เสียงกระซิบในคืนเดือนมืด

คืนที่มืดมิดไม่มีแสงจันทร์ ทำให้เสียงทุกเสียงในป่าใกล้หมู่บ้านอันเงียบสงบดังขึ้นอย่างชัดเจน เมย์ เด็กสาวจากเมืองใหญ่ กลับบ้านในช่วงปิดเทอมเพื่อหาความสงบ แต่กลับรู้สึกถึงแรงดึงดูดจากตำนานที่ได้ยินมาตั้งแต่เด็กเกี่ยวกับเสียงกระซิบในคืนนี้

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

เมื่อเดินเข้าไปในป่าลึก เธอรู้สึกถึงความหนาวเย็นที่เข้าสู่กระดูก และชั่วขณะหนึ่ง เธอได้ยินเสียงกระซิบลอดผ่านต้นไม้ราวกับมีใครบางคนกำลังเรียกหาเธอ เสียงนั้นทำให้เธอหยุดชะงักและหวาดกลัว

“เมย์!” เสียงที่ดังมาจากด้านหลัง ทำให้เธอหันกลับไปพบกับ คริส เพื่อนเก่าที่เดินตามมา เขายิ้มให้แม้ว่าในดวงตาของเขาจะเต็มไปด้วยความกังวล “ทำไมแกมาคนเดียวในป่านี้?”

“ฉันแค่อยากรู้ว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า” เมย์ตอบ กิริยาเธอแสดงให้เห็นถึงความต้องการพิสูจน์สิ่งที่ได้ยิน แต่ในใจมีความหวั่นกลัวลึกๆ

“นั่นอาจไม่ใช่สิ่งที่ดีนักนะ” คริสกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง แต่เมย์กลับไม่สนใจคำเตือนนั้น เธอเดินลึกเข้าไปในป่า ในขณะนั้นเสียงกระซิบเริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ

พวกเขาเดินต่อไปจนพบกับพื้นที่เปิดโล่งที่ปกคลุมไปด้วยหมอกขาวหนาทึบ แสงจันทร์ไม่สามารถผ่านเข้ามาได้เมื่อต้นไม้ตั้งสูงขึ้น แรงดึงดูดบางอย่างเกิดขึ้นในใจของเมย์

“นี่มันอะไรกัน!” เมย์พูดขณะยกมือขึ้นปิดปากเพราะเสียงกระซิบดังก้องรอบตัว ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ

คริสทำใจชื้น พยายามเรียกสติ “เราไม่ควรอยู่ที่นี่นานเกินไปนะ” แต่เมย์กลับยิ่งอยากค้นหาความจริง

“เสียงนั้นมันเรียกหาฉัน” เธอพึมพำ แต่ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบ หัวใจของเธอเต้นแรงเมื่อต้นไม้เริ่มเขย่าตัวเองอย่างรุนแรง ราวกับมีบางสิ่งที่กำลังเข้าใกล้พวกเขา

“ไปกันเถอะ!” คริสยื่นมือไปคว้าสายรัดข้อมือของเธอ เมย์ปฏิเสธ ขณะที่เธอเห็นเงาในมุมมอง

“ไม่! ฉันต้องรู้!” ทุกสิ่งรอบตัวเริ่มหมุน ว่าเมย์ยังคงดึงดูดโดยเสียงนั้น ลงไปในที่มืดมน

การไล่ล่าสิ้นสุดลงเมื่อพวกเขาตระหนักว่ามีอะไรบางอย่างได้เริ่มติดตามพวกเขา พวกเขาพากันวิ่งไปแต่ทุกย่างก้าวเหมือนจะเข้าหาอันตรายมากขึ้น

ในค่ำคืนที่โมหรา เมย์ต้องเผชิญกับความจริงว่าบางสิ่งที่หลบซ่อนในเงามืดมีความผูกพันกับอดีตของเธอในแบบที่เธอไม่เคยจินตนาการ และการต่อสู้เพื่อเอาตัวรอดในคืนเดือนมืดจะเปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล…