เสียงกลองจากข้างนอกดังดร็อปในความมืดของเมือง เสียงผู้คนในงานเลี้ยงดังอยู่เบื้องหลังขณะที่นิชาเดินตามทางเท้าที่กระเบื้องขาวกระดุกกระดิกกับรองเท้าส้นสูงของเธอ ความรู้สึกของการเฉลิมฉลองที่ไม่มีใครแบ่งปันกลับเข้ามาภายในใจของเธอ ดวงตากลมโตจับจ้องไปที่เวทีที่มีแสงสีน้ำเงินกระจายอยู่ นิชาเข้าไปยังงานที่สมาชิกคนหนึ่งในครอบครัวกำลังจัดขึ้น
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!เธอมองหาพ่อกับแม่ที่ยุ่งอยู่กับการต้อนรับแขก มีแต่ความวุ่นวายเต็มไปหมด ไม่มีใครมีพื้นที่ให้เธอได้แสดงออกได้อย่างเต็มที่ แต่เธอก็ไม่ยอมแพ้ สนามรบไม่ใช่ที่ที่เธอจะต้องหลบหนี
“นิชา แกมาเมื่อไหร่” แม่พูดไปพลางยิ้มไปพลางขณะที่นิชาส่งยิ้มกลับ ก่อนจะหันไปยังเสียงตบมือของเพื่อนของแม่ที่เดินเข้ามา
ความอยากที่จะกลับไปที่มหาวิทยาลัยยังคงก่อตัวอยู่ในใจ แต่การทำนาสำหรับครอบครัวดูเหมือนจะมีความสำคัญมากกว่า เธออยากช่วยครอบครัว แต่ก็อยากเรียนรู้เรื่องศิลปะการแสดงเช่นกัน
ระหว่างที่เธอกำลังเข้าสังคมกับเพื่อนของพ่อ เธอเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งมายืนอยู่ข้างๆ เขายิ้มให้เธออย่างมั่นใจ ชื่อต้องบังคับไม่ให้เธอหลบสายตาของเขา
“สวัสดี ชื่อรณนะ” เขาเปิดบทสนทนาด้วยรอยยิ้มที่ทำให้เธอรู้สึกดี
การสนทนาต่อเนื่องไปอย่างราบรื่น จนทำให้ช่วงค่ำคืนในการเฉลิมฉลองนี้ดูมีสีสัน
อาทิตย์ยามเย็นตกอยู่เหนือสวน ท้องฟ้าสดใส สินใจว่าถ้าเธอมีเวลาจะต้องหาทางเพื่อตามหาความฝันให้เจอ
ในอีกไม่กี่วันต่อมา นิชาได้รับโอกาสในแบบที่เธอไม่เคยคิดฝันถึง เมื่อเธอได้รับคัดเลือกให้เข้าร่วมการแสดงในมหาวิทยาลัย ทำให้ความกังวลเกิดขึ้นเพราะเธอกลัวว่าจะทำให้พ่อแม่ผิดหวัง
แต่รณกลับมอบกำลังใจแก่เธอ “เราทุกคนมีความฝัน ทำไมไม่ไปใช้โอกาสนี้ดูล่ะ”
ความรักที่เริ่มต้นในค่ำคืนของงานเลี้ยงและการเดินทางในอาชีพการแสดงได้เริ่มขึ้นแล้ว นิชาเลือกที่จะเปิดใจให้กับการแสดง แต่สภาวะครอบครัวเธอกลับเริ่มเกิดวิกฤต
ด้วยคุณพ่อที่เป็นคนดุและเข้มงวด มีหวังว่าจะให้เธอรักษาเกษตรของครอบครัว เธอต้องมีการต่อสู้เพื่อรักษาความฝันในใจ
ระหว่างการซ้อมการแสดง เธอพบกับความรู้สึกที่กำลังโกรธและเศร้าไปพร้อมกัน ทำให้เธอไม่สามารถฝึกซ้อมได้อย่างราบรื่น ขณะที่เธอกำลังพบการท้าทายในการจัดการระหว่างการแสดงและครอบครัว
“ลองคิดดูว่า คนเราต้องทำให้ดีที่สุดจนถึงที่สุด” รณให้คำแนะนำในขณะที่เขาจะช่วยเธอซ้อม
เมื่อถึงวันที่การแสดงมาถึง ความตึงเครียดในใจของเธอสูงขึ้น เธอเห็นภาพครอบครัวที่ถอดใจ ลูกน้องในโรงเบียร์ที่เขาอยู่ก็เริ่มทำให้เธอรู้สึกเสียงสะท้อนขจากการปรากฏตัวของเธอ
สุดท้าย แสงสีแดงที่ลุกโชนจะต้องทำให้เส้นทางของพวกเขาผสานเข้าเป็นหนึ่ง นิชาเข้าใจว่าในการต่อสู้เพื่อความฝันของตัวเอง เธอต้องงัดความเชื่อมั่นขึ้นมาเพื่อให้ครอบครัวยอมรับในตัวตนของเธอ
ความรักกับความฝันบนเส้นทางที่แสนยากลำบาก ถูกบีบให้รวมกันอยู่อย่างลึกซึ้งในหัวใจของเธอ ขณะที่เธอเติบโตขึ้นพร้อมกับทั้งรณและครอบครัวของเธอ ที่สุดนี้ความรักจะนำทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง
