แดดอ่อน ๆ ที่ลอดผ่านม่านบาง ๆ ในห้องนอนเก่าแก่ ซัน หนุ่มวัยรุ่นกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะไม้เก่า เขามองออกไปนอกหน้าต่างเห็นต้นไม้สูงใหญ่ที่ปลูกไว้ตั้งแต่เขายังเป็นเด็ก เสียงนาฬิกาในห้องเป็นจังหวะที่วุ่นวาย ในใจเขาผุดความคิดเรื่องการสอบเข้ามหาวิทยาลัยที่ใกล้เข้ามา ขณะที่แม่ของเขากำลังทำอาหารในครัว เสียงของเธอลอยเข้ามาเพื่อดึงความสนใจของเขา “ซัน! ช่วยออกไปรับน้องนิดหน่อยหน่อยได้ไหม?”
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ซันตั้งใจจะสมาธิกับการอ่านหนังสือ แต่เมื่อได้ยินเสียงแม่ เขาจึงลุกขึ้นอย่างไม่ค่อยเต็มใจ เขาไปที่ลานบ้าน พบกับนิด ผู้สาวที่เขาชอบมานานยืนอยู่กับกลุ่มเพื่อนของเธอ ความรู้สึกที่ก่อตัวในใจทำให้เขารู้สึกถึงความอึดอัด แม้ว่าเขาจะรู้ว่าเพื่อน ๆ จะไม่สนใจเขา แต่เขาก็พยายามเข้าไปพูด “เอ่อ…นิด เธอต้องการช่วยอะไรหรือเปล่า?”
นิดหันมายิ้มให้กับเขา “อ๋อ ซัน ภาษาอังกฤษบอกให้ช่วยนะ แต่มีเพื่อนมากมายอยู่ พวกเขาช่วยได้” ซันรู้สึกถึงความผิดหวังในใจ แต่พยายามยิ้มแล้วเดินออกกลับมานั่งที่โต๊ะของเขา
เมื่อถึงค่ำ คืนอันเงียบสงัดเมื่อแม่ของเขานั่งอยู่บนโซฟา ตาเธอมีรอยยิ้ม แต่ก็มีความเศร้าหมองอยู่ “ซัน กลับบ้านมาเร็ว ๆ นะ คิดถึงเธอนะ” คือคำพูดที่ทำให้ซันรู้สึกถึงความรับผิดชอบต่อครอบครัวมากขึ้น เขาขยับตัวเพื่อถามว่า “แม่รู้ไหมว่างานของพ่อโจดกลับมาแล้ว?”
แม่เขาทำทีไม่สนใจ แต่เขารู้ว่าเธอรู้สึกไม่ดี “แม่บอกแล้วว่าอย่าไปยุ่งกับเรื่องของเขา พอได้ไหม?” รอยยิ้มของแม่เริ่มดูเลือนลาง แต่ซันกลับรู้สึกตัวเองเต็มไปด้วยคำถามมากมายเกี่ยวกับครอบครัวและความเป็นไปของพ่อ
ในวันอาทิตย์ที่เข้าสู่ช่วงกลางเรียน นิดมีนัดไปดูหนัง ซันหวังว่าจะมีโอกาสไปกับนิด แต่เขาก็รู้ว่าต้องไปช่วยแม่ทำงานที่บ้านก่อน แสงแดดมีอุณหภูมิสูงกว่าอากาศไม่ปกติ นักเรียนมาพบกันที่หน้าหมู่บ้าน มีเสียงหัวเราะและน้ำเสียงสนุกสนาน โดยที่ซันต้องพยายามควบคุมอารมณ์ของตัวเอง
เธอไม่ได้มอบให้ซัน ความรู้สึกเจ็บปวดนี้อาจจะกระตุ้นให้เขาพยายามมากขึ้น แต่เมื่อมองเห็นนิดยิ้มอยู่กับเพื่อนไม่ได้ เขาเพียงได้แต่คิดความท้อแท้ในใจ ขณะเดียวกัน คำพูดของแม่ยังคงตามมาหลอกหลอนว่าจะเกิดอะไรเมื่อพ่อกลับมา
การสอบเข้ามหาวิทยาลัยใกล้เข้ามา ซันรู้ว่าถ้าเขาอยากจะมีนิดอยู่ข้างเขา เขาต้องทำให้ดีที่สุด สถานการณ์เริ่มเปลี่ยนแปลงครอบครัวของเขาเมื่อพ่อกลับมาแล้ว แต่ความจริงที่เขาไม่เคยคาดคิดคือสิ่งที่ทำให้ชีวิตของควอนพลิกผันไป ในวันนั้นเขาพบว่าพ่อแต่ก่อนคือผู้ใช้แรงงาน
ซันต้องตกใจเมื่อต้องเผชิญการเปลี่ยนแปลงทั้งในความรักและชีวิตครอบครัว เขาขึ้นรถไปหานิดที่ทำให้เขามีกำลังใจ เพื่อให้เขาสู้กับทุกปัญหาที่ยิ่งใหญ่ขึ้นในหัวใจของเขา
“ฉันต้องการให้เธอสู้ พ่อไม่ได้เป็นคนที่เธอยกโทษ แต่เราต้องช่วยกันสร้างสิ่งดีในอนาคต” นิดพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ผสมกับความรักที่เธอมีต่อเขา
ความสัมพันธ์ทั้งสองอาจต้องทนทุกข์เพื่อจะเติบโต พร้อมกับความเข้มแข็งของซันที่พร้อมจะเป็นสิ่งที่นิดต้องการ ทั้งสองต้องค้นพบพลังแห่งความรักที่สามารถฝ่าอุปสรรคกลับคืนมาได้”
