ท่ามกลางแสงนวลของดาวเหนือที่สาดส่องในคืนที่เงียบสงัด เวลาผ่านไปอย่างช้า ๆ ในหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ความรักเป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับทุกคน เมื่อดาวเหนือ ชายหนุ่มวัยรุ่นที่ใฝ่ฝันถึงโลกที่ไม่มีคำสาป ได้พบกับมณี นางฟ้าผู้แฝงตัวเป็นมนุษย์ในชั่วโมงวิกฤติ มณีพูดว่าตนเป็นนักวิจัยทำให้ต้องเข้าไปพบในโรงเรียน ซึ่งดาวเหนือรู้ว่ามันคือการเริ่มต้นของความรักที่มีความลึกลับ
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!โดยหยุดไว้ที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่งหลังเลิกเรียน เสียงกาแฟพื้นฐานครางอยู่ในเครื่องชง ต่างากที่ดาวเหนือยืนอยู่ริมโต๊ะ กดมือลงกับพื้นขนมปังที่มีกลิ่นหอม เขาหันไปมองมณีที่นั่งอยู่ตรงข้าม รอยยิ้มจากมณีทำให้หัวใจของเขาเต้นเร็วขึ้น “มณี มีของอยากถามเธอนิดนึง” เขาเปิดบทสนทนาที่ชวนให้ใจเต้นระทึก
“ถามมาเถอะ” มณีพูด ขณะที่รอยยิ้มยังคงอยู่ที่ริมฝีปากของเธอ ทำให้ดาวเหนือรู้สึกอบอุ่น
“เธอเห็นอะไรในอนาคตหรือเปล่า” เขาหยุดและมองลึกลงไปในดวงตาของเธอ ราวกับมีคำตอบที่แฝงอยู่
มณียิ้มแต่ไม่ตอบ แต่กลับพูดด้วยน้ำเสียงที่มีความหวาน “บางครั้งอนาคตนั้นไม่สำคัญเท่ากับเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน” คำพูดของเธอทำให้ดาวเหนือรู้สึกมีความหวัง
แต่ในคืนที่มืดมิด คำสาปอันเก่าแก่ที่ผูกมัดดาวเหนือมาแต่กำเนิด เริ่มทนทานต่อหัวใจของเขาและมณี
ในขณะที่ดาวเหนือเดินกลับบ้าน เสียงการสะอื้นจากมุมมืดของถนนทำให้เขาหยุด ได้ยินเสียงแว่ว ๆ ช่วยเขา แต่มันกลับขึ้นต่อลูกสะใจของเขาเมื่อลำแสงของดวงดาวเปล่งแสงออกมาและมีปัญญาณว่าข้ามเวลาหรือข้ามไปไม่เหมือนเดิม
“เราจะต้องทำลายมัน” เสียงของมณีปรากฏขึ้นในหัวของดาวเหนือ เป็นเสียงของคำไม่ออกจากความรักหรือคำสาปที่มีชื่อของเขา
ในค่ำคืนที่ไม่สามารถคาดเดาได้ เสียงของดาวเหนือปะทะกับความจริงที่เขาไม่เคยคาดคิด ฝันที่ไม่น่าขัดข้อง ทำให้เขาต้องเผชิญกับการเสียสละ รวมถึงการทำให้โลกของเขากับมณีผูกพันกับกัน
ช่วงที่มณฑลเริ่มลดความใหญ่ ความขัดแย้งภายในใจของดาวเหนือก็ค่อย ๆ ปูทางไปสู่การโลกนามที่ไร้น้ำตา เขาต้องเลือกระหว่างการเสียสละให้กับความรักที่เขาใฝ่ฝันหรือความสุขที่เขารู้ว่าอาจหายไปได้ในเวลาเพียงไม่นาน
การต่อสู้ที่ยากลำบาก เริ่มต้นขึ้นระหว่างสองโลกของความรักและคำสาป ต้องใช้ความกล้าที่สูงสุดเพื่อกำจัดสิ่งที่เพิ่มกดดันชีวิต
เมื่อปัญหาถึงจุดวิกฤต ดาวเหนือจะตัดสินใจนำไปสู่การอุทิศและการมีชีวิตที่ไม่มีความกังวล”
