เสียงดนตรีคลอเบาๆ ในอากาศขณะบ้านเก่าๆ ของยายที่อยู่ท่ามกลางความเงียบสงบ โดยให้บรรยากาศคุ้นเคย เด็กสาวคนหนึ่งชื่อ “น้ำ” ยืนอยู่กลางลานบ้าน ท่ามกลางร่มเงาของต้นมะขามใหญ่ ขอบตาเธอชื้นน้ำเมื่อมองไปที่ภาพถ่ายเก่าๆ ของแม่และพ่อในงานแต่งงานที่เคยมีรอยยิ้มของความสุขสมบูรณ์แบบ
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!น้ำต้องอยู่กับคุณยาย มองไปที่อ่างน้ำทำให้เธอได้ยินเสียงจากโคมไฟข้างบ้านซึ่งส่งเสียงเบาๆ นั่นเป็นเสียงแปลกที่ขัดกับความเงียบสงบในหมู่บ้าน เธอยิ้มให้กับความทรงจำที่งดงาม แต่ในใจกลับรู้สึกถึงความเศร้าที่เหมือนจะคอยติดตามเธอมาตลอด
วันรุ่งขึ้น น้ำเดินไปที่โรงเรียนมัธยมแห่งเดียวในหมู่บ้าน ในห้องเรียนกระดานขาวและเก้าอี้ไม้เก่าๆ ดูจะบอกเล่าเรื่องราวของความฝันและความหวังของนักเรียนทุกคน ท่ามกลางเสียงหัวเราะและการพูดคุย น้ำเห็นเพื่อนสนิทของเธอ “กล้า” นั่งอ่านหนังสือ แต่จู่ๆ กล้าเงยหน้าขึ้นมาและสบตากับน้ำ โดยมีรอยยิ้มเล็กๆ ที่ทำให้หัวใจของน้ำเต้นแรง
น้ำและกล้ามักจะเก็บความลับที่ยิ่งใหญ่ไว้ไม่ให้ใครรู้ พวกเขาเติบโตมาจากการเป็นเพื่อนแต่เมื่อต้องเผชิญกับปัญหาภายในครอบครัว น้ำรู้สึกเหมือนกับว่าเขาเป็นคนเดียวที่เข้าใจเธอ กำลังมีความรัก แต่ห้ามไม่ให้แสดงออก
ด้วยเสียงหัวเราะและการพูดคุยที่มีสีสัน โลกของพวกเขาดูน่าอภิรมย์ แต่ก็เช่นกันมันมีความเครียดที่ซ่อนอยู่ในใจ น้ำเริ่มรู้สึกถึงแรงกดดันจากการเรียนและครอบครัวที่ไม่มีความสุข ตลอดทั้งวัน น้ำพยายามหลีกเลี่ยงการพูดถึงพ่อแม่ของเธอ แต่กับกล้า ทุกอย่างกลับคลี่คลาย การได้พูดคุยกับเขาทำให้เธอลืมเรื่องสาหัสนั้นชั่วขณะ
ความรักที่พวกเขามีกลายเป็นเกราะกำบังต่อความไร้ซึ่งความรักจากครอบครัว แต่เมื่อวันเวลาผ่านไป น้ำได้รับข่าวร้าย เมื่อพ่อของเธอถูกส่งตัวเข้ารับการรักษาทางจิต โดยมีปัญหาซึ่งลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม
น้ำยืนอยู่หน้าบ้านโรงเรียนและมองดูกล้าทำให้จิตใจของเธอหายไปหลายส่วน เธอเริ่มรู้ว่าหัวใจของเธอได้รับผลกระทบจากทุกสิ่ง จนเธอไม่รู้จะต้องทำอย่างไร โดยเฉพาะเมื่อก้าวเข้าสู่การตัดสินใจเลือกเส้นทางของชีวิตในช่วงคาบเรียนที่เข้มงวดน้ำต้องหนีจากความจริง
กล้ารับรู้ถึงความวิตกกังวลของน้ำ เขาเริ่มประคับประคองเธออย่างไม่รู้ตัว สิ่งที่เกิดขึ้นในบ้านของน้ำกลายเป็นสิ่งที่ท้าทายความสัมพันธ์ของพวกเขา ทั้งสองไม่สามารถหลีกเลี่ยงความรักที่กำลังเติบโตได้ โดยยังคงคุยกันทุกวัน
กาลเวลาผ่านไปอย่างช้าๆ น้ำค้นพบว่าอารมณ์ภายในของยายของเธอ ยิ่งใหญ่กว่าที่เธอเคยรู้ ในที่นั่น น้ำได้พบความจริงที่น่าหัวเราะเกี่ยวกับอดีตของยายซึ่งทำให้เธอเข้าใจความหมายของการรักอย่างแท้จริง
ยามที่ความรักของน้ำกับกล้าเปลี่ยนเบาเป็นการแอบดูและซ่อนเร้น น้ำกลับพบกับเรื่องที่รอบข้างพัฒนาไปต่อ เนื้อหาในหนังสือที่กล้าอ่านกลับกลายเป็นเรื่องเกี่ยวกับความรักต้องห้าม และเปิดเผยความเป็นไปได้ที่เกี่ยวกับวงจรชีวิตที่ไม่สิ้นสุด
หลังจากที่น้ำได้เรียนรู้ความหมายของคำว่ารัก รอคอยปีนเก้าอี้สูงเพื่อมองข้ามโลกทางออกใหญ่ของเธอในคืนนั้น แต่กลับพบกับความเผชิญหน้ากับกล้าในวันหนึ่งที่หน้าตึกเรียน ตอนนี้ทุกอย่างคือการตัดสินใจ น้ำต้องเลือกว่าจะเดินตามความรักหรือเดินตามความรับผิดชอบในครอบครัว
ในช่วงเวลานั้น น้ำหนักของหัวใจเธอรู้ว่าเธอจะเลือกยังไง ทั้งสองนั่งอยู่ในสวนสาธารณะท่ามกลางเสียงลมกลางคืน เสื้อคลุมน้ำไหลลงหยดตามสายตา น้ำตาของกล้ากำลังยิ้มให้ เธออธิบายความเห็นของเธอว่า “ถ้าเกิดเราไม่เลือก…แล้วทำไมต้องรัก?” ยื่นมือไปจับมือของกล้าด้วยความมั่นใจ
การที่น้ำต้องเลือกอย่างเจ็บปวด ซึ่งเหมือนจะทำให้พวกเขาต้องห่างหายจากกันไป แต่ยังไม่จบ เพราะความรักเกิดขึ้นจากตัวเลือกที่ยากลำบาก
ทั้งหมดคือความจริงของน้ำ ซึ่งเธอจะเดินออกไปจากปัญหาครอบครัวจะยิ่งใหญ่แค่ไหน มันจะทำให้ผู้ชมมีการคาดเดาจบเรื่องอย่างสำคัญ ท้ายที่สุด น้ำกล้าตัดสินใจเลือกอย่างที่เธอไม่เคยคิดว่าจะทำ ปรากฏการที่เรียกว่าความรักได้เกิดขึ้น และจุดเปลี่ยนสุดท้ายที่เปลี่ยนชีวิตเธอชั่วนิรันดร์ ผู้อาศัยในหมู่บ้านนั้นจะไม่มีวันเข้าใจ แต่ในใจน้ำ เลือกที่จะอาศัยอยู่กับความจริง ระหว่างอดีต-ปัจจุบัน-อนาคต ที่ถูกสลับเสมอ”
