลังจะเป็นหนึ่งในคนที่ต้องจบชีวิต เธอรู้สึกตัวแน่แล้วว่าถึงเวลาที่่ต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่สร้างขึ้น
ในคืนแห่งการตัดสินใจ มินต์เปิดประตูบ้าน หมายจะมอบความรักอย่างสุดความสามารถ แม้ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับคำสาปที่ไม่มีอยู่จริง เธอจึงวิ่งไปหาเขา น้ำตาหยาดลงที่พื้น “วิล! ฉัน…” แต่เขาก็พยักหน้าให้เธอ การตอบรับของเขาดูจะไม่เป็นผลดีแต่กลับมอบสิ่งที่เธอต้องการอย่างมาก
ในขณะที่เขาเริ่มไป เขากลับหันหลังไม่เอ่ยคำ “มินต์…อย่าเสียใจนะ ผมจะทำตามที่คุณอยากให้ทำ”
และในจังหวะนั้นเอง มินต์สามารถผละออกมาได้ การตัดสินใจก่อนที่ทุกอย่างจะมาถึงไฟอันร้อนแรงโอบล้อมเธอ เมื่อไม่มีใครเห็นเธออีกต่อไป
ขบวนการเรียนรู้การใช้พลังที่เป็นอันตรายสุดท้ายเป็นการกลับมาของความรักที่เธอทำให้ได้ หรือคำสาปนี้มันจะบังคับให้เธอสละทุกสิ่ง ไม่สามารถปกป้องคนที่เธอรักได้จากทวงคืนของฟ้าที่เต็มไปด้วยอารมณ์
ท้ายปีก็ยังมีวันพิเศษของการเกิดใหม่ ภาพที่สุดท้ายที่เธอเห็นเป็นรอยยิ้มของวิลที่มารอคอยเธออยู่อย่างเงียบๆ ตามกลางคืน มินต์รับรู้ได้ถึงการหลอมรวมของความรักอันแสนเจ็บปวดในทุกการกระทำ เมื่อเธอก้าวเดินออกจากบ้านสู่ดาวในอากาศ จินตนาการที่ไม่สามารถเปลี่ยนได้ทั้งสิ้น ผู้คนที่ได้พบเจอต้องการความรัก แต่ในท้ายที่สุดมิตรภาพก็จะเปิดประตูหวยใวิ่งรับไปสู่อนาคต”