ในคืนที่ฝนตกโปรยปราย เสียงสะท้อนจากอดีตเริ่มก้องกังวานในใจของเขา เมื่อทุกสิ่งในบ้านเกิดกลับมาคืบคลานเข้ามาในความคิดอีกครั้ง. ณ เมืองเล็กริมทะเลที่เต็มไปด้วยความทรงจำ (ชื่อของตัวละคร) ยืนอยู่ที่หน้าบ้านเก่าที่เขาเคยเติบโตมา เสียงคลื่นกระทบฝั่งดังก้องอยู่ในหู ข้างกายมีแสงไฟจากบ้านเรือนที่ส่องสว่างท่ามกลางความมืดมิด.
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!“ไม่คิดเลยว่าจะกลับมาอีก” เขาพึมพำกับตัวเอง พลางยิ้มออกมาอย่างขมขื่น
เขาเดินเข้าไปในบ้านที่เต็มไปด้วยฝุ่นและความเงียบงัน มีแต่เสียงของน้ำฝนที่กระทบหลังคาเป็นจังหวะเหมือนดนตรีที่พาเขาย้อนกลับไปยังวันวาน ประตูไม้เก่า squeaked ดังเมื่อเขาเปิดมันออก รอยยิ้มของความทรงจำเริ่มกลับมาให้เห็นเมื่อเขาเดินเข้าไปในห้องนอนที่เคยเป็นของเขา
“ที่นี่มันยังเหมือนเดิม” เขาพูดกับตัวเอง ด้วยเสียงที่ดังก้องไปในความเงียบ
จู่ ๆ เสียงของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นมาจากด้านหลัง “นายกลับมาแล้วเหรอ?”
เขาหันกลับไปและเห็น (ชื่อของหญิงสาว) ยืนอยู่ที่ประตู ใบหน้าของเธอเปล่งประกายด้วยแสงไฟจากโคมไฟที่แขวนอยู่เหนือหัว
“ทำไมถึงกลับมา?” เธอถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสงสัย
“ฉัน… ฉันแค่อยากกลับมาหา” เขาตอบอย่างลังเล
ในขณะที่พวกเขานั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นที่เคยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความสุข มีความเงียบที่พาฝนตกลงมาเป็นเสียงประสาน
“นายยังจำวันแรกที่เราเจอกันได้ไหม?” เธอถามขึ้นมา
“แน่นอน” เขาตอบอย่างรวดเร็ว “วันนั้นพวกเราตกลงกันว่าจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป”
“ใช่… แต่มันไม่เหมือนเดิมแล้ว” เธอพูด พลางมองออกไปที่หน้าต่าง ราวกับมองเห็นความทรงจำที่เคยมีอยู่
เขารู้สึกถึงความหน่วงในใจ ความรักที่ไม่สมหวังและความผิดหวังจากอดีตที่ยังติดอยู่ในใจ ทั้งสองเงียบลง ช่วงเวลานั้นรู้สึกยาวนานเหมือนเวลาถูกหยุดไว้
“รู้ไหม… ฉันคิดถึงนายมาก” เธอพูดเสียงเบา “หลายครั้งที่ฉันอยากจะโทรหา แต่ฉันก็กลัวว่ามันจะสายเกินไป”
เขาเห็นน้ำตาคลออยู่ที่หางตาของเธอ ความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามาในใจ “ฉันก็เช่นกัน” เขาพูดออกไป ไม่กล้าสบตาเธอ
บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความตึงเครียด เสียงฝนยังคงโปรยปรายอย่างสม่ำเสมอ แต่สิ่งหนึ่งที่เขารู้คือทั้งสองคนยังมีความรู้สึกที่ยังคงอยู่ ไม่เคยหายไปไหน
“ถ้าเราได้มีโอกาสเริ่มต้นใหม่…” เธอเริ่มพูด แต่เขาเบรกคำพูดของเธอด้วยการยิ้ม
“มันคงจะดี” เขาตอบอย่างช้า ๆ “แต่เราจะทำได้ยังไงในเมื่อเวลาผ่านไปแล้ว”
“เราสามารถลองดูได้” เธอพูดด้วยความหวัง
ในค่ำคืนที่ฝนยังคงตกอย่างไม่หยุดหย่อน ความรู้สึกเก่า ๆ กลับมาทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงอีกครั้ง เขารู้ว่าเขาไม่สามารถหนีจากอดีตได้ แต่ยังคงหวังว่าฤดูฝนนี้จะนำพาสิ่งดี ๆ กลับมาให้ทั้งคู่ได้อีกครั้ง.
