ความรักในช่วงมหาสงคราม
เสียงปืนดังข้ามทุ่งหญ้ากว้างในยามเที่ยงคืน ซีอานยืนมองความมืดจากหน้าต่างของบ้านหลังเล็กท่ามกลางหมู่บ้านที่ถูกทำลาย เขามองออกไปข้างนอกที่กลุ่มควันจากการระเบิดลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า ใจเขาหนักอึ้งแต่ประโยชน์ส่วนตัวก็ถูกซ่อนเร้นอยู่ภายใน
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ไม่นานเขาได้ยินเสียงเรียกจากข้างหลัง เมิ่งอิงหญิงสาวที่เขาแอบหลงรักมายาวนานยืนอยู่ที่นั่น ใบหน้าของเธอบอบบางแต่แสดงออกซึ่งความแกร่ง กลิ่นของดอกไม้ลอยผ่านลมพัดมาจากสวนที่ถูกทิ้งร้าง
“เราไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้อีกต่อไป” เมิ่งอิงพูดเสียงหวานแต่แฝงไปด้วยความกังวล
ซีอานหันไปห้ามเธอ “ต้องกล้าข้างนอกกว่าที่คิด สงครามนี้จะไม่จบลงง่าย ๆ” เขาพูดโดยไม่ละสายตาจากบุคคลที่เขารัก
ไฟในกองไฟที่สว่างไสวเริ่มจะมอดลง พวกเขาตัดสินใจออกไปที่ความมืดนั้น มีเพียงเสียงเรือประจำวันที่ทะเลสงบและควันจากไฟฟ้า
ความรักของพวกเขาเติบโตในความมืดซึ่งเสียงปืนและเสียงกรีดร้องยังคงดังอยู่ รอบตัวซีอานและเมิ่งอิงเต็มไปด้วยความสั่นสะเทือน แตกต่างกันไปด้วยความรักที่ต้องปกปิดจากสายตาของผู้คนที่หลงเข้าใจผิด
เมื่อวันเวลาผ่านไป ความรักของพวกเขามีการทดสอบอย่างมากมาย ซีอานถูกเรียกตัวไปเป็นทหาร ต่อมาพบว่าเมิ่งอิงมีความสัมพันธ์กับผู้บัญชาการเมืองของเขา ที่ผิดหวังกลับถูกทิ้งร้างในความรู้สึก
คืนหนึ่งที่สงครามกัดกร่อนไม่น้อย ซีอานกลับมาหาเมิ่งอิง เขาพบความลับที่เธอเก็บซ่อนไว้ เขาเข้าใจแล้ว ทั้งสองรู้ว่าความรักคือการต่อสู้เพื่อเอาตัวรอด แต่ละคนต้องเลือกทางเดินของตัวเอง
เมื่อความจริงเปิดเผยขึ้น ซีอานยิ่งต้องตัดสินใจว่าจะทำอย่างไร เขารู้ดีว่าเมิ่งอิงคงจะเลือกคนที่มีอำนาจ และเขาอาจจะเป็นเพียงความรักที่เติมเต็มช่วงชีวิตให้เธออย่างทั่วถึง
ในคืนสุดท้ายของสงคราม ซีอานไปหายที่ภูเขา เขารู้ว่าความรักของเขาอาจไม่ถึงที่สุด แต่เขาก็ถูกกระตุ้นด้วยการลอยอยู่ระหว่างความจริงและความฝันไปเรื่อย ๆ
ขณะที่เข้าถึงขอบฟ้าสุดท้าย เขาเห็นภาพเมิ่งอิงในความฝันภาพ ใจของเขายังรักเธอเสมอ แม้ว่าวันนี้จะมีสงครามก็ไม่ทำให้เขาลืม
ก่อนที่จะถึงจุดจบของสงคราม เมิ่งอิงพบกับซีอานที่ซานติกทั้งคู่ยืนอยู่บนภูเขาถ่ายภาพความทรงจำ ความฝันในห้วงเวลาที่ยังไม่จบ
แต่สุดท้ายแล้ว ทั้งคู่รู้ดีว่าหากพวกเขาอยู่ร่วมกับทำลายความจริงนั้นก็มีแต่จะถูกกัดเซาะไปเรื่อย ๆ และต้องทำใจยอมรับก่อนที่สายเกินไป
ท่ามกลางแสงจันทร์ ซีอานยืนขึ้นมอง มือของเขายึดมั่นไว้ท่ามกลางกระแสลมและเสียงเงียบของโลกใบนี้
ในช่วงเวลาแห่งความรักที่อาจไม่มีวันกลับมา ซีอานไม่รู้ว่าจะนับถอยหลังอย่างไรเพราะถึงยังไงก็ยังรักเธออยู่เสมอ