ท่ามกลางเสียงแตรรถและเสียงผู้คนในกรุงเทพฯ ที่ไม่เคยหยุดนิ่ง ภาพของบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่บูรณะเป็นแค่เศษกระดาษสีเหลือง ธันวาตั้งอยู่หน้าตู้ขายบะหมี่เล็ก ๆ มีไฟนีออนส่องสว่างติ๋มในความมืด เขาทำหน้าที่พ่อค้าโดยไม่รู้ว่าชีวิตจะเร่งรีบไปไหนจนกระทั่งวาระการตัดสินใจมาถึง
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!เสียงตัวเลขในวันที่ 30 มกราคมดังขึ้นขณะครูกล่าวว่า “นักเรียนที่ได้รางวัลสาขาความสามารถพิเศษคือ สาทิสส์ นักเรียนรัฐศาสตร์ปี 3” ธันวาหยุดมองไปยังทิศทางของสาทิสส์ที่เพิ่งเดินขึ้นเวที มือสั่นเล็กน้อย เมื่อคิดถึงวันเก่า ๆ ที่เขาทั้งสองเคยฝันถึงอนาคต โดยที่เธอเป็นคนสร้างแรงบันดาลใจให้เขามาตลอด
หลังเลิกเรียน ธันวาหาเวลาว่างนั่งที่ร้านกาแฟเล็ก ๆ ข้างมหาวิทยาลัย มันเป็นสถานที่ที่เขาใช้หลบหนีจากความจริง และอยู่กับความคิดถึงที่ไม่เคยจบชั่วคราว เขาบังเอิญพบกับมิรา เพื่อนร่วมชั้นที่เริ่มเข้ามาในความคิดและปัจจุบันของเขา ในเสื้อยืดกับเดนิม มิราดูสดใสราวกับสาวน้อยในฝัน
“นายแค่หลับตา แล้วเดินตามเส้นทางที่อยากไป” มิราบอก พร้อมยิ้มกว้าง ถึงเวลาเล่าเรื่องชีวิตและความรู้สึกของธันวาเขาออกไป
ความสัมพันธ์ของพวกเขาค่อย ๆ เติบโตขึ้น ทั้งในเรื่องการสนับสนุนการเรียนและการสร้างความฝันร่วมกันกับการขับเคลื่อนอารมณ์ในตัวเอง ขณะที่รักก่อตัว ธันวารู้สึกพะวงกับความรักที่เขาไม่เคยเชื่อว่าจะเกิดกับเขาได้
แต่ความเบิกบานนี้กลับสร้างความกดดัน เมื่อเขารู้ว่าสาทิสส์กำลังจะย้ายไปเรียนต่อต่างประเทศ ธันวาเริ่มมีความรู้สึกสองด้าน เขาต้องเลือกหรือจะต้องเสียใจเพียงหนึ่งครั้งหรือว่าจะสูญเสียทั้งสองคน
ในช่วงที่สาทิสส์เตรียมทำห้องให้เรียบร้อย ช่วงเวลาที่ทุกคนช่วยกันทำการบ้าน ความสดใสรอบตัวเริ่มเบาบาง และในที่สุด ธันวาได้รับโทรศัพท์จากเจ๊เจ้าของร้านบะหมี่ว่า แม่ของเขาประสบอุบัติเหตุ นี่คือศึกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตที่สำคัญกว่าอลังการแห่งการเลือก
อารมณ์ที่คอยผันแปร ธันวากลับมาที่บ้านต้องรับผิดชอบทั้งแม่และบะหมี่ เชื่อมพ่อที่หายไปกับการผจญภัยของชีวิต ความรักในตัวมิราเริ่มกระอักกระอ่วนแล้ว ปลูกฝังแต่ทั้งสองต้องรอจนกว่าตัวเองจะพร้อมลงมือลงใจในสิ่งที่รัก
จนในคืนสุดท้าย ธันวาและมิราไปร่วมงานฉลอง คำสารภาพว่าเขารู้สึกอย่างไรต่ออีกฝ่ายอยู่ในใจ แต่คำตอบไม่ได้มาอย่างที่คิด แสงมันกระพริบวูบวาบท่ามกลางความวุ่นวาย ความสับสนทั้งหลายกลับยิ่งเติมเต็มกับการตัดสินใจที่รวดเร็ว ในการให้คำตอบที่ต้องยอมรับไปตลอดชีวิต
จุดเปลี่ยนเกิดขึ้นเมื่อธันวาเห็นสาทิสส์จากลาง ๆ เขารู้ว่ารักครั้งนี้หากเขาต้องเลือก สายลมพัดหนาวแต่บรรยากาศอบอุ่น เมื่อเขาบอกมิราว่า เขายังมีบางสิ่งบางอย่างที่เธอต้องคำนึงถึง ความรักต้องห้ามที่ผ่านมา ความรักที่ยืนยันไม่มีจุดสิ้นสุด ต้องเลือกหนึ่งคนให้เข้ามาสานต่อความฝันและเส้นทางเดินของชีวิต
ธันวาตัดสินใจ เผชิญหน้ากับความเจ็บปวด ทีมข่าวยิงคำถามมากมาย ทำให้สัมผัสของเขาเร็วขึ้น น้ำตาไหลอยู่อย่างนั้น ขณะที่บะหมี่กลิ่นหอมเริ่มหลุดในการต้มยำรอขาย คำตอบที่ยากที่สุดกลับทำให้ธันวาเรียนรู้ว่าในช่วงวินาทีชีวิต เขาจึงหันมาหาความฝันที่ไม่เคยมีวันลืม
สุดท้ายทุกคนเข้าใจถึงการเติบโตและความรักในรูปแบบที่ต่างกัน แต่เขาก็กลับมารวมกันอีกครั้ง ความรักที่ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเวลาให้ลึกล้ำไปโดยไม่รู้ตัว ความรู้สึกที่ถึงขีดสุดและฝ่าฟันมรสุมที่ยากลำบากให้เห็นซึ่งกันและกันยังอยู่เหมือนเดิม ในขณะที่กรุงยังไม่เคยหลับใหล รอยยิ้มบนใบหน้าของคนสองคนก็ก้าวไปพร้อม ๆ กัน เป็นช่วงเวลาแห่งความสุขที่ไม่มีวันสิ้นสุด ไม่ว่าการเดินทางนั้นจะนำไปสู่ที่ใด
