ไฟนีออนบนถนนสีแดงสดสะท้อนแสงลงบนใบหน้าของม.น้อย ขณะที่เขานั่งอยู่ตรงเก้าอี้ไม้ในร้านกาแฟเล็ก ๆ ย่านปทุมวัน เสียงรถยนต์คลื่นลูบอยู่เบา ๆ บนถนนพลุกพล่าน ดอกไม้สีดำจากสัญญาณไฟจราจรสะท้อนถึงความเบื่อหน่ายที่ซ่อนเร้นในแววตาของเขา แต่อารมณ์ที่หนักอึ้งในใจเปลี่ยนแปลงเมื่อได้ยินเสียงของเธอ
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“ม.น้อย?” เสียงเธอกระซิบบริเวณข้างๆ ข้างกาแฟร้อนที่สั่งมาสำหรับเขา “ฉันหาคุณมาตั้งนาน คิดว่าคุณหายไปไหนแล้ว”
ซูกิ ผู้หญิงคนที่มักเข้ามาในซอกหลืบความคิดที่เขาตรงนั้น เวลาถูกจับจ้องด้วยการส่องไฟของโลกภายนอกแทบจะหายไปเมื่อเธอมาอยู่ใกล้ “ว่าไง!” เขาพูดเสียงแข็งแต่ภายในใจก็ร้อนแรง
พันธะที่ม.น้อยสร้างตัวกับซูกิเป็นมากกว่าสิ่งที่เกิดจากหัวใจ มันเล่าถึงความรักที่ซ้อนอยู่ในความลับของครอบครัวที่ไม่ยอมรับ เขาต้องสู้กับพ่อของเขาที่คิดว่าผมของเขาที่ร่วงผู้คนจะเปิดเผยความอ่อนแอ เขารู้สึกว่านี่ไม่ใช่ความอ่อนแอ แต่มันเป็นการกดดัน
ม.น้อยเข้าร่วมการแข่งบุรีรัมย์ ครั้งแรกในชีวิตเพื่อพิสูจน์ตัวเองในความสามารถ แต่ความสัมพันธ์ของเขากับซูกิคือความท้าทายที่ทำให้บรรยากาศเต็มไปด้วยแรงเสียดทาน ความรักของทั้งสองถูกซ่อนเร้นภายใต้การเล่าเรื่องชีวิตประจำวันซึ่งเต็มไปด้วยรอยยิ้ม และดวงตาที่เบิกกว้างเมื่ออยู่ด้วยกัน
ข้ายิ่งทำตามใจว่า ฉันจะแข่ง! ม.น้อยรวบรวมความกล้า และลงมือแข่งขัน ด้วยระเบียบวินัยที่บิดาสอนมานับตั้งแต่เล็ก
ส่วนที่กล้วยอยู่กับซูกิเพื่อเรียนรู้ความเข้าใจ สอนให้เขาตระหนักถึงความสำคัญของการมีความสามารถอยู่ในตัวเอง
“ม.น้อย คุณต้องเติมความฝันของตัวเอง” เสียงของซูกิเป็นเสียงที่ดูเหมือนปลอบประโลมใจ แม้เสียงของพ่อจะดังอยู่ในหัวใจ เขาเริ่มค่อย ๆ เห็นความเข้ากันของพวกเขาเมื่อซูกิพยายามเริ่มต้นความรักนี้
ในขณะเดียวกัน ตลอดความสัมพันธ์ ม.น้อยได้นึกถึงความหมายของเขาในการฟื้นฟู ภารกิจนี้ทำให้เขาต้องเดินโค้งเข้าไปพบกับครอบครัว โดยพ่อไม่พอใจ ขัดเข้าใจอยู่ในค่ำคืนที่อบอุ่นซึ่งมาจากการเติบโต
ความขัดแย้งระหว่างเขากับพ่อในคืนหลังอาหารค่ำ กลับพลิกชีวิตเขาไปอย่างคาดไม่ถึง “คุณไม่เห็นความอ่อนแอใช่ไหม!” ม.น้อยตะโกนขึ้น ส่งแสงไฟสะท้อนบนบานหน้าต่าง ปิดท้ายการแสดงกับซูกิที่ยืนอยู่ข้างๆ
“การเติบโตของชีวิตมักมีความลำบาก” พ่อพูดพลางเดินออกไปข้างนอกและเปิดไฟให้ชัดในคืนที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว
เวลาผ่านไปแวบเดียว ม.น้อยเลือกตั้งท่าต่อสู้การแข่งที่สำคัญ วันนี้เป็นวันชี้ชะตาของเขา
สภาพแวดล้อมในสนามแข่งเต็มไปด้วยเสียงเชียร์อย่างล้นหลาม ม.น้อยต้องพยายามจัดระเบียบลดแรงกดดันของตัวเอง ขณะที่ซูกิมองอยู่ในฝูงชนท่ามกลางพลังงานของเวลาปัจจุบัน
เมื่อเขาได้ยินเสียงเชียร์ ท้ายที่สุดมันคือเส้นทางที่เขาได้เลือกเอง แม้ว่าสิ่งที่เกิดจากอารมณ์อย่างหนักหน่วงจะอยู่ภายใน จบด้วยการชนะที่ไม่มีใครคาดคิด
หลังจากการแข่งขัน บนรถเข็นข้างสนาม เขาเจอกับซูกิ “คุณทำได้!” เสียงของเธอนุ่มลง แต่ยังคงเต็มไปด้วยความหวัง
“วันนึง ฉันจะทำให้พ่อยอมรับฉัน” ม.น้อยพูดด้วยท่าทีมั่นใจ ท่ามกลางแสงไฟที่สาดส่องลงมา
เขารู้ว่าอุปสรรคไม่จบแค่ในสนามแข่ง แต่ความรักของเขากับซูกิจะแข็งแกร่งขึ้น แสงดาวค่อย ๆ แล่นผ่านตามากมายในค่ำคืนเริ่มใกล้ผู้คนที่รัก
ที่มุมหนึ่งของที่จอดรถซึ่งมีกลิ่นน้ำหอมที่ละมุนเย้ายวนใจซูกิผละออกจากกอด เพื่อมองไปที่ม.น้อย “เธอจะไม่ทิ้งฉันใช่ไหม?”
“ไม่มีทาง ฉันจะอยู่เคียงข้างตลอดไป!”
ในคืนนั้นนั้นดาวเป็นสัญลักษณ์ของความหวัง แล้วเกิดความไว้ใจที่ว่า ในไม่ช้าทั้งสองจะทะลุทะลวงอุปสรรคที่ใหญ่หลวงนี้ไปด้วยกัน
