ในเงาของกรุงเก่า
ในซอยเล็ก ๆ ของกรุงเก่า เสียงรถยนต์และเสียงผู้คนที่ยุ่งเหยิงสะท้อนออกมาจากอาคารสูงที่ตั้งอยู่เรียงราย ภายในคาเฟ่เล็ก ๆ มีผู้คนพลุกพล่านที่มานั่งจิบกาแฟเพื่อพักผ่อนหนีจากความวุ่นวายของชีวิตประจำวัน ในมุมหนึ่งของร้าน มีหญิงสาวชื่อ “เมย์” กำลังนั่งทำงานส่งอีเมลบนแล็ปท็อปของเธอ ขณะที่พนักงานเสิร์ฟนำกาแฟมาเสิร์ฟให้
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“นี่ค่ะ คุณเมย์ กาแฟของคุณ” พนักงานสาวกล่าว พร้อมกับยิ้มให้
เมย์เงยหน้าขึ้นจากหน้าจอพร้อมรอยยิ้ม “ขอบคุณค่ะ” เสียงของเธอดูมีชีวิตชีวาแต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความกังวล ไม่ไกลจากเธอที่นั่งอยู่คือ “ต้น” เพื่อนสนิทที่รู้จักกันมาตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัย เขานั่งอยู่ที่โต๊ะใกล้กัน กำลังนั่งอ่านหนังสือเกี่ยวกับการลงทุน
“เฮ้ เมย์!” ต้นเรียกเสียงดังพอให้เธอได้ยินในความวุ่นวาย “นายรู้ไหมว่าฉันได้รับข้อเสนอจากบริษัทใหม่แล้ว”
เมย์วางแล็ปท็อปลงและหันไปมองเขาด้วยความสนใจ “จริงเหรอ? ดีจัง! นายจะไปหรือเปล่า?”
ต้นทำท่าคิด “ยังไม่แน่ใจเลย ฉันรู้ว่ามันอาจจะเป็นโอกาสที่ดี แต่ก็ต้องย้ายไปต่างจังหวัด”
“ถ้านายมีโอกาสดี ๆ แบบนี้ ฉันว่าไปเถอะ” เมย์พูดด้วยน้ำเสียงให้กำลังใจ แม้ในใจเธอจะรู้สึกไม่อยากให้เขาไป
ภาพความวุ่นวายรอบตัวทำให้เมย์ต้องกลับไปทำงานบนแล็ปท็อปอีกครั้ง ขณะที่ต้นกลับไปอ่านหนังสือของเขา แต่ทั้งสองก็ยังคงแอบมองกันด้วยสายตา เป็นช่วงเวลาที่มักจะเกิดขึ้นบ่อยครั้งในคาเฟ่แห่งนี้
เมื่อวันเวลาผ่านไป เมย์และต้นพบว่าชีวิตของพวกเขาเริ่มเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ต้นตัดสินใจรับงานใหม่ และในวันหนึ่ง เมย์ได้ยินข่าวกับความรู้สึกเศร้าสร้อยในใจ
“นายจะไปแล้วจริง ๆ เหรอ?” เมย์ถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ขณะที่นั่งอยู่ในสวนสาธารณะที่พวกเขาชอบมานั่งเล่นด้วยกัน
“ใช่ ฉันต้องไปแล้ว” ต้นตอบด้วยน้ำเสียงนิ่ง “แต่มันไม่ใช่การจากลาที่แท้จริงนะ”
เมย์ปาดน้ำตา พลางยิ้มให้เขาด้วยความพยายาม “ขอให้นายโชคดีนะ”
“ฉันจะกลับมาหานายแน่นอน” ต้นตอบ หวังว่าจะทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น
เมื่อเวลาผ่านไป เมย์พยายามก้าวต่อไปในชีวิต แม้จะเผชิญกับความเหงาและความคิดถึงมากมาย แต่เธอรู้ว่าต้นยังคงอยู่ในใจของเธอ ความรักที่ไม่สามารถลืมได้
หนึ่งปีผ่านไป เมย์ได้รับโทรศัพท์จากต้นในคืนหนึ่ง “เมย์! ฉันกลับมาแล้ว” เสียงของเขาทำให้ใจของเธอพองโต
“นายกลับมาแล้วเหรอ?” เมย์ถามด้วยความตื่นเต้น
“ใช่ ฉันได้งานที่นี่อีกแล้ว” ต้นตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสุข
เมื่อทั้งสองได้พบกันอีกครั้ง ในบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความทรงจำและความรู้สึกที่ถูกเก็บไว้ พวกเขาตัดสินใจที่จะไม่ให้ระยะทางหรือเวลาเป็นอุปสรรคต่อความรักของพวกเขาอีกต่อไป
“เราจะเริ่มต้นใหม่ด้วยกันนะ” ต้นพูดด้วยความมั่นใจ ขณะที่เมย์มองเขาด้วยดวงตาเต็มไปด้วยความหวัง
ในค่ำคืนที่เต็มไปด้วยแสงดาว เมย์และต้นยืนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ที่พวกเขาเคยนั่งเล่นด้วยกันในวันเก่า รู้สึกถึงความรักที่กลับคืนมาและความมั่นใจในอนาคตที่ยังคงรออยู่ข้างหน้า
“ไม่ว่าสิ่งใดจะเกิดขึ้น ฉันจะอยู่เคียงข้างนายเสมอ” เมย์พูดด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง
ต้นยิ้มให้เธอ “และฉันก็จะทำให้แน่ใจว่านายจะไม่มีวันเหงา”
ความรักในกรุงเก่าที่ต้องผ่านอะไรมามากมาย สุดท้ายแล้วทั้งสองคนรู้ว่าความรักที่แท้จริงจะไม่หายไปไหน และพวกเขาจะสร้างอนาคตที่สวยงามร่วมกันภายใต้แสงดาว