แดนลวงตา
เมื่อยามเช้าของเมืองลอยฟ้าเริ่มเผยแสงสีทองอร่าม ท้องฟ้าใสแจ๋วเป็นสีฟ้าคราม หน่วยสืบสวนชุดหนึ่งที่ประกอบไปด้วย นายนภา หญิงสาวผู้เชี่ยวชาญเรื่องระบบเมืองลอยฟ้า และ นายดิน ชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยความสงสัยในความจริง ได้ถูกเรียกไปยังสถานที่ที่เกิดเหตุผิดปกติ…
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ทั้งสองเดินเข้าไปในอาคารสูงซึ่งมีลักษณะเหมือนกองหินที่ห่อหุ้มด้วยเหล็กสนิม กองกลางอาคารมีร่องรอยของความแปลกประหลาด บริเวณนั้นมีอากาศเย็นเฉียบและความเงียบสงัด ยิ่งทำให้รู้สึกถึงบางสิ่งที่มองไม่เห็น
“มีบางอย่างที่แปลกไป…” นายนภาเอ่ยเสียงเบา ขณะที่เธอขยับเข้าไปใกล้รอยแตกของพื้น “ร่องรอยนี้เหมือนจะถูกขยายออกไป…”
นายดินคิ้วเลิกขึ้น เขาเดินไปยังระเบิดรอบๆ “เธอหมายถึงอะไร?”
“เหมือนมีที่ใดที่เราคิดว่ารอบด้านมันจะต้องมีอีกซักที่…” นายนภาพูดขณะที่มือของเธอสัมผัสกับผนัง มีเงาแปลกๆ ปรากฏขึ้น ทุกคนหยุดชะงักเมื่อเต็มไปด้วยความสงสัย
A whisper of wind อินเดียน์หนึ่งพัดผ่านความเงียบสงัด กึก! โคมไฟที่แขวนอยู่ตกลงมายังพื้น กระแสลมกลายเป็นแรงดึงดูดให้ทุกคนหลบหนี แต่แล้วทันใด วันเหนือฟ้าก็ปิดล้อม พวกเขาไม่สามารถหาทางกลับได้
ตอนนี้พวกเขาอยู่ในแดนลวงตา มีเพียงความกลัวและการสืบสวนเป็นตัวนำ
การผจญภัยเริ่มขึ้น เมื่อนายนภาและนายดินพบว่าพวกเขาต้องพบเจอผู้คนที่ติดอยู่ในเมืองซึ่งปกคลุมไปด้วยพลังงานลึกลับที่ทำให้ทุกคนลืมสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีต
“เราจะต้องไขความลับนี้ให้ได้” นายนภาพูดด้วยเสียงหนักแน่น
ในขณะเดียวกัน พวกเขารู้ทราบว่าตัวเองถูกเสี่ยงในความเป็นจริงและความอันตราย และในระหว่างการสืบสวนพวกเขาได้พบกับหญิงสาวชื่อ “ลูน่า” ที่มีความสามารถในการจดจำอดีตเมื่อทุกคนลืมเลือน
“เพื่อหนีจากคำสาปแห่งความลืม คุณต้องเข้าใจว่าอะไรที่ทำให้คุณกลัว” ลูน่ากล่าวและตาเธอมีแววจับจ้องเต็มไปด้วยความจริงจัง
การเดินทางของนายนภา, นายดิน และลูน่าจึงต้องเผชิญกับความตึงเครียดของความมืดที่เสี่ยงที่สุด
เมื่อพวกเขาค่อย ๆ เจาะคลี่คลายความลับ บาดแผลที่เก่าแก่ซึ่งเกี่ยวข้องกับเมืองที่น่าค้นหานี้ก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้น ทุกคนจะต้องร่วมมือกันเพื่อไม่ให้สูญเสียโอกาสสุดท้ายเพื่อเสรีภาพ
การผจญภัยนี้จบลงด้วยการเลือกที่เด็ดเดี่ยว สงครามกับจิตใจของแต่ละคนคือสิ่งที่ทำให้พวกเขาเติบโต และบางที สุดท้ายแล้ว พวกเขาอาจจะค้นพบประมาณการใหม่แห่งชีวิตที่สดใสในเมืองลอยฟ้าจริงหรือไม่
ระหว่างที่แสงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า พวกเขาจับมือกัน เดินไปข้างหน้า สำรวจอนาคตที่แน่นอนในเมืองแห่งความหวัง และเสียงหัวเราะปรากฏขึ้นในอากาศด้วยความยินดี
แดนลวงตาที่สุดจากความทุกข์สุขทั้งหลาย กลายเป็นแรงจูงใจให้ทุกคนรู้ซึ้งถึงความทรงจำที่มีค่าที่สุด